บทที่ 350 ให้ฉันโกรธสำเร็จ

หลี่โม่เองก็ไม่รู้ว่าตนเองแข็งแกร่งแค่ไหน

แม้ว่าสำนักหลงเหมินได้รวบรวมหนังสือฝึกบูโดเกือบทั้งหมดในโลก และมีปรมาจารย์แห่งบู๊จำนวนมากที่สุดในโลก คำถามที่ว่ามีพลังระดับที่สูงกว่าดำรงอยู่หรือไม่ ยังไม่เคยมีการตัดสิน

ปรมาจารย์แห่งบู๊หลายคนสามารถสัมผัสได้ถึงความสอดคล้องกันของสวรรค์กับมนุษย์ รู้สึกว่าควรมีระดับพลังที่คล้ายกับพลังของภูมิฤๅษีในตำนาน แต่ไม่มีปรมาจารย์แห่งบู๊ของสำนักหลงเหมินคนใดสามารถฝ่าฟันไปถึงระดับพลังนั้น

ดังนั้นหลี่โม่จึงไม่กล้าพูดว่าตนเองแข็งแกร่งแค่ไหน มีความเป็นไปได้สูงที่จะมีผู้ที่แข็งแกร่งอยู่ เพียงแต่ว่าพวกเขายังไม่ปรากฏตัวเท่านั้นเอง

จางเจียต้องไม่พอใจกับคำตอบของหลี่โม่ หลี่โม่แข็งแกร่งมากจนสามารถฆ่าจอห์นที่มีเส้นเลือดคิงคอง แต่เขากลับบอกว่าตนเองเป็นเพียงส่วนหนึ่งของคนที่แข็งแกร่งเท่านั้น ซึ่งการพูดอย่างนี้มันเสแสร้งเกินไปแล้ว!

เดิมเรื่องนี้ควรจะเป็นจางเจียต้องเองที่ต้องเสแสร้งมากกว่า!

แต่ว่าตอนนี้กลับถูกหลี่โม่นำมาใช้ มันทำให้จางเจียต้องรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง

เขาจ้องหลี่โม่อย่างดุร้าย จางเจียต้องสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และตัดสินใจใช้สามสิบหกกลยุทธ์ รู้หลบเป็นปีกรู้หลีกเป็นหาง หนีคือสุดยอดกลยุทธ์ หลังจากที่ตนเองแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น เขาก็จะกลับมาประลองกับหลี่โม่!

จากนั้นจางเจียต้องก้าวถอยหลัง เตรียมทุบหน้าต่างที่อยู่ข้างหลังเพื่อหลบหนี แต่หลี่โม่ได้เคลื่อนไหวแล้ว

ถ้าบอกว่าจางเจียต้องเร็วเหมือนสายลม หลี่โม่ก็เร็วเหมือนสายฟ้า

เพียงชั่วพริบตา หลี่โม่ก็ได้ปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าจางเจียต้องแล้ว ความเร็วที่น่ากลัวทำให้เลือดในร่างกายของจางเจียต้องเกือบจะแข็งตัว

ก่อนที่ความคิดที่ประหลาดใจของจางเจียต้องจะปรากฏขึ้นสมอง มือของหลี่โม่ก็ได้จับคอของจางเจียต้องไว้แล้ว

เขารู้สึกหายใจไม่ออก ตอนนี้สิ่งที่จางเจียต้องทำได้คือต่อสู้ดิ้นรน เหวี่ยงแขนออกอย่างดุเดือด และทุบหน้าอกของหลี่โม่

หลี่โม่ยิ้มเยาะเย้ย จับแขนของจางเจียต้องแล้วใช้แรงเหวี่ยงเขาขึ้นไปข้างบน

โครม!

ร่างจางเจียต้องกระแทกกับฝ้าเพดาน ทำให้ฝ้าเพดานทรุดและมีฝุ่นกระจายลงมา เสียงร้องด้วยความเจ็บปวด ทำให้รูม่านตาของจางเจียต้องยิ่งแดงขึ้นไปอีก

จางเจียต้องที่โกรธจัดทำให้กล้ามเนื้อทั่วร่างกายของเขาปูดขึ้น เลือดของเขาไหลเร็วขึ้น และความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

แค่เขาบิดเอวในอากาศ ร่างของจางเจียต้องก็ลอยออกไประยะทางหนึ่ง จากนั้นก็ร่อนลงมาทางด้านหลังหลี่โม่อย่างมั่นคง

“แก ทำให้ฉันโกรธสำเร็จ!”

จางเจียต้องกล่าวด้วยความโกรธแค้น

หลี่โม่หันไปมองจางเจียต้อง ส่ายศีรษะและยิ้มเย้ยหยัน “นี่คือท่าไม้ตายของแกหรือ? นี่ถือเป็นการกลายร่างครั้งที่สอง? รู้สึกว่ามันแปลกประหลาดไปนิด”

“นี่เป็นเทคโนโลยีชั้นสูง มีฉันเพียงคนเดียวที่ประสบความสำเร็จในการดัดแปลงพันธุกรรม ให้แกเปิดหูเปิดตาว่าฉันเก่งแค่ไหน!”

จางเจียต้องแสดงอารมณ์โกรธอย่างดุร้ายบนใบหน้า แต่ในใจกำลังคิดถึงเส้นทางหลบหนี แม้ว่าจะกลายร่างหลังจากความโกรธที่รุนแรงแล้วทำให้พลังเพิ่มขึ้น แต่ว่าจางเจียต้องยังคงรู้ว่าตนเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลี่โม่

อาจเป็นเพราะหลี่โม่ทำให้จางเจียต้องรู้สึกกลัว จึงทำให้จางเจียต้องรู้สึกว่าตนเองต้องหลบหนีเท่านั้นถึงจะพ้นเงื้อมมือปีศาจของหลี่โม่ได้

อู๋ผิงผิงและคนอื่นๆ อึ้งจนพูดไม่ออก ฉากที่พวกเขาเห็นในตอนนี้ เหมือนกับฉากร้อนแรงในภาพยนตร์ สิ่งเหล่านี้ทำให้พวกเขารู้สึกไม่ใช่เรื่องจริง ราวกับว่าพวกเขาได้เข้าสู่โลกแห่งภาพยนตร์

ในโลกแห่งความเป็นจริงจะมีคนที่แข็งแกร่งทรงพลังเช่นนี้หรือ?