ตอนที่ 95
บทที่ 95 หาที่ตาย
October 22, 2026
บทที่ 95 หาที่ตาย
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจิ้งหยางโป๋ก็มีความสุขบนใบหน้าของเขาและเขาก็พูดว่า"รับทราบ!"
เขารู้ดีว่าพลังของเฉินจิ้นนั้นน่ากลัวเพียงใด!
......
ด้วยเหตุนี้ เฉินจิ้นจึงอยู่ในเมืองหลวงต่อไปอีกหนึ่งวัน
ในวันรุ่งขึ้น เก้าตระกูลที่ได้รับคำเชิญจากตระกูลเจิ้งไม่มีตระกูลไหนขาดหรือไม่มา!
รวมตัวกันในตระกูลเจิ้ง!
“พี่โจว ไม่เจอนาน!”
“พี่ฉี ช่วงนี้คุณเป็นอย่างไรบ้าง?”
“พี่วั่น ไม่ได้เจอคุณมาหลายวันแล้ว กลับทะลุชั้นสุดปรมาจารย์อย่างเงียบๆ ยินดีด้วย!”
คนทั้งเก้าตระกูล สุภาพต่อกัน
แต่แต่ละคน มีการเตรียมตัวมากันอย่างดี
ห้าตระกูลที่วางแผนที่จะกลืนตระกูลเจิ้งนั้น ความเย็นชาเผยในดวงตาของเขา
เดิมทีห้าตระกูลร่วมมือกัน สามารถกลืนกินทรัพย์สินของตระกูลเจิ้งได้อย่างรวดเร็ว เมื่ออีกสี่ตระกูลคิดได้ พวกเขาก็จะได้แค่ซุปเท่านั้น
แต่ตอนนี้ เค้กก้อนใหญ่ของตระกูลเจิ้ง ต้องแบ่งกันทั้งเก้าตระกูลเท่า ๆ กัน
ผลลัพธ์นี้ ทำให้พวกเขา ไม่พอใจมาก
แต่อย่างไรก็ตาม วันนี้ ตระกูลเจิ้งไม่สามารถหนีไปได้
......
ในเรือนสี่ประสาน ในห้องสำหรับรับแขก
คนในตระกูลใหญ่ทั้งเก้า กำลังดื่มชาอย่างช้าๆ
สบายๆและอิ่มใจ!
ด้วยความมั่นใจ!
วันนี้ เนื่องจากตระกูลเจิ้งเป็นคนเชิญชวนพวกเขาเอง คิดว่า เขาคงจะส่งมอบส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมในมือออกมา
ด้วยวิธีนี้เท่านั้น จึงจะสามารถรักษาตระกูลเจิ้งได้
นี่เป็นความคิดร่วมกันของเกือบทุกคน
โดยเฉพาะห้าตระกูลใหญ่ที่คิดจะลงมือกับตระกูลเจิ้ง พวกเขายิ่งคิดว่าเป็นเช่นนี้แน่นอน
แต่ว่า ตระกูลเจิ้งอาจต้องผิดหวัง
หากยอมส่งอุตสาหกรรมในมือแค่ส่วนหนึ่งนั้นไม่เพียงพออย่างแน่นอน
ไม่มีใครในที่นี้เป็นคนดี
ยิ่งไปกว่านั้น เป้าหมายของทั้งเก้าตระกูลก็เหมือนกัน
กล่าวได้ว่า เก้าตระกูลของเมืองหลวงได้ร่วมมือกัน
ในหวาเสี้ย หากตระกูลที่ซ่อนตัว ไม่ออกมา ใครจะมาสู้กับพวกเขา!
ไม่มีใครหยุดได้!
หลังจากวันนี้ สิบตระกูลในเมืองหลวง ถูกกำหนดให้เป็นเก้าตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง!
อย่างไรก็ตาม จนกระทั่งทุกคนหมดความอดทน โม้หลัวกับโม้ซื่อจึงค่อยปรากฏตัว
เมื่อทุกคนเห็นพวกเขา ในใจก็แอบคิดว่า เรื่องราวสนุกได้เริ่มขึ้นแล้ว
ตระกูลเจิ้ง เกรงว่าคงจะมีปรมาจารย์แค่สองคนนี้
อย่าบอกว่าแค่พวกเขาสองคนเลย แม้ว่าเจิ้งหงจื๋อจะฟื้นคืนความแข็งแกร่ง รวมถึงเฉินจิ้นก็มาในวันนี้ หากกล้าฝ่าฝืนความหมายของพวกเขา มีคำเดียวคือตาย!
"เจิ้งตงหยาง คุณเป็นเพียงผู้น้อย แต่กลับทำตัวใหญ่!" หัวหน้าตระกูลวั่น วั่นเผิงกล่าวอย่างเย้ยหยัน
“เชิญพวกเรามาในวันนี้ มีธุระอะไร?”
ทุกคนไม่ได้ตั้งใจที่จะสุภาพ พูดออกไปอย่างตรงไปตรงมาและตรงประเด็น
ยันต์สีดำสั่นไหวในดวงตาของโม้หลัวน้ำเสียงของเขาก็ไร้ความปราณี"เชิญให้พวกคุณมา เพื่อชดใช้ค่าเสียหาย!"
เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดเหล่านี้ ใบหน้ายังคงนิ่ง แต่ในใจพวกเขานั้นมีความสุขมาก
เหมือนอย่างที่คิดจริงด้วย ตระกูลเจิ้งพร้อมที่จะยกผลประโยชน์บางส่วน เพื่อรักษาตนเองไว้!
"ชดใช้ ตระกูลเจิ้งของคุณต้องการชดใช้อะไร?" หัวหน้าตระกูลฉี ฉีหยุ่งหยวนกล่าว
“เราทั้งเก้าตระกูล ไม่รู้ว่าตระกูลเจิ้งของคุณ ต้องการชดใช้แบบไหน?” หัวหน้าตระกูลโจวโจวถุงจี้ก็มองไปที่โม้หลัวด้วยความสนใจ
ตระกูลอื่นๆที่เหลือก็ส่งสายตาไปยัน โม้หลัวกับโม้ซื่อ
หัวหน้าของทั้งเก้าตระกูล ไม่มีความแข็งแกร่งของใครต่ำกว่าชั้นกลางปรมาจารย์ ทันใดนั้น ทรงพลังที่มีพลานุภาพเก้าเส้นก็พุ่งเข้าใส่โม้หลัวกับโม้ซื่อ
ต้องการที่จะข่มขู่พวกเขา
อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญกับพลานุภาพที่พุ่งทะลุฟ้า สีหน้าของเจิ้งหยางโป๋ เปลี่ยนไปเล็กน้อย
สีหน้าของโม้หลัวไม่ได้เปลี่ยน พูดอย่างเย็นชา "ผมเกรงว่าความคิดปรารถนาของพวกคุณจะผิดเพี้ยนไป ไม่ใช่ตระกูลเจิ้งที่ต้องชดใช้ให้พวกคุณ แต่พวกคุณต่างหากที่ต้องชดใช้ให้กับตระกูลเจิ้ง!"
“กล้าโจมตีคนของตระกูลเจิ้งของผม ก็ต้องชดใช้!”
ทันทีที่ โม้หลัวพูดสิ่งนี้ หัวหน้าของเก้าตระกูลใหญ่สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
ทุกคนต่างมองหน้ากัน ความหมายนั้น ชัดเจนมาก
ผมฟังไม่ผิดใช่ไหม?
ความมั่นใจของตระกูลเจิ้งมาจากไหน กล้าหยิ่งยโสขนาดนี้
ตอนนี้แม้แต่ค่ายปกป้องตระกูลของพวกเขาก็พังทลาย
การจะทำลายตระกูลเจิ้งนั้นเป็นเรื่องง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ
ไม่จำเป็นต้องส่งกองกำลังใดๆมาช่วย แค่หัวหน้าของทั้งเก้าตระกูล เก้าปรมาจารย์ ก็สามารถทำลายล้างตระกูลเจิ้งได้อย่างง่ายดาย
จากการตกตะลึง ทุกคนจ้องมองไปที่โม้หลัวอีกครั้ง
"เจิ้งตงหยาง คุณเป็นแค่รุ่นน้อง คุณคิดว่าตัวเองมีพรสวรรค์ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งหัวหน้าตระกูลเจิ้งแล้วสามารถหยิ่งผยองแบบนี้ได้เหรอ? ข้าวสามารถกินไปเรื่อยได้ แต่ไม่สามารถพูดไปเรื่อย"
พรสวรรค์ของเจิ้งตงหยางช่างน่ากลัว