บทที่ 96 คุณ ยอมแพ้หรือยัง?

บทที่ 96 คุณ ยอมแพ้หรือยัง?

ในตอนนี้ จ้าวจุ้งเหิงได้กำหมัดมาถึงหน้าเฉินจิ้น

พุ่งไปหาเฉินจิ้น

เขามั่นใจมาก แม้ว่าเฉินจิ้นจะเป็นชั้นสูงสุดปรมาจารย์จริงๆ หมัดนี้ สามารถให้บทเรียนแก่เฉินจิ้นได้บ้าง

ถ้ายังไม่ใช่ชั้นสูงสุดปรมาจารย์ ก็รอตายได้เลย

อย่างไรก็ตาม จ้าวจุ้งเหิงผู้มีความมั่นใจ มาถึงหน้าเฉินจิ้น วินาทีที่หมัดของเขาจะโดน เฉินจิ้น เขาเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

แต่แค่ ในรอยยิ้มนั้น มีความโหดร้ายอย่างมาก

มีความรู้สึกไม่ดีในใจของจ้าวจุ้งเหิง

"ตายเถอะ!"

จ้าวจุ้งเหิงตะโกนอีกครั้ง

เพิ่มพลังในสามส่วน

เขาไม่เชื่อว่า ไอ้หนุ่มอย่างเฉินจิ้น จะแข็งแกร่งกว่าเขาจริงๆเหรอ

เขาเชื่ออย่างสนิทใจว่า การตายของเจิ้งเจี้ยนหัวเป็นเรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน

ภายใต้ความคาดหวังจากสายตาของหัวหน้าตระกูลคนอื่นๆ กับสายตาที่เห็นอกเห็นใจของโม้หลัวและเจิ้งหยางโป๋ ในที่สุดจ้าวจุ้งเหิงก็ปะทะกับเฉินจิ้น

อย่างไรก็ตาม ฉากที่หัวหน้าทุกตระกูลได้คาดหวังไว้ ไม่ปรากฏ

ฉากที่จ้าวจุ้งเหิงคาดหวังไว้ก็ไม่ปรากฏขึ้น

ทันใดนั้น ในนั้นเงียบสนิท

เพราะว่า พลังอันทรงพลานุภาพของจ้าวจุ้งเหิงระเบิดใส่ตัวของเฉินจิ้น

เฉินจิ้นเหมือนคนไม่เป็นอะไร

ใบหน้ายังคงมีรอยยิ้ม มีความโหดร้ายอยู่ในรอยยิ้ม

จ้าวจุ้งเหิงรู้สึกว่า เขากำลังตีฝ้ายนุ่ม ๆ และพลังทั้งหมดของเขาก็กระทบกับพื้นที่ว่างเปล่า

จากนั้น ก็สลายไปอย่างหมดจด!

ไม่ใช่ ก็ไม่ใช่แค่หายไปอย่างหมดจด แต่มันเหมือนหายไปในทันทีโดยไม่ปกติ

เสียงฟ้าผ่าดัง เสียงฝนเบา?

หัวหน้าตระกูลอื่นๆ ต่างก็มองไปที่จ้าวจุ้งเหิง

จ้าวจุ้งเหิงก็คิดยังไงก็คิดไม่ออก

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาต่อมา ดูเหมือนว่าเขาจะนึกได้อะไรบางอย่าง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที

หัวใจของเขา หวาดผวา

เพียงแค่ว่า เมื่อจ้าวจุ้งเหิงต้องการถอนตัวออกมา มันก็สายเกินไป

การชกหลายครั้งที่เขาเพิ่งชกออกไปพร้อมกับเสียงฟ้าร้องและเสียงคำรามของเสือ ก็พุ่งออกมาจากร่างกายของเฉินจิ้น

การพุ่งออกทั้งหมดกระแทกหน้าอกของเขา

ในขณะนี้ ในที่สุดจ้าวจุ้งเหิงก็มีปฏิกิริยาตอบสนอง ทำไมเมื่อกี้เขาถึงรู้สึกผิดปกติ เฉินจิ้น สามารถดูดซับพลังทั้งหมดของเขาได้!

เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร? เมื่อเขาตระหนักถึงสิ่งนี้ เขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติโดยไม่รู้ตัว เขากำลังจะถอยหนีทันที

แต่แล้ว เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่า เฉินจิ้น ไม่เพียงแต่ดูดซับพลังทั้งหมดของเขาเท่านั้น แต่ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ คืนกลับมาสู่ร่างกายของเขาโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง

แม้แต่จ้าวจุ้งเหิงที่มีพลังความสามารถของชั้นสูงสุดปรมาจารย์ ก็ไม่เคยได้ยินและเห็นวิธีการที่น่ากลัวเช่นนี้

นี่จะต่อสู้กันยังไง?

เฉินจิ้นยืนอยู่ตรงนั้นและไม่ขยับ ใครตีเขา ก็เท่ากับตีตัวเอง นี่มันล้อผมเล่นเหรอ? ในหัวของ จ้าวจุ้งเหิงหวาดกลัวอย่างมาก

เมื่อเขาต้องการที่จะหลบมันก็สายเกินไป

ร่างกายของ จ้าวจุ้งเหิงกระเด็นออกโดยตรงด้วยหมัดนี้

ไม่เพียงเท่านี้

วินาทีที่จ้าวจุ้งเหิงล้มลงบนพื้น

ทันใดนั้น ฝ่ามือขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พุ่งตรงมาที่เขา

ทันใดนั้น จ้าวจุ้งเหิงล้มลงบนพื้น ในพื้นมีหลุมรูปห้านิ้วก็ปรากฏขึ้น

ส่วนจ้าวจุ้งเหิง เขาถูกกดเข้าไปในหลุม โดยไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดียังไง

ทันใดนั้น ผู้ชมต่างก็เงียบ!

อากาศดูเหมือนจะแข็งตัว

สีหน้าทุกคนอึ้ง!

เหตุการณ์นี้ เกินความคาดหมายของทุกคนอย่างมาก

ในมุมมองของพวกเขา แม้ว่าเฉินจิ้นจะระเบิด ภายใต้การลงมือของจ้าวจุ้งเหิง อย่างมากก็แค่สามารถรับมือจ้าวจุ้งเหิงได้เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ความเป็นจริง ทำให้พวกเขาตกตะลึงใจ

หลังจากดึงสติกลับมาได้ ทุกคนที่อยู่ในตำแหน่งสูงมาตลอดทั้งปี หัวหน้าตระกูลที่ไม่ต้องโมโหก็น่าเกรงขาม หนังศีรษะชาและมีอาการหนาวสั่นที่หลัง

หายใจเข้าลึกๆ

สายตาที่จ้องมองไปที่เฉินจิ้นนั้น เต็มไปด้วยความตกใจและประหลาดใจ!

ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจว่าเจิ้งเจี้ยนหัวน่าจะตายด้วยน้ำมือของเฉินจิ้นจริงๆ!

เจิ้งหยางโป๋ที่อยู่ด้านข้าง มีความซับซ้อนในใจเล็กน้อย

แต่รวมๆแล้วก็มีความสุขมากกว่า

ก่อนหน้านี้ เขาเกือบจะถูกฆ่าด้วย "กรงเล็บมังกร" ของเฉินจิ้น ทำให้เขาต้องใช้ยันต์เสินสิงแล้วหนีไป

ตอนนี้ เมื่อเห็น จ้าวจุ้งเหิงชั้นสูงสุดปรมาจารย์ ภายใต้กลอุบายนี้ ไม่รู้เป็นตายร้ายดี ในใจของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะพบความสมดุลและได้รับการปลอบ

ดูสิถึงแม้คุณจะเป็นชั้นสูงสุดปรมาจารย์แล้วไง เมื่อเผชิญหน้ากับนาย ก็ต้องคุกเข่า!

มีเพียงโม้หลัวเท่านั้นที่ยืนนิ่ง ใบหน้าไร้อารมณ์

ไม่เศร้า ไม่ดีใจ ไม่ตกใจ ไม่กลัว!

เขา เป็นผู้รับใช้ปีศาจระดับสูงของเทพแห่งปีศาจ ในใจ มีเพียงเฉินจิ้น

เฉินจิ้น ไม่ว่าเขาจะทำสิ่งที่น่ากลัวแค่ไหน ในสายตาของโม้หลัวก็ควรจะเป็นเช่นนั้น

นาย ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้!

...

จ้าวจุ้งเหิงที่นอนอยู่ในหลุมห้านิ้ว เฉินจิ้นมองเขาอีกครั้ง ซึ่งถือเป็นเกียรติของเขา