บทที่ 304 สัญญานี่ มีปัญหา!

สองวันต่อมา

ในห้องประชุม กู้ซิงเว๋ยมองเอกสารในมืออย่างได้ใจ นี่คือเอกสารการเซ็นสัญญา ที่ซีเหมินจื้อเผิงสั่งให้​ลูกน้องหลังติดต่อกับกู้ซิงเว๋ยแล้วส่งมา​ให้​

ซีเหมินจื้อเผิงหลังออกจากโรงพยาบาลก็คิดอยู่นานว่า ถ้าอยากกู้หน้ากลับคืนมา ควรต้องเริ่มลงมือจากคนในตระกูลกู้ และต้องทำให้​คนในตระกูลกู้ทุกคนยืนเคียงข้างตนเอง เมื่อถึงเวลานั้นถึงแม้จะต้องเผชิญหน้าสถานการณ์การทรยศแค่ไหน

กู้หยุนหลันจะต้องเลือกที่จะทอดทิ้งหลี่โม่อย่างแน่นอน

หากอยาก​ให้​ทุกคนในตระกูลกู้ทุกคนต่างยืนเคียงข้างเขา และการที่อยากให้ทั้งสองฝ่ายต่างได้รับผลประโยชน์อย่างรวดเร็ว ก็คือทั้งสองจับมือร่วมหุ้นกัน

ดังนั้นตอนนี้กู้ซิงเว๋ยจึงหัวเราะได้ใจอย่างมีความสุข

กู้เจี้ยนกั๋วกระแอมไอ2ที สายตากวาดมองกู้เจี้ยนเจียง กู้หยุนหลัน กู้ชิงหลิน แสดงให้เห็นถึงอำนาจและตำแหน่งของเขา

“ช่วงนี้ความคืบหน้าของบริษัทไม่เป็นที่น่ายินดีนัก โดยเฉพาะสัญญาซื้อขายที่เพิ่งเซ็นใหม่ ไม่เพียงยอดไม่เพิ่มขึ้น แต่กลับลดลงด้วยซํ้า กู้หยุนหลันเธอดูแลยังไงของเธอ!”

กู้เจี้ยนกั๋วตบโต๊ะพูด.

“เนื่องจากเดียวนี้มีการพัฒนาอย่างรวดเร็ว โรงผลิตของเรามีการอิ่มตัวมากแล้ว หากเรายังคงเซ็นสัญญาต่อไป กำลังการผลิตของเราจะไม่ตรงกับที่ลูกค้าต้องการได้”

กู้หยุนหลันอธิบายอย่างจนปัญญา

ยอดการสั่งซื้อไม่เพิ่มขึ้นก็ทำอะไรไม่ถูกเช่นกัน เมื่อผลผลิตที่มีตรงตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น สัญญาการสั่งซื้อเยอะมากแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ แต่ควรจะพิจารณา​การขยาย หรือเปิดโครงการใหม่ๆ​

กู้หยุนหลันได้ส่งรายงานแผนโครงการใหม่มาเป็นเวลานาน แต่กู้เจี้ยนกั๋วก็ยังไม่อนุมัติ แล้วยังละเลยความคิดเห็นของกู้หยุนหลันอย่างไม่ไยดี

“นี่ไม่ใช้ข้อแก้ตัวในการทำงานที่แย่ๆของเธอ! เธอควรจะไตร่ตรองตัวเอง อย่าคิดว่ามีเครดิตเล็กน้อย ก็จะนอนจมอยู่ในเครดิตนั้น!”

กู้เจี้ยนเจียงตำหนิ

“บางคนก็โอ้อวดถือดี คิดว่าการเจริญรุ่งเรืองของตระกูลกู้เราขึ้นอยู่กับความสามารถของเธอ แต่ถ้าพูดถึงความสามารถเธอก็มีความสามารถจริง”

ทุกครั้งที่พูดถึง ‘ความสามารถ`คำนี้ กู้ชิงหลินจะเน้นเสียงเข้ม เพราะอยากให้ความหมายของคำคำนี้มีความหมายที่แตกต่างกันไป

“หยุนหลัน อย่าคิดว่าพวกเราพูดจาไม่น่าฟัง พวกเรากำลังกระตุ้นเธอ กระตุ้นให้เธอมีแรงในการทำงานมากขึ้น”

กู้เจี้ยนกั๋วพูดขึ้นอย่างชิวชิว จากนั้นก็มองกู้ซิงเว๋ยแล้วพูดว่า:“ช่วงนี้การทำงานซิงเว๋ยได้พัฒนาขึ้นมาก บนการขยายกิจการของตระกูลกู้เรานั้น มีความสำคัญอยู่หนึ่งข้อ ซิงเว๋ยนายลองอธิบายแผนการมาดูสิ”

หลังแขวะกู้หยุนหลันแล้ว กู้เจี้ยนกั๋วก็เริ่มอวยลูกชายตัวเอง

กู้ซิงเว๋ยดีใจยิ้มอย่างมีความสุข แล้วก็วางเอกสารไว้กลางโต๊ะห้องประชุม

“นี่คือความตั้งใจของผมและซีเหมินจื้อเผิงนักธุรกิจที่รํ่ารวยของต่างประเทศ และเป็นประธานของบริษัท Dunhill Group ที่มีชื่อเสียงเรื่องยาและผลิตภัณฑ์อาหารเสริม เอกสารนี่บ่งบอกถึงการร่วมหุ้นลงทุนการสร้างโรงงานผลิตภัณฑ์ระหว่างทั้งสองฝั่ง และทางเราจะเป็นเสาหลักในการผลิตครั้งนี้ให้กับทาง Dunhill Group”

“มียาสองตัวที่ขายดีมาก เขาอนุญาตให้เรามีลิขสิทธิ์ผลิตได้ฟรีสามปี และหลังสามปีค่าลิขสิทธิ์ก็จะคิดไปตามยอดของการขาย ผมคิดว่านี่จะเป็นผลประโยชน์ที่ดีมากสำหรับตระกูลกู้ของเรา”

เมื่อกู้ซิงเว๋ยอธิบายแผนโครงการเสร็จ ก็มองกู้หยุนหลันแล้วยิ้มอย่างภาคภูมิใจ เขารู้สึกว่าในที่สุดในเรื่องหน้าที่การงานเขาก็สามารถเอาชนะกู้หยุนหลัน และได้เชิดหน้าชูตาครั้งหนึ่ง

เมื่อได้ยินชื่อซีเหมินจื้อเผิง กู้หยุนหลันก็ขมวด​คิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่าสถานการณ์แปลกๆ​

กู้ชิงหลินพูดอย่างประหลาดใจว่า:“นายนี่ไม่เลวเลย Dunhill Group เป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติเลยนะ ไม่ใช่แค่ยาและผลิตภัณฑ์อาหารเสริมเท่านั้นนะ ยังรวมทั้งอุปกรณ์ที่เกี่ยวกับสุขภาพหลายอย่างก็ดีเป็นพิเศษ ถ้าได้ร่วมลงทุนกันจริง ตระกูลกู้เราเพียงแค่เสี้ยวนาทีก็โด่งดังแน่นอน”

“ครั้งนี้ซิงเว๋ยทำได้ดีมาก สามารถติดต่อกับประธานบริษัทที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติได้ ทำงานได้ดีและน่าเชื่อถือ หยุนหลันเธอต้องเรียนรู้จากซิงเว๋ยดีๆนะ”

กู้เจี้ยนเจียงก็เริ่มโอยกู้ซิงเว๋ย

กู้ซิงเว๋ยมองกู้หยุนหลันอย่างร่าเริง ยักคิ้วเเล้วพูดว่า:“หยุนหลัน เธอพูดอะไรบ้างสิ? เธอคิดว่างานของผมมีข้อบกพร่องอะไรไปบ้างไหม? หากมีข้อบกพร่องก็บอกผมมาตามตรง”