บทที่ 93 สวัสดีคุณเฉิน

บทที่ 93 สวัสดีคุณเฉิน

"อ๋า?"

ลู่หยวนไม่สามารถตอบสนองอะไรเลยสักพัก

วินาทีที่แล้ว เขายังคิดว่าเขาและเฉินจิ้นอาจจะถูกสับเป็นชิ้น

ในวินาทีต่อมา เฉินจิ้นก็ถามเขาว่าต้องการนั่งตำแหน่งไป๋ห้าวหรือไม่?

นี่มันเหมือนฝันเกินไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม มีชายร่างใหญ่ในชุดสูทนอนนิ่งโดยไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดี

แขกในบาร์ ต่างตกตะลึงและเหลือเชื่อ

และอาเจียนเป็นเลือดด้วยความสยดสยอง ต่อหน้าเฉินจิ้น เฮียไป๋ไม่ใช่เจ้านายที่หยิ่งผยองอีกต่อไป

ทั้งหมดนี้ กำลังบอกเขาว่า เฉินจิ้นไม่ได้โม้

ลู่หยวนกลืนน้ำลายของเขา ไม่ว่าเขาจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ เขาก็ไม่สามารถทำให้พี่ใหญ่เสียหน้า แข็งใจไว้แล้วพูดทันที "อยาก!"

เฉินจิ้นพยักหน้า จากนั้นหันไปมองไป๋ห้าวและพูดอย่างเย็นชา "คนที่ทำให้ผมขุ่นเคืองไม่เคยจบลงด้วยดี"

“ตอนนี้ ผมจะให้ทางเลือกสองทางแก่คุณ”

"หนึ่ง จากนี้ไปเคารพเขาในฐานะนาย!"

"สอง ตาย!"

หลังจากได้ยินคำพูดของเฉินจิ้น ลูกค้าและผู้ชมรอบข้างก็ระเบิดทันที

แม้ว่าเฉินจิ้นจะแข็งแกร่งและแปลกประหลาดมาก แต่ชายร่างใหญ่หลายคนก็หมดสติและล้มลงกับพื้นไปอย่างลึกลับ

แต่ความแข็งแกร่งของ เฮียไป๋นั้นมันฝังรากลึก!

สาเหตุที่เฮียไป๋กลายเป็นราชาแห่งถนนบาร์แห่งนี้ นอกจากภูมิหลังที่แข็งแกร่งที่อยู่เบื้องหลังเขาแล้ว แต่ความแข็งแกร่งของเขาเองก็น่ากลัวยิ่งกว่า

เรื่องราวของเฮียไป๋คนที่อยู่ในนี้ต่างก็รู้ดี

เคยมีคนอิจฉา ต้องการที่จะเข้ามาแทรกแซงบนถนนบาร์แห่งนี้ พาชายร่างใหญ่หลายสิบคน แอบลอบสังหารเฮียไป๋สุดท้าย หลายสิบคนนั้น ไม่ตายก็พิการ แต่ ไป๋ห้าว ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ

จนมีชื่อเสียงมาก

สายตาของทุกคนมองไปที่เฉินจิ้น ราวกับว่าพวกเขากำลังมองคนตาย

เด็กคนนี้ หยิ่งผยองเกินไปแล้ว

เขาไม่เพียงแต่ทำร้ายคนของเฮียไป๋ยังกล้าขู่เฮียไป๋อีกด้วย ไม่รู้คำว่า "ตาย" เขียนยังไงแล้วละสิ

อย่างไรก็ตาม มีเพียง ไป๋ห้าวเท่านั้นที่รู้ว่าคำพูดของเฉินจิ้นไม่ได้ล้อเล่น

ในขณะนี้ หันหน้าไปทางเฉินจิ้น ไป๋ห้าวรู้สึกเพียงว่าเขาดูเหมือนถูกสัตว์ร้ายจ้องมองเพียงแค่ตนเองทำให้เขาไม่พอใจเล็กน้อย เขาจะถูกกลืนกินทันทีโดยไม่มีกระดูกเหลืออยู่

ความรู้สึกนี้ เขาจะมีก็ต่อเมื่อเขาเผชิญหน้ากับปรมาจารย์

ยิ่งไปกว่านั้น มันไม่ใช่ปรมาจารย์ธรรมดา

บนหน้าผากของ ไป๋ห้าวมีเหงื่อเย็นไหลออกมา

แต่จะให้เขายอมรับไอ้เด็กคนนี้ในฐานะเจ้านายและมอบตำแหน่งให้เขา อย่าบอกว่าเขาไม่ยอมเลย แม้แต่ผู้สนับสนุนที่อยู่ข้างหลังเขาก็ไม่ยอมให้เขาทำเช่นนี้

ถ้าเขาทำเช่นนี้จริงๆ แม้ว่าเฉินจิ้นจะอภัยให้เขา แต่ผู้หนุนหลังก็ไม่ยอมปล่อยเขาไปแน่นอน เมื่อเทียบกันแล้ว เฉินจิ้นเป็นแค่คนคนหนึ่ง ดังนั้น จึงไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น

ไป๋ห้าวกัดฟันและพูดว่า "คุณเป็นปรมาจารย์ที่ยิ่งใหญ่ คุณอาจไม่รู้เกี่ยวกับตระกูลเจิ้งในเมืองหลวง ผมเป็นคนในตระกูลเจิ้งในเมืองหลวง ผมหวังว่าคุณจะได้เห็นแก่หน้าของตระกูลเจิ้งและปล่อยผมไป ผมจะชดใช้ในความผิดของผม! "

พอพูดแบบนี้ ลูกค้ารอบ ๆ ก็เดือดทันที

สายตาที่มองไปที่เฉินจิ้นเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

เฮียไป๋กลับขอความเมตตา

เหลือเชื่อมาก!

เฉินจิ้นคนนี้ เป็นใครกันนะ?

ในขณะนั้น ทุกคนต่างคาดเดา

เฉินจิ้นผงะ เมื่อได้ยินคำพูดนั้น

คิดไม่ถึงว่า ไป๋ห้าวคนนี้ เป็นคนของตระกูลเจิ้ง

มันจะง่ายขึ้นถ้ามาจากตระกูลเจิ้ง

“เนื่องจากตระกูลเจิ้งเป็นผู้สนับสนุนของคุณ ดังนั้นคุณเรียกผู้สนับสนุนของคุณมาเถอะ แค่บอกเขาว่า คุณเฉินรออยู่ที่นี่!” เฉินจิ้นพูดจางๆ

แบบนี้จะดีกว่า หลังจากนี้ไป๋ห้าว จะได้ช่วยเหลือลู่หยวนอย่างจริงใจ

"ได้!"

ลู่หยวนยกมือคารวะ เมื่อกี้เขาสังเกตเห็นสีหน้าตกตะลึงเล็กน้อยของเฉินจิ้น ขณะที่มีความขุ่นเคืองในใจเขาก็โล่งใจเช่นกัน

เขากลัวว่าตระกูลเจิ้งไม่สามารถกดเฉินจิ้นได้ ถ้าเฉินจิ้นลงมือกับเขา ณ ตอนนี้ วันนี้เขาคงจบแน่

แต่ในเมื่อคน ๆ นี้มีความเกรงกลัวต่อตระกูลเจิ้ง จึงเป็นเรื่องง่ายที่จะจัดการ แม้ว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์ก็ตาม ต่อหน้าตระกูลเจิ้ง เขาก็ต้องยอมแพ้

เมื่อถึงเวลานั้น เขาก็จะได้หน้ากลับมา

……

"พี่ใหญ่ พี่เก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?" ลู่หยวนมองเฉินจิ้นด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย

"ผมก็เก่งมาตลอดนิ!"

เฉินจิ้นกล่าวจางๆ

"โธ่! เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ผมจะไม่รู้จักคุณหรอกเหรอ!" ลู่หยวนมองบนใส่เฉินจิ้น

แต่ตอนนี้ เขาไม่มีเวลาไปวิเคราะห์ว่าทำไมเฮียไป๋จึงเรียกเฉินจิ้นว่าผู้อาวุโส เขาดูกลัว ในทางตรงกันข้าม ความกังวลและความวิตกกังวลอยู่บนใบหน้าของเขา "พี่ใหญ่ ไม่ก็เรารีบไปกันเถอะ เฮียไป๋ไม่ขวางทางเราแล้ว เรารีบหนีไปเร็วๆเถอะ มิฉะนั้นหากตระกูลเจิ้งในเมืองหลวงมา ถึงตอนนั้นพวกเราจบแน่"

"ผมลืมไปว่าคุณไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง บางทีคุณอาจไม่รู้ว่าตระกูลเจิ้งในเมืองหลวงมีอิทธิพลแค่ไหน ผมจะบอกคุณแบบนี้ละกัน แม้ว่า เฮียไป๋จะเป็นเพียงเจ้านายของถนนบาร์แห่งนี้ แต่ในเมืองหลวง เขาเป็นบุคคลอันดับต้นๆในเมืองหลวง กล่าวได้ว่ามีอิทธิพลทั้งในด้านมืดและด้านดี อยากได้อะไรก็ได้ แต่สิ่งนี้ถูกสร้างขึ้นบนพื้นฐานของต้นไม้ใหญ่ของตระกูลเจิ้งในเมืองหลวง ส่วนเฮียไป๋ สำหรับกับตระกูลเจิ้งในเมืองหลวง กล่าวอีกนัยหนึ่งมันเป็นเพียงหนึ่งในกองกำลังที่เขาบ่มเพาะอยู่ คุณเข้าใจไหมว่าตระกูลเจิ้งในเมืองหลวงนั้นน่ากลัวเพียงใด?”