บทที่ 403 คนหนุ่มนำหน้าคนรุ่นเก่า

ช่วงเวลาเช้าตรู่

กู้เจี้ยนกั๋วนั่งอยู่ตรงตำแหน่งประธานในห้องประชุมด้วยสีหน้าขุ่นเคือง เขากวาดสายตามองไปที่กู้เจี้ยนเจียง กู้หยุนหลัน หลี่โม่และผู้บริหารระดับสูงทั้งหมดของบริษัท

“การก่อสร้างโรงงานแห่งใหม่จะต้องดำเนินการให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ หยุนหลันเธอคือหัวหน้าผู้รับผิดชอบงาน งานก่อสร้างจะต้องเริ่มดำเนินการภายในสามวัน ถ้าภายในสามวันทำไม่สำเร็จ เธอก็ไปฝึกฝนการทำงานขั้นพื้นฐานได้เลย”

กู้เจี้ยนกั๋วกล่าวอย่างเย็นชา

หลังจากที่ย้อนกลับไปเมื่อคืนนี้ กู้เจี้ยนกั๋วได้สอบถามเกี่ยวกับความเชื่อมโยงต่างๆ และข่าวที่เขาได้รับคือที่ก่อสร้างจะต้องถูกสายตรวจทำการตรวจสอบและปิดล้อมในนามของสถานที่เกิดคดีฆาตกรรม ระยะเวลาในการปลดล็อกขึ้นอยู่กับความคืบหน้าของคดี

ด้วยบรรทัดล่างสุดของข่าวนี้ กู้เจี้ยนกั๋วรู้สึกว่าตนเองสามารถยกขึ้นมาใช้กับกู้หยุนหลันได้พอดี เพราะเขาไม่สามารถทนมองดูตำแหน่งของกู้หยุนหลันในบริษัทมั่นคงมากขึ้นเรื่อยๆได้

ผู้บริหารระดับสูงหลายคนมองที่ไปที่กู้เจี้ยนกั๋วอย่างประหลาดใจและรู้สึกว่าคำขอของกู้เจี้ยนกั๋วเป็นการบังคับให้ทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้อย่างแท้จริง

ผู้จัดการใหญ่ฝ่ายโครงสร้างพื้นฐานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและคิดว่าเขาต้องพูดอะไรบางอย่าง ไม่อย่างนั้นแล้วสามวันหลังจากนี้ถ้ากู้หยุนหลันทำไม่ได้ ตนเองก็จะต้องเดือดร้อนตามไปด้วย

“ผู้อำนวยการกู้ สามวันนี้เป็นไปไม่ได้เลย ผมเพิ่งจะติดต่อคนที่สนิทกับสายตรวจทางนั้นแล้ว ไม่มีทางที่จะปลดล๊อกได้เลย”

“ไม่มีทางเป็นไปได้งั้นเหรอ? บริษัทเลี้ยงดูพวกคุณด้วยข้าวเปลือกหรือไง? พอเจอเรื่องยากลำบากก็ทำไม่ได้บ้างล่ะ เป็นไปไม่ได้บ้างล่ะ! พวกคุณต้องการให้บริษัทไปไม่รอดหรือไง? ครั้งนี้เป็นงานใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาบริษัท ใครจะทำให้เราต้องพังในตอนสุดท้ายไม่ได้! หยุนหลันเธอแสดงความเห็นออกมา!” กู้เจี้ยนกั๋วตะโกน

หัวหน้าแผนกฝ่ายโครงสร้างพื้นฐานก้มหน้าลง รู้สึกว่าครั้งนี้เขาจะต้องพลอยเป็นแพะรับบาปไปด้วยแน่ๆ

กู้หยุนกลันมองดูหลี่โม่ ในใจยังรู้สึกไม่ค่อยไว้ใจอยู่บ้าง ถึงแม้ว่าหลี่โม่จะบอกว่าติดต่อไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ยังคงไม่มีการดำเนินการที่เป็นรูปธรรมใดๆกับทางสายตรวจ และที่ดินยังคงอยู่ในสถานะถูกยึดเอาไว้

หลี่โม่ยิ้มแล้วพยักหน้าให้กับกู้หยุนหลัน “เอกสารปลดล๊อกจะถูกส่งมาเร็วๆนี้”

กู้เจี้ยนกั๋วเลิกคิ้วขึ้นทันทีและมองไปที่หลี่โม่ด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยามและคิดว่าหลี่โม่กำลังพูดเรื่องตลกอยู่

“แกพูดล้อเล่นอยู่สินะ ฉันเพิ่งจะโทรไปตรวจสอบ สายตรวจแจ้งว่าจะปลดล๊อกให้ได้ก็ต่อเมื่อปิดคดีแล้วเท่านั้น คนเสียชีวิต 6 คนเป็นคดีใหญ่ ไม่สามารถทำลวกๆแล้วก็จบคดีได้ แกกำลังพูดจาเหลวไหลอะไรอยู่ มันจะส่งผลกระทบต่อความคืบหน้างานก่อสร้างของบริษัทได้นะ!”

น้ำเสียงของกู้เจี้ยนกั๋วเย็นเยียบมากขึ้นเรื่อยๆ ท้ายที่สุดเขาตบโต๊ะและตะโกนว่า “แกมันเป็นขยะที่ไม่มีคุณสมบัติจะมานั่งอยู่ที่นี่ ไสหัวออกไปให้พ้นหน้าฉัน! หยุนหลันต่อจากนี้เธอห้ามให้เขาเข้ามาในบริษัทแม้แต่เพียงก้าวเดียว!”

คุณลุงคะ ทำไมคุณถึงไม่เชื่อหลี่โม่ล่ะคะ เราจะเริ่มงานก่อสร้างได้ภายในระยะเวลาสามวันนี้อย่างแน่นอน ในระหว่างนี้หวังว่าคุณจะไม่กล่าวหาเขา ถ้าหากภายในสามวันพวกเราจัดการไม่ได้ล่ะก็ คุณจะลงโทษพวกเรายังไงตามแต่ใจคุณเลยค่ะ”

เพื่อปกป้องหลี่โม่ กู้หยุนหลันได้ตอบกลับกู้เจี้ยนกั๋วไปอย่างตรงไปตรงมาและแข็งกระด้าง

กู้เจี้ยนกั๋วเกือบจะหัวใจวายตาย เขาชี้ไปที่กู้หยุนหลันและพูดไม่ออกอยู่เป็นเวลานาน

แคร้ก

เลขานุการได้เปิดประตูห้องประชุมเข้ามาและพูดกระซิบว่า “หัวหน้าของสายตรวจมาแล้วค่ะ”

“โอ้?”

กู้เจี้ยนกั๋วเหมือนกับได้เปลี่ยนสีหน้า บนหน้าของเขามีรอยยิ้มปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาเดินไปที่ประตูห้องประชุมแล้วพูดว่า “รีบพาหัวหน้าถงเข้ามา”

หัวหน้าถงเดินเขามาในห้องประชุม กู้เจี้ยนกั๋วยื่นมือออกไปต้องการจับมือของหัวหน้าถง แต่หัวหน้าถงกลับเมินเฉยต่อมือที่ยืนออกไปของเขาโดยสิ้นเชิง

กู้เจี้ยนกั๋วยิ้มอย่างกระดากอาย “หัวหน้าถงเชิญนั่ง ไม่รู้ว่าหัวหน้าถงมาที่นี่ด้วยเรื่องอะไรเหรอครับ”

หัวหน้าถงกวาดสายตามองทุกคนในห้องประชุม ในตอนที่มองเห็นหลี่โม่ รอยยิ้มได้ปรากฏขึ้นบนหน้าทันทีพร้อมกับวิ่งเหยาะไปด้านข้างของหลี่โม่

“คุณหลี่ครับ เอกสารปลดล๊อคแปลงที่ดินจัดการเรียบร้อยแล้วนะครับ ผมได้ส่งมาให้คุณแล้ว หลังจากนี้คุณต้องการอะไรโทรมหาผมได้โดยตรงเลยนะครับ นอกจากนี้ ผมยังจัดให้มีเจ้าหน้าที่สายตรวจรักษาความปลอดภัยประจำการที่ไซต์งานก่อสร้างของคุณเพื่อคุ้มกันโครงการของคุณด้วยนะครับ”

ท่าทางของหัวหน้าถงนั้นอ่อนน้อมถ่อมตนอย่างยิ่ง ซึ่งแตกต่างจากท่าทางที่เย็นชาและเย่อหยิ่งเมื่อสักครู่นี้อย่างมาก

กู้เจี้ยนกั๋วตกตะลึงอยู่กับที่แล้วมองดูหัวหน้าถงเอาอกเอาใจหลี่โม่อย่างงงงัน รู้สึกแย่ไปทั้งตัว