ตอนที่ 306
บทที่ 306 อย่าเข้าใจผิด!
October 22, 2026
ซีเหมินจื้อเผิงเดินเข้าห้องประชุมของตระกูลกู้โดยการอารักขาของบอดี้การ์ด กู้เจี้ยนกั่วและคนอื่นๆยืนต้อนรับอยู่หน้าห้องประชุมด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
“ยินดีต้อนรับครับ ท่านประธานซีเหมิน”
กู้เจี้ยนกั๋วพูดด้วยใบหน้าที่ประจบสอพลอ
ในขบวนต้อนรับ ซีเหมินจื้อเผิงไม่ได้สนใจกู้เจี้ยนกั๋ว แต่กลับมองหาร่างของกู้หยุนหลันและหลี่โม่
เห็นกู้หยุนหลันและหลี่โม่ยืนอยู่ท้ายขบวน ใบหน้าของซีเหมินจื้อเผิงถึงเริ่มมีรอยยิ้มออกมา
“เข้าไปคุยเจรจาการเซ็นสัญญาข้างในดีกว่า”
ซีเหมินจื้อเผิงพูดแบบเย็นชา
กู้เจี้ยนกั๋วไม่กล้าล่าช้าสักเสี้ยววินาที พาซีเหมินจื้อเผิงเข้าไปในห้องประชุม จากนั้นพูดกับกู้หยุนหลันว่า:“หยุนหลัน รีบเสริมนํ้าชาให้ท่านประทานซีเหมินเร็วเข้า”
กู้เจี้ยนกั๋วคาดเดาได้ว่าจุดประสงค์ของซีเหมินจื้อเผิงคืออะไร เลยไม่รอช้าที่จะสั่งให้กู้หยุนหลันออกมา
กู้หยุนหลันแม้จะไม่เต็มใจ แต่ก็ทำได้เพียงอดทน เดินไปทางตู้ตรงมุมของห้องประชุม หยิบชุดนํ้าชาออกมาเริ่มชง
ซีเหมินจื้อเผิงนั่งตรงข้ามกับกู้เจี้ยนกั๋ว คนในตระกูลกู้และคนของซีเหมินจื้อเผิงก็ทยอยกันนั่งลง หลี่โม่นั่งอยู่ที่มุมสุด
กู้หยุนหลันตวงนํ้าชาที่ชงเสร็จเดินมาข้างซีเหมินจื้อเผิง แล้ววางนํ้าชาไว้ตรงหน้าของซีเหมินจื้อเผิง
ซีเหมินจื้อเผิงเอียงศีรษะมองกู้หยุนหลัน ยิ้มเยาะแล้วกล่าวว่า:“คิดไม่ถึงว่าฉันจะมาใช่ไหม เกมระหว่างเราเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ”
กู้หยุนหลันหันหลังเดินจากไปด้วยสีหน้าที่เย็นชา ไม่ได้สนใจซีเหมินจื้อเผิงเลย
ซีเหมินจื้อเผิงมองหลังของกู้หยุนหลัน สีหน้าเปลี่ยนเป็นมืดขรึมทันที
เมื่อกู้เจี้ยนกั๋วเห็นดังนั้น จึงบอกกับกู้หยุนหลันว่า :“หยุนหลัน เธอไปนั่งข้างประธานซีเหมิน ช่วยพวกเราประสานงานกัน”
กู้หยุนหลันหยุดชะงัก ค่อยๆหมุนตัวแล้วพูดว่า:“คุณลุง พวกคุณคุยกันเรื่องการเจรจาเซ็นสัญญากัน ไม่จำเป็นต้องใช้คนประสานงานให้ ภาษาจีนกลางของประธานซีเหมินดีเกินมาตรฐานมาก”
“อย่างนั้นก็ไม่ได้ มีเรื่องไฮเทคมากมายที่ฉันไม่ค่อยเข้าใจมากนัก และเธอเป็นคนรับผิดชอบหลัก เพราะฉะนั้นเธอจึงต้องมาช่วยประสานงานเกี่ยวกับรายละเอียดของเครื่องมืออาชีพ”
กู้เจี้ยนกั๋วหาเหตุผลออกมาพูดทำให้กู้หยุนหลันไม่สามารถปฏิเสธได้ กู้หยุนหลันนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เดินไปนั่งข้างซีเหมินจื้อเผิงด้วยสีหน้าที่เย็นชา และถอยเก้าอี้ออกห่างไปเล็กน้อย
ซีเหมินจื้อเผิงมองกู้หยุนหลันที่เดินกลับมาอย่างได้ใจ :“เธออยากจะแข็งข้อ? มันไม่มีทางเป็นไปได้หรอก”
กู้หยุนหลันพูดอย่างไม่เกรงใจว่า:“รบกวนประธานซีเหมินพูดเรื่องงาน”
“ได้ งั้นก็มาคุยรายละเอียดการร่วมลงทุนของเรา พวกเราสามารถสนับสนุนตระกูลกู้ได้อย่างเต็มที่ และช่วยพวกคุณเปลี่ยนแปลงการผลิต และนำพาพวกคุณเข้าสู่ตลาดที่มีกำไรสูง นี่ถือเป็นโอกาสสำคัญที่สุดในชีวิตของตระกูลกู้พวกคุณเลยนะ”
ดวงตากู้เจี้ยนกั๋วและคนอื่นๆเปล่งประกายด้วยความโลภ ราวกับหมาป่าที่หิวโหย
“ท่านประธานซีเหมินพูดถูก นี่ถือเป็นโอกาสครั้งสำคัญในชีวิตของตระกูลกู้เรา เเละการที่ได้ร่วมงานกับท่านประธานซีเหมิน นั้นถือเป็นเกียรติอย่างสูงของตระกูลกู้เรา”
กู้เจี้ยนกั๋วพูดอย่างประจบสอพลอ
ซีเหมินจื้อเผิงเหลือมองกู้เจี้ยนกั๋ว ยิ้มพลางแล้วพูดว่า:“เกียรตินี้ฉันไม่ได้ให้ฟรีนะ ก่อนจะเซ็นสัญญากัน ฉันมีข้อแม้เล็ก ๆ น้อย ๆ”
“ท่านประทานซีเหมินเชิญพูด ขอแค่ท่านขอมา ทางเราจะพยายามทำให้ดีที่สุด “
“ฉันจะให้หลี่โม่คุกเข่าให้กับฉัน กู้หยุนหลันจะได้เห็นว่าสามีของเธอนั้นไร้ประโยชน์แค่ไหน”
ซีเหมินจื้อเผิงพูดอย่างโหดเหี้ยม
กู้เจี้ยนกั๋วและคนอื่นๆสบตากัน จากนั้นก็มองไปที่หลี่โม่