บทที่ 92 คุณอยากได้ตำแหน่งของเขาไหม

บทที่ 92 คุณอยากได้ตำแหน่งของเขาไหม

เมื่อลู่หยวนได้ยิน ก็รู้ว่าเสียงนี้เป็นของเฉินจิ้น

“แย่แล้ว!”

ลู่หยวนแอบพูดในใจ จากนั้นก็ลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว

เห็นแค่พี่เสือบินออกไปในทันที พร้อมกับชายร่างใหญ่หลายคนที่มากับเขาก็ล้มลงด้วยกัน

การเคลื่อนไหวที่นี่ ดึงดูดความสนใจของคนในบริเวณใกล้เคียงทันที

“โห นั่นพี่เสือไม่ใช่เหรอ ใครกล้าขนาดนั้น?”

“คืนนี้ คาดว่าจะมีโชว์ดีๆให้ดูแล้วมั้ง!”

"คนสุดท้ายที่ก่อเรื่องในZero Dream bar ถ้าจำไม่ผิด ในวันรุ่งขึ้นก็เห็นข่าวเกี่ยวกับการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุจากการกระโดดแม่น้ำของเขา"

ผู้คนต่างวิพากษ์วิจารณ์

แม้ว่าเฉินจิ้นจะเตะพี่เสือออกไปหลายเมตร แต่ก็ไม่มีใครชื่นชม สายตาที่มองของพวกเขาเต็มไปด้วยความเห็นใจและสงสาร!

แม้แต่ซูมั่นเฟยที่อยู่ข้างๆ ก็ไม่คาดคิดว่าเฉินจิ้นจะกล้าลงมือกับพี่เสือ

เธอคิดว่า ให้พี่เสือบังคับให้พวกเขาคุกเข่าและก้มกราบเธอ เพื่อเธอจะได้แก้แค้น แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่าเฉินจิ้นจะกล้าขัดขืน

แม้ว่าปฏิกิริยาของเฉินจิ้นจะเกินความคาดหมายของเธอ แต่ก็ทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้น

เฉินจิ้น นี่เขาหาที่ตายชัดๆ

“พี่ใหญ่ วิ่ง!”

ลู่หยวนที่ดึงสติกลับมาได้แล้ว รู้สึกซาบซึ้งใจ จากนั้นก็ดึงเฉินจิ้นและจะหนีออกไป

เฉินจิ้นกล้าลงมือกับคนของเฮียไป๋ เพื่อเขา ลู่หยวนสามารถคิดถึงจุดจบที่น่าเศร้าของพวกเขาได้แล้ว

บางที อาจเห็นทั้งคู่ในข่าวของวันพรุ่งนี้

“ไม่เป็นไร!”

เฉินจิ้นไม่เพียง แต่ไม่วิ่ง แต่จับลู่หยวนไว้และยิ้มให้เขา

เมื่อลู่หยวนเห็นเช่นนี้ ใบหน้าของเขาก็ขมขื่นขึ้นมาทันที

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ประตูได้สังเกตเห็นแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ แม้ว่าทั้งคู่อยากจะวิ่งหนี แต่ก็หนีไม่พ้นแล้ว

"พี่ใหญ่ งั้นจะตายก็ตายด้วยกันเถอะ ขอเป็นพี่น้องกันในชาติหน้า!"

ลู่หยวนพูดอย่างหมดหนทาง

"ไอ้สัส วันนี้กูจะสับพวกมึงเป็นชิ้นๆ!"

ไม่รู้ว่าพี่เสือลุกขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความน่าเกลียด

รอบๆ กลุ่มชายร่างใหญ่ในชุดสูทเริ่มทะลักเข้ามาทีละคน ซึ่งทุกคนเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยประจำบาร์แห่งนี้

"เสียงดัง!"

"ดูเหมือนว่าเมื่อกี้ลงมือเบาเกินไป!"

เฉินจิ้นกล่าวอย่างเย็นชา

จากนั้น พี่เสือก็บินออกไปอีกครั้ง

คราวนี้พี่เสือพ่นเลือดออกมาเต็มปาก ในเลือดมีเศษอวัยวะภายในออกมาด้วย เห็นได้ชัดว่าบาดเจ็บสาหัส สุดท้ายก็เสียชีวิตโดยตรง

การเคลื่อนไหวที่ใหญ่เช่นนี้ ดึงดูดสายตาของทุกคนในบาร์โดยตรง

ทุกคนวางแก้วไวน์ลงในมือ หรือหยุดท่าทางที่กำลังเต้น แม้แต่ชายหญิงที่กำลังอดใจไม่ไหวที่จะทำอะไรกันอยู่ในมุม ฮอร์โมนที่หลั่งออกมาก็ต้องหยุดการเคลื่อนไหวและหันมามองทางนี้

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่พี่เสือทันที

จากนั้น พวกเขาก็ย้ายสายตาจากพี่เสือไปยังเฉินจิ้น

เขา ... เมื่อกี้เขาทำมันได้อย่างไร?

บางคนที่อยู่ใกล้ เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ไม่น่าเชื่อ เฉินจิ้นเพียงแค่ขยับริมฝีปาก แต่เขาไม่ได้ลงมือทำอะไรเลย

พี่เสือบินออกไปได้ยังไง?

ซูมั่นเฟยและลู่หยวน ก็เบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่ออย่างยิ่ง

ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ พวกเขาเกือบจะคิดว่าพี่เสือเป็นนักแสดงและให้ความร่วมมือในการแสดง

แน่นอนว่า นี่ไม่ใช่ประเด็นที่ทุกคนให้ความสนใจมากที่สุด

ประเด็นคือ มีคนกล้าเข้ามาสร้างปัญหาใน Zero Dream bar

นี่ไม่ใช่แค่การก่อกวน แต่ยังลงมือซ้อมพี่เสือที่เป็นเจ้านายตัวน้อยของบาร์แห่งนี้ด้วย

นี่เป็นการท้าทายอำนาจของเฮียไป๋

ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วจริงๆ

เฉินจิ้นไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร แต่มองไปที่ซูมั่นเฟย มุมปากมีรอยยิ้มที่เย็นชา

"ตอนนี้ ผมให้คุณเลือกสองทาง!"

"หนึ่ง คุกเข่าขอโทษ!"

"สอง ตบหน้าตนเองสิบครั้ง!"

“ไม่งั้น ผมไม่รังเกียจที่จะตบตีผู้หญิงหรอก ทำลายผู้หญิงสวย ๆหนึ่งคนผมก็ทำได้ !”

กล้าวางแผนหาเรื่องเขา ยังกล้าข่มขู่เขา ก็ต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำกับเขา

เสียงของเฉินจิ้น ฟังดูเย็นชาจนแทงเข้ากระดูก

ซูมั่นเฟยตัวสั่น หลังจากได้ยินเสียงของเฉินจิ้น

เห็นสายตาที่ทำให้คนอื่นตกตะลึงของเฉินจิ้น กับพี่เสือที่นอนอยู่ข้าง ๆ โดยไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดี

ซูมั่นเฟยรู้สึกชาไปทั้งตัว

เฉินจิ้นกล้าลงมือแม้แต่คนของเฮียไป๋ หมายความว่าเฉินจิ้นจะโจมตีเธอจริงๆ

เมื่อ ซูมั่นเฟยกัดฟันและกำลังจะยอมแพ้

ทันใดนั้นก็มีการเคลื่อนไหวที่ยิ่งใหญ่อีกครั้งดังขึ้น

“เป็นเฮียไป๋!”

"ไอ้พระเจ้า เป็นเฮียไป๋จริงๆด้วย!"