บทที่ 380 หาเรื่อง?

เฉาเสว่เฟยวางโทรศัพท์ มองหน้าพ่อและแม่สามีในอนาคตที่นั่งอยู่ตรงข้ามอย่างประหม่า

“ฉันได้โทรไปแล้ว วันพรุ่งนี้หยุนหลันจะมางานเลี้ยงแน่นอน นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ที่จู่ ๆก็เลื่อนงานหมั้นของพวกเราเข้ามา”

จ้าวเจียหมิงใช้เท้าแตะไปที่เฉาเสว่เฟยเบา ๆ “เสว่เฟยคุณอย่าถามเลย นี่คือฤกษ์ที่คนที่บ้านจ้างซินแสดูให้”

ความสงสัยแวบเข้ามาในดวงตาของเฉาเสว่เฟย แต่ว่าคู่หมั้นของเธอพูดขนาดนี้แล้ว ทำให้เฉาเสว่เฟยไม่อาจถามต่อไปได้

“เสว่เฟยคุณโทรหาคนสนิทของคุณต่อเถอะ เชิญคนที่สนิทในเมืองฮ่านมาให้หมด เลื่อนงานหมั้นเป็นวันพรุ่งนี้มันอาจจะเร่งรีบหน่อย แต่ก็ต้องเชิญคนมาเยอะหน่อยจะได้สนุกครื้นเครงกัน”

เฉาเสว่เฟยพยักหน้า และหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วโทรต่อไป

พ่อแม่ของจ้าวเจียหมิงยืนขึ้น และเดินออกจากห้องไปพร้อม ๆ กัน หลังจากที่ทั้งสองคุยกันไม่กี่ประโยค พ่อของจ้าวเจียหมิงก็ใช้โทรศัพท์มือถือส่งข้อความออกไป

ข้อความสั้นๆ ถูกส่งผ่านทีละคน และในที่สุดก็มาถึงโทรศัพท์มือถือของจางเต๋ออู่

หลังจากอ่านข้อความจางเต๋ออู่ก็ผิวปาก และเลิกคิ้ว “ให้ผู้คนเตรียมตัว เตรียมแผนเพิ่มอีกสองสามแผน คราวนี้ต้องฆ่าหลี่โม่ให้ตาย!”

“ครับ”

ลูกน้องของจางเต๋ออู่เริ่มดำเนินการ จัดเตรียมทุกสิ่งที่จำเป็นสำหรับงานหมั้น และเตรียมการขั้นสุดท้ายสำหรับแผนของวันพรุ่งนี้

……

ตอนเที่ยงของวันถัดมา

ซุ้มประตูสีแดงถูกสร้างขึ้นที่ทางเข้าของร้านอาหารทะเลอวี้กั่ง มีรูปถ่ายขนาดใหญ่ของเฉาเสว่เฟยและจ้าวเจียหมิงแขวนอยู่ และบนหน้าจอ LED ที่ทางเข้าก็มีข้อความฉลองการหมั้นของพวกเขา

แขกหลายคนได้ไปลงทะเบียนอย่างสุภาพ ที่แผนกต้อนรับเพื่อเข้าร่วมพิธี จากนั้นจึงเดินไปที่ห้องจัดเลี้ยง

เฉาเสว่เฟยและจ้าวเจียหมิงยืนอยู่ที่ล็อบบี้ของโรงแรมเพื่อทักทายแขก เมื่อเห็นว่าคนส่วนใหญ่เป็นคนแปลกหน้าที่พวกเขาไม่รู้จัก เฉาเสว่เฟยก็ยิ่งงงงวยมากขึ้นไปอีก

“เจียหมิง ทำไมไม่เคยเห็นคนพวกนี้มาก่อนเลย นี่เป็นแค่งานหมั้นของพวกเรา ทำไมถึงได้เชิญคนมามากมาย”

“พวกเขาเป็นญาติที่บ้านเกิดของผม ประเพณีของพวกเราก็เป็นแบบนี้ คุณอย่าคิดมากไปเลย ไปต้อนรับแขกให้ดีเถอะ เฮ้ นั่นกู้หยุนหลันหรือเปล่า?”

จ้าวเจียหมิงชี้ไปที่ประตู เห็นกู้หยุนหลันควงแขนเดินเข้ามาพร้อมกับหลี่โม่ จ้าวเจียหมิงเกิดความอิจฉาอยู่ในใจ

ถึงแม้ว่าเฉาเสว่เฟยจะเป็นคนสวย แต่เธอสวยแบบธรรมดา ถ้าเทียบกับความสวยเต็มร้อยอย่างกู้หยุนหลัน นั้นถือว่ายังห่างไกลกันมาก

เห็นหลี่โม่ที่แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าธรรมดา แต่มาพร้อมกับสาวสวย ทำให้ผู้ชายทุกคนเกิดความอิจฉาริษยาจนตาร้อนผ่าว

กู้หยุนหลันหยิบซองสีแดงที่เตรียมไว้ออกมาแล้วยื่นให้ จากนั้นเขียนชื่อของเธอในสมุดบันทึกชื่อสำหรับแขก

เฉาเสว่เฟยกับจ้าวเจียหมิงต้อนรับและทักทายทั้งสองคน

“หยุนหลัน ในที่สุดคุณก็มาแล้ว ฉันคิดถึงคุณมากเลยน่ะ”

เฉาเสว่เฟยเข้าไปกอดกู้หยุนหลัน

กู้หยุนหลันยิ้มและกล่าวว่า “นานแล้วที่พวกเราไม่ได้เจอกัน วันนี้คุณรู้สึกตื่นเต้นไหมที่ได้เป็นเจ้าสาว?”

“เจ้าสาวที่ไหนล่ะ? ฉันแค่หมั้นเท่านั้น ยังไม่ถึงเวลาที่จะเป็นเจ้าสาว คนนี้คือหลี่โม่ใช่ไหม?”

เฉาเสว่เฟยมองหลี่โม่อย่างสงสัย

เธอเคยได้ยินตำนานเกี่ยวกับความไร้ประโยชน์ของหลี่โม่มามากมาย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เฉาเสว่เฟยได้เห็นหน้าหลี่โม่

“อืม เขาเป็นสามีของฉันชื่อหลี่โม่ จะไม่แนะนำคู่หมั้นของคุณให้รู้จักหน่อยหรือ”

“ฮ่า ๆ คู่หมั้นของฉันชื่อจ้าวเจียหมิง เปิดบริษัทออกแบบตกแต่ง หยุนหลันถ้าต่อไปคุณมีงานออกแบบตกแต่ง ช่วยแนะนำสนับสนุนบริษัทของคู่หมั้นฉันน่ะ”

เฉาเสว่เฟยกล่าวด้วยรอยยิ้ม