บทที่ 305 จะขอโทษคุณหลี่ยังไงดี

ใจของกู้หยุนหลันรู้สึกเย็นยะเยือก เธอเข้าใจถึงความหมายของซเหมินจื้อเผิงแล้ว เขาจะใช้การเจรจาเซ็นสัญญาครั้งนี้เป็นเครื่องมือ ที่จะทำให้หลี่โม่อับอาย

“วันนี้หลี่โม่ไม่สบาย ต้องพักฟื้นอยู่บ้าน ไม่สามารถมาได้”

กู้หยุนหลันหาข้ออ้างมาพูด

“บัดซบ! ไอ้ไร้ประโยชน์ของเธอกลายเป็นผู้รากมากดีตั้งแต่เมื่อไหร่ ถึงกับต้องพักฟื้นอยู่บ้าน ฉันยังไม่มีอารมณ์พักฟื้นเลย แล้วมันจะพักฟื้นอะไรของมัน!”

“ไอ้ไร้ประโยชน์ของเธอถึงแม้จะคลานก็ต้องคลานมาให้ได้ หากทำให้การเจรจาเซ็นสัญญากับคุณซีเหมินหยุดชะงัก พวกเธอทั้งครอบครัวก็ไม่มีปัญญาแบกรับความผิดชอบนี้ไว้ได้!”

“เธอจะเรียกหรือไม่เรียก ถ้าเธอไม่เรียกไอ้ไร้ประโยชน์ของบ้านเธอมา งั้นพวกเราจะโทรเรียกเอง เชื่อว่าถ้าไอ้ไร้ประโยชน์ของเธอได้ยินว่าเกิดเรื่องกับเธอ จะวิ่งเร็วยิ่งกว่าสุนัขอีก”

ทุกคนในตระกูลกู้พูดจาอย่างประชดประชัน ไม่ไว้หน้ากู้หยุนหลันเลยแม้แต่นิดเดียว

กู้หยุนหลันเข้าใจดีว่าแขนไม่สามารถบิดต้นขาได้ ต่อให้ตัวเองไม่โทรหาหลี่โม่ คนอื่นก็ต้องหาข้ออ้างหลอกล่อให้หลี่โม่มา

กู้หยุนหลันจนปัญญา เลยหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาหลี่โม่:“ซีเหมินจื้อเผิงจะมาเจรจาเซ็นสัญญาที่บริษัท เขาเอ่ยชื่อนามสกุลว่าอยากให้คุณมา ฉันว่าคุณอย่ามาเลย”

ได้ยินคำพูดของกู้หยุนหลัน กู้เจี้ยนกั๋วทุบแก้วอย่างโกรธเกรี้ยว​ ตะคอกด่าว่า:“กู้หยุนหลัน! วันนี้ถ้าไม่ให้ไอ้ไร้ประโยชน์ของบ้านเธอมา เธอจะเจอดีแน่!”

หลี่โม่ได้ยินเสียงตะคอกของกู้เจี้ยนกั๋ว ยิ้มแล้วพูดว่า:“รอก่อนนะ อีกประเดี๋ยวผมก็ถึง”

“แต่ว่า….”

“ไม่มีแต่ว่าอะไร ก็แค่ซีเหมินจื้อเผิง ไม่มีอะไรต้องกลัวหรอก”

หลี่โม่ตัดสาย ใบหน้าเขายิ้มเยาะ

เปลี่ยนชุดเสร็จหลี่โม่ก็รีบออกจากบ้าน ระหว่างทางได้รับสายจากฉู่จงเทียน

“คุณหลี่ นักการค้าอสังหาริมทรัพย์ทางเมืองจินไห่วานให้ลู่เจี้ยนปิน ให้เขาและผมเป็นคนกลาง ติดต่อเพื่อต้องการที่จะขอโทษคุณ”

“ขอโทษ? ถ้าพวกเขาอยากขอโทษก็เชิญ”

หลี่โม่ตอบอย่างเฉยเมย

ฉู่จงเทียนถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วพูดต่อว่า:“แต่พวกเขาไม่รู้จะขอโทษยังไงคุณถึงจะพอใจ คุณว่า?”

“ยังจำซีเหมินจื้อเผิงได้ไหม”

หลี่โม่พลันคิดถึงคน​คน​นี้

“จำได้ ผมกลับไปสืบมาแล้ว เขาเป็นประธานบริษัทDunhill Group ใช่เจ้าหมอนั้นจะทำร้ายคุณหรือเปล่า?”การคาดเดาของฉู่จงเทียนเกือบชิดใกล้ความจริง

“เดียวเขาจะมาเจรจาเซ็นสัญญากับตระกูลกู้ที่บริษัท ถ้าพวกเมืองจินไห่ได้รู้ความ แล้วยังพอฉลาดอยู่บ้างก็ย่อมรู้ว่าควรทำเช่นใด”

หลี่โม่วางสาย ฉู่จงเทียนขบคิดสักพัก ก็พอจะเดาความคิดคิดของหลี่โม่ได้บ้าง จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาลู่เจี้ยนปิน

ลู่เจี้ยนปินเหอลี่หัวและคนอื่นๆนั่งอยู่ด้วยกัน เมื่อเสียงโทรศัพท์ลู่เจี้ยนปินดังขึ้น เหอลี่หัวและคนอื่นๆก็รู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมาทันที

ลู่เจี้ยนปินกดรับสายแล้วพูดอยู่สองสามประโยค จากนั้นจึงวางสายแล้วพูดว่า:“ประธานบริษัทDunhill Groupกับคุณหลี่ไม่ถูกกัน ขณะนี้ประธานบริษัทDunhill Groupกำลังจะเจรจาเซ็นสัญญากับตระกูลกู้ ฉู่จงเทียนคาดเดาว่าฝั่งตรงข้ามจะใช้โอกาสนี้เอาเรื่องคุณหลี่ด้วย นี่อาจจะเป็นโอกาสที่ดีสำหรับการขอโทษของพวกคุณ”

เหอลี่หัวและคนอื่นๆรู้สึกประหลาดใจ ไม่คิดว่าประธานบริษัทที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติจะโผล่ออกมา

“Dunhill Groupขายเกี่ยวกับยาและผลิตภัณฑ์อาหารเสริม ตระกูลกู้ก็ทำกิจการเกี่ยวกับยา คาดว่าน่าจะเป็นคนอื่นในตระกูลกู้ที่ไปคุยกับทางDunhill Group อย่างนี้ก็เท่ากับว่าทำให้คุณหลี่และภรรยาเสียหน้า พวกเราต้องหาทางช่วยคุณหลี่กู้หน้าคืนมา”