ตอนที่ 241
บทที่ 241 ท่านเหวินมาแล้ว
October 22, 2026
บทที่ 241 ท่านเหวินมาแล้ว
หวังฟางกับกู้เจี้ยนหมินได้แต่ก้มหน้าและไม่กล้าพูดอะไรอีก
ทั้งสองรู้สึกอับอายขายหน้ามาก เพราะหลี่โม่คนเดียวที่ไม่เอาไหนจึงทำให้หวังฟางกับกู้เจี้ยนหมินไม่สามารถปฏิเสธคำพูดเหล่านี้ได้
หวางจงเสวียนยิ้มอย่างมีชัยและไม่ได้พูดอะไรต่อ จากนั้นเขาหันไปหยิบแก้วไวน์แล้วเริ่มสร้างบรรยากาศของงานเลี้ยงนี้
ภายใต้การนำของหวางจงเสวียนบรรยากาศของงานเลี้ยงก็เริ่มอบอุ่นขึ้น แขกและญาติๆ ทุกคนต่างก็สนุกสนานและมีหลายๆ คนเดินเข้าไปอวยพรคุณปู่หวาง
หลังจากดื่มไปสักพัก หวางจงเหิงกับหวางจงเฉิงก็เริ่มมึนเมา จากนั้นทั้งสองมองหน้ากันแล้วเดินเข้าไปหาหลี่โม่กับกู้หยุนหลัน
เมื่อแอลกอฮอล์ขึ้นสมองบวกกับบรรยากาศที่ครึกครื้น ทั้งสองก็เกิดความคิดที่แย่ๆ ขึ้นมา
หวางจงเหิงหยิบแก้วเหล้าและขวดเหล้าขึ้นแล้วเดินโซเซไปหาหลี่โม่ จากนั้นหวางจงเฉิงก็รีบเดินตามมาด้วยรอยยิ้มอันเย้ยหยัน
“ไอ้คนไร้ค่า มารยาทนายแย่จริงๆ เลยนะ เป็นน้องเขยของพวกเราไม่รู้จักขอชนแก้วกับพี่ๆ เลยเหรอ? นายต้องให้พี่ๆ มาขอชนแก้วถึงที่เลยใช่ไหม”
“หยุนหลัน สามีเธอไม่รู้จักเคารพคนอื่นจริงๆ เลยนะ ก่อเรื่องมากมายแบบนี้คงต้องทำโทษกันหน่อยแล้วล่ะ เอาเหล้าให้มันดื่มหมดสามขวดสิ๊”
หลี่โม่มองดูทั้งสองที่มึนเมาและไม่อยากจะสนใจพวกเขามากนัก
แต่เมื่อเห็นทีท่าของหลี่โม่ไม่อยากคุยด้วย หวางจงเหิงกับหวางจงเฉิงก็หัวร้อนขึ้นมาทันที
“บ้าจริง อุตส่าห์ให้เกียรติกันแล้วยังทำหน้าเมินใส่พวกเราอีก นายหาเรื่องใช่ไหม ดื่มให้หมดเลยนะ ไม่งั้นคืนนี้นายไม่ต้องไปไหนแล้วล่ะ”
หวางจงเหิงยื่นขวดเหล้าในมือให้กับหลี่โม่แล้วมองเขาด้วยสายตาดุร้ายและยืนกรานว่าจะให้หลี่โม่ดื่มหมดขวดให้ได้
หวางจงเฉิงตบหลังศีรษะของหลี่โม่แล้วพูดอย่างไม่พอใจ “ยังไม่รีบดื่มอีก จะให้พวกเรารออีกนานไหม นายคิดว่านายเป็นใครกันแน่ ไอ้คนกระจอก”
“ผมดื่มไม่ได้”
หลี่โม่พูดอย่างเย็นชา
“ฮ่า ๆ ๆ บ้าเอ๊ย นายมันผู้ชายหรือเปล่าวะ ไม่ดื่มเหล้าจริงเหรอ มันจะตลกเกินไปแล้ว ไม่เป็นไรเดี๋ยวพวกพี่สอนนายดื่มเอง อ้าปากแล้วกรอกเหล้าใส่ปากแค่นี้”
หวางจงเฉิงยื่นมือออกไปเพื่อจะจับคางของหลี่โม่และจะเปิดปากของเขา แต่หลี่โม่กลับหันหนีมือของหวางจงเฉิงไป
ป๊าง!
หวางจงเฉิงทุบโต๊ะแรงๆ แล้วตะโกนพูด “ไอ้ขยะ นายอยากเจ็บตัวใช่ไหม! อุตส่าห์จะสอนนายดื่มแล้วยังกล้าหันหน้าหนีอีก อ้าปากดีๆ แล้วดื่มเข้าไปซะ!”
กู้หยุนหลันทนไม่ไหวอีกต่อไปและขมวดคิ้วพูด “พวกพี่พอกันหรือยัง จะกลั่นแกล้งหลี่โม่ไปถึงไหนกัน!”
“กลั่นแกล้งตรงไหน เราแค่จะทำโทษมันเท่านั้น ยัยหยุนหลัน เธอจะปกป้องคนกระจอกแบบนี้ทำไม มันมีดีตรงไหน หรือว่ามันเก่งเรื่องบนเตียงถึงได้มัดใจเธอได้ขนาดนี้!”
“ไอ้คนกระจอกแบบนี้จะเก่งเรื่องบนเตียงได้ไง ดูก็รู้ว่าเป็นพวกอ่อน พี่ว่าเธอคงมีงานอดิเรกอื่นๆ มากกว่านะหยุนหลัน อย่างเช่นหาสามีกระจอกๆ แล้วแอบมีชู้กับคนอื่นเพื่อความสะใจประมาณนี้”
คำพูดของหวางจงเหิงกับหวางจงเฉิงแย่ลงเรื่อย ๆ ดวงตาที่โกรธเกรี้ยวของกู้หยุนหลันกลายเป็นสีแดงและจ้องไปที่พวกเขาอย่างโกรธแค้น
หัวใจของหลี่โม่ลุกเป็นไฟ เขามองไปที่ทั้งสองด้วยสายตาเย็นชา สองมือของเขากำหมัดแน่นๆ และพร้อมที่จะให้บทเรียนกับเขาทั้งสอง
เมื่อหวางจงเหิงเห็นสีหน้าของหลี่โม่ก็รู้สึกกังวลเล็กน้อย แต่เขาก็ยังฝืนพูดออกมา “ไอ้กระจอก อย่ามองพี่ด้วยสายตาแบบนี้ นายคิดว่านายสามารถฆ่าคนด้วยสายตางั้นเหรอ!”