บทที่ 94 การทดลอง

บทที่ 94 การทดลอง

เฉินจิ้นพยักหน้า

ถือได้ว่าเป็นการรับการคารวะจากเจิ้งฮุย

"ไป๋ห้าว ยังไม่รีบขึ้นมากล่าวทักทายคุณเฉิน!" เจิ้งฮุยพูดกับไป๋ห้าวทันที "ท่านนี้คือ เฉินจิ้นคุณเฉิน!" ดวงตาของไป๋ห้าวเบิกกว้างทันทีเมื่อได้ยินเช่นนี้

เขาเคยดูวิดีโอในการต่อสู้ครั้งแรกของเฉินจิ้นกับเจิ้งตงหยางที่ชายแดนของเจียงหนานและ เจียงเป่ย แต่ถ่ายในระยะไกล ภาพของคนก็ไม่ชัดเจนมากนัก

หากไม่ใช่คนคุ้นเคย มีน้อยคนที่สามารถจดจำได้ว่าเฉินจิ้นคือใคร

ในตอนนี้ ได้รู้จักตัวตนของเฉินจิ้น ไป๋ห้าวตกใจจนเกือบจะฉี่ออกมา

เฉินจิ้น ตอนนี้มันจะกลายเป็นตำนานในแดนบูโด

เขา สมควรได้รับการยอมรับว่าเป็นคนที่มีความสามารถมากที่สุดในแดนบูโดของหวาเสี้ยในหลายศตวรรษที่ผ่านมา

ปรมาจารย์บูโดที่อายุน้อยที่สุด

ยิ่งไปกว่านั้น ความแข็งแกร่งนั้นไม่ได้อยู่ภายใต้ขั้นกลางปรมาจารย์

เฉินจิ้น ไม่เพียงแค่มีพลังที่น่ากลัวเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขาเป็นหัวหน้าของตระกูลเจิ้ง

ในแง่มุมหนึ่ง ทั้งตระกูลเจิ้ง ต้องเชื่อฟังเฉินจิ้นทั้งหมด

เขาเป็นเพียงคนที่พึ่งพาตระกูลเจิ้ง ดังนั้นยิ่งต้องเชื่อฟังเฉินจิ้น

"ไป๋ ... ไป๋ห้าว คารวะคุณเฉิน!"

ไป๋ห้าวรีบไปข้างหน้าและกล่าวด้วยความเคารพ

เฉินจิ้นมองเขาอย่างเฉยเมยและพูดว่า "จากนี้ไป เคารพลู่หยวนเพื่อนของผมเป็นเจ้านาย ช่วยเหลือเขาในการจัดการบาร์สตรีทนี้ คุณมีความคิดเห็นอะไรหรือไม่?"

หนังศีรษะของ ไป๋ห้าวชา

เขามีความคิดเห็น แต่เขากล้าคัดค้านไหม?

“ผม ... ผมไม่ขัดข้อง!”

ไป๋ห้าวกล่าว

จากนั้น เฉินจิ้นดีดนิ้ว ก๊าซสีเทาก็ซึมเข้าไปในร่างกายของไป๋ห้าวทันที

ไป๋ห้าวตกตะลึง

ในตอนนี้ เฉินจิ้นพูดจางๆ "ถ้าคุณสามารถช่วยลู่หยวนโดยไม่มีสองจิตสองใจ คุณสามารถดูดซับพลังงานนี้ในร่างกายที่กลั่นแล้ว ในเวลาต่อมา คุณจะสามารถบรรลุขอบเขตของปรมาจารย์ ถึงตอนนั้น คุณจะเป็นอิสระ ถ้าคุณมีสองจิตสองใจ พลังงานนั้นจะทำให้คุณตายทั้งเป็น! "

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ไป๋ห้าวก็รู้สึกได้ถึงพลังงานพิเศษในร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นก็ประหลาดใจและรู้สึกดีใจ

เขารู้สึกได้ถึงพลังงานที่บริสุทธิ์และหาที่เปรียบไม่ได้ที่มีอยู่ในร่างกายของเขา หากเขาสามารถดูดซับมันได้ เขามีความรู้สึกว่าเขาอาจจะทะลุทะลวงไปถึงปรมาจารย์ได้จริงๆ

แน่นอนว่า ถ้าพลังงานนั้นระเบิด เขาจะถูกฆ่าทันที

วิธีนี้คืออะไร? ไป๋ห้าวไม่เคยเห็นและไม่เคยได้ยินมาก่อน

เมื่อใบหน้าของเขาเปลี่ยนไป สายตาที่มองไปที่เฉินจิ้น ยิ่งยำเกรงมากกว่าเดิม

ในขณะเดียวกัน ในใจก็ตัดสินใจอข่างจริงจัง

จากนั้น ไป๋ห้าวมองไปที่ลู่หยวนอีกครั้งและโค้งคำนับและกล่าวว่า "คารวะพี่ใหญ่ลู่!"

เมื่อลู่หยวนเห็นไป๋ห้าวทำความเคารพให้เขา

ในขณะนั้น เขาแทบคิดไม่ทัน

ตนเอง กลายเป็นเจ้านายของถนนบาร์แห่งนี้แล้วเหรอ?

เป้าหมายที่ตนเองพยายามมาตลอดนั้น สำเร็จได้อย่างง่ายดายเช่นนี้เลยเหรอ?

ดูเหมือนฝัน!

ลู่หยวนอดไม่ได้ที่จะหันไปมองเฉินจิ้น "พี่ใหญ่ คุณ ... คุณทำได้จริงๆ"

เฉินจิ้นยิ้มและพูดว่า "เจ้าอ้วน ตำแหน่งอะมีแล้ว แต่ต้องมีความสามารถจึงจะรักษาตำแหน่งปัจจุบันของคุณได้ ต่อไป ก็ขึ้นอยู่กับคุณแล้วนะ!"

หลังจากพูดจบ เฉินจิ้นก็ดิดนิ้วของเขาอีกครั้ง เทคนิคการบ่มเพาะคัมภีร์เวทมนตร์ที่เรียกได้ว่าดีที่สุดในจักรวาลก็ปรากฏขึ้นในหัวของลู่หยวน

ซูมั่นเฟยที่อยู่ด้านข้าง ได้เห็นฉากนี้กับตา สีหน้าของเธอดูซับซ้อนมาก

ผู้ชายที่เธอดูถูก ผู้ชายที่สวมเสื้อผ้าตลาดนัด กลับกลายเป็นสมาชิกของตระกูลเจิ้งในเมืองหลวง ซึ่งเป็นที่เคารพนับถืออย่างมากและทำให้ไป๋ห้าวยอมก้มหัวให้เขา!

ลู่หยวนที่เชื่อฟังตัวเธอมาตลอดก็กลายเป็นเจ้านายของไป๋ห้าว

ต้องรู้ว่า แม้ว่าครอบครัวของเธอจะร่ำรวย แต่ในเมืองหลวง ก็เป็นตระกูลเล็กๆ คนอย่างเจิ้งฮุย และไป๋ห้าว แม้แต่พ่อของเธอก็ต้องพูดคุยกับพวกเขาอย่างสุภาพ นั่นไม่ได้หมายความว่า ต่อไปหากพ่อเจอลู่หยวน ก็ต้องพูดกับเขาต้องความเคารพละสิ?

ในเวลานี้ ดวงตาของเฉินจิ้นหันไปที่ซูมั่นเฟยอีกครั้ง

ซูมั่นเฟยสั่นสะท้านไปทั้งตัว

ทางเลือกของเฉินจิ้นที่ให้เธอ ดูเหมือนจะดังก้องในหูของเธออีกครั้ง

คุกเข่าขอโทษ!

หรือ ตบหน้าตนเองสิบที!

ในตอนนี้ ซูมั่นเฟยรู้สึกเสียใจทีหลังมาก

ทำไมตนเองถึงตัดสินคนด้วยรูปลักษณ์ภายนอก?

ยังมาคิดแผนแก้แค้นเฉินจิ้นพวกเขา ...

ถ้าตนเองไม่บ้าอำนาจแบบนั้น ตอนนี้ สถานะของตนเอง ก็คงไม่ได้ต่ำไปกว่าพ่อของเธอ ในอนาคตทั้งตระกูลซู ใครจะกล้าดูถูกเธอในฐานะลูกสาวนอกการสมรส?

ตอนนี้ ไม่ว่าเฉินจิ้นหรือลู่หยวน ซูมั่นเฟยไม่กล้าทำให้พวกเขาขุ่นเคืองสักคน

ได้แค่กัดฟัน เตรียมตัวเลือกหนึ่งข้อ

จากนั้น รีบหนีไปจากที่นี่

แต่แล้ว ในขณะนี้เอง เสียงของลู่หยวนก็ดังขึ้น

"พี่ใหญ่ ช่างมันเถอะ!" ลู่หยวนมองไปที่เฉินจิ้น

เฉินจิ้นพยักหน้า

เขาสามารถบีบผู้หญิงอย่าง ซูมั่นเฟยให้ตายได้ตามประสงค์ เหตุผลที่เขาให้ซูมั่นเฟยเลือกก็เพราะลู่หยวน

ในเมื่อลู่หยวนไม่สนใจเรื่องนี้ เฉินจิ้นจึงไม่คัดค้าน