บทที่ 45 คุณส่งข้อความถึงใคร

บทที่ 45 คุณส่งข้อความถึงใคร

ทุกคนตกตะลึง สีหน้าของพวกเขาล้วนมีความสงสัยมาก

เร็วขนาดนี้ สัญญาฉบับใหม่ก็ถูกส่งมา?

เมื่อกี้พึ่งพูดคุยเกี่ยวกับหลี่โม่ และตอนนี้ก็ได้มีคนส่งสัญญามาแล้ว

สิ่งนี้ทำให้หวังฟางและซู๋ไห่เทียนตกใจมาก สีหน้าของพวกเขาดูเคร่งขรึมมาก

กู้หยุนหลันรับสัญญามาและเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น การแสดงออกของเธอเต็มไปด้วยความสงสัย

เป็นหลี่โม่จริงๆหรือ?

อย่างไรก็ตาม หวังฟางตะโกนอย่างกะทันหัน "หยุนหลัน ยังไม่รีบขอบคุณไห่เทียนอีก เรื่องนี้ต้องได้รับความช่วยเหลือจากไห่เทียนแน่นอน มิฉะนั้น คุณคิดว่ามันเป็นหลี่โม่ไอ้ขยะไร้ประโยชน์เหรอที่เป็นคนช่วยคุณ?"

ขณะพูด หวังฟางยิ้มด้วยความสุข มองไปที่ซู๋ไห่เทียนและกล่าวด้วยความรู้สึกขอบคุณ"ไห่เทียน เรื่องนี้ดีนะที่ได้ความช่วยเหลือจากคุณ ดูสิ ป้าไม่รู้จะขอบคุณคุณยังไงดีแล้ว"

ซู๋ไห่เทียนถึงกับผงะ แต่เขาก็เข้าใจกะทันหัน ยิ้มอย่างเชื่องช้าและกล่าวว่า "คุณป้า ไม่เป็นไร มันเป็นแค่เรื่องเล็กๆน้อยๆ ขอแค่หยุนหลันมีความสุขก็พอแล้ว"

ในใจซู๋ไห่เทียนเองก็สงสัยเช่นกัน พ่อของเขาบอกว่าเรื่องนี้ช่วยไม่ได้ไม่ใช่เหรอทำไมสัญญาถึงมาเร็วขนาดนี้?

กู้หยุนหลันถือใบสัญญาไว้ ถูกหวังฟางว่าไปสองสามคำ และขอบคุณซู๋ไห่เทียน"ไห่เทียน ขอบคุณมาก ฉันจะตอบแทนคุณสำหรับเรื่องนี้ในภายหลังนะ"

เมื่อซู๋ไห่เทียนได้ยินเช่นนั้น ในเมื่อกู้หยุนหลันก็คิดว่าเขาเป็นคนทำ แล้วทำไมเขาจึงไม่ยอมรับสิ่งนี้ล่ำ?

"ฮ่าฮ่า หยุนหลัน ไม่เป็นไร ผมมีความสุขมากที่ได้ช่วยเหลือคุณ ใครให้ผมชอบคุณล่ะ"

ซู๋ไห่เทียนกล้าหาญมาก พูดคำว่าชอบต่อหน้าผู้อาวุโสทั้งสองโดยตรงและจับมือเล็กๆ ที่ขาวละเอียดอ่อนและอ่อนนุ่มของกู้หยุนหลัน

กู้หยุนหลันกู้หยุนหลันหน้าแดงและดึงมือออก ปัดผมที่ห้อยอยู่รอบหูของเธอและพูดว่า "คุณอย่าพูดไปเรื่อย ... "

ฮ่าๆ .

ซู๋ไห่เทียนแตะจมูกของเขา ปลายจมูกยังคงได้กลิ่นหอมของมือของกู้หยุนหลัน ช่างมีเสน่ห์

ผู้หญิงคนนี้ เขาต้องเอามาเป็นของตนเองให้ได้!

เป็นแบบนี้ นั่งจนถึงเย็น หลี่โม่จึงค่อยกลับมา

ทันทีที่เขาเข้าประตู เขาเห็นซู๋ไห่เทียนยังหน้าด้านอยู่ในบ้านอีก สีหน้าของเขาไม่พอใจ

อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้พูดอะไร เขามองไปที่กู้หยุนหลันและถามเบาๆว่า"เป็นยังไงสัญญาได้ส่งมาหรือยัง?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ กู้หยุนหลันหวังฟางและกู้เจี้ยนหมินต่างก็มองไปที่หลี่โม่ ด้วยสายตาที่แปลกใจ

กู้หยุนหลันไม่ได้แปลกใจมากนัก แต่เธอรู้สึกอบอุ่นในหัวใจของเธอ

เพราะยังไง ถือว่าสามีของเธอยังคงห่วงใยตัวเธอ

แต่การแสดงออกของหวังฟางและซู๋ไห่เทียน ดูไม่พอใจอย่างมาก สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความประชดประชัน

"หลี่โม่ ใครให้คุณกลับมา?นอกจากนี้ เรื่องสัญญาเกี่ยวข้องอะไรกับคุณ?ทำไม เมื่อรู้ว่าไห่เทียนช่วยหยุนหลันชนะสัญญาฉบับใหม่ คุณรู้สึกไม่พอใจเหรอ?ไม่ไปส่องกระจกดูว่าตัวเองมีคุณสมบัติอะไร ขยะ!”

หวังฟางไม่พอใจมากและกล่าวหาหลี่โม่

ขยะคนนี้ ทำไมทุกที่ก็มีเขา

พูดเหมือนกับว่าสัญญาฉบับใหม่ ตัดสินโดยเขา

หลี่โม่ผงะ คิ้วของเขาขมวด มองไปที่โซฟา ไขว่ห้าง ซู๋ไห่เทียนที่ทำหน้าได้ใจ

เขาเป็นคนจัดการเรื่องสัญญา?

คราวนี้ซู๋ไห่เทียนส่งเสียงอย่างเย็นชา กล่าวว่า "หลี่โม่ เก่งนิ คุณนี่มันยิ่งอยู่ยิ่งไร้ยางอายมากขึ้นเรื่อยๆเลยนะ ทำไม ฟังที่คุณพูด คุณหมายถึงคุณเป็นคนช่วยคว้าสัญญาใหม่ให้หยุนหลันงั้นเหรอ"

ในใจซู๋ไห่เทียนแทบจะหัวเราะออกมา หลี่โม่คนนี้ ทำไมทุกครั้งก็ชอบทำเป็นหน้าใหญ่ใจโต

สัญญาฉบับใหม่นั้น จะเป็นคนที่เกาะผู้หญิงกินอย่างเขาจะจัดการได้เหรอ?

หลี่โม่ยกคิ้วและยิ้มจางๆ "ก็ไม่แน่นะ"

ฮ่าๆ

ซู๋ไห่เทียนยืนขึ้นและพูดด้วยความรังเกียจ "หลี่โม่ ผมรู้ว่าคุณไม่พอใจ ต้องการโชว์ความสามารถต่อหน้าหยุนหลัน อย่างไรก็ตาม สัญญาใหม่กับบริษัทรุงคาง เป็นความช่วยเหลือของพ่อของผมที่ผมขอให้ท่านช่วย คุณไม่พอใจก็ทำอะไรไม่ได้ ก่อนหน้านี้ที่ผมโทรให้พ่อ คุณก็ได้ยินแล้วใช่ไหม ตอนนี้จะมาแย่ง ช่างหน้าด้านจริงๆ”

ทันทีที่พูดประโยคนี้ การแสดงออกของกู้หยุนหลันที่อยู่ด้านข้างก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

เธอพูดกับหลี่โม่ด้วยใบหน้าที่เย็นชาทันที "พอแล้วหลี่โม่ ที่นี่ไม่มีธุระของคุณแล้ว คุณไปทำอย่างอื่นเถอะ"

เธอไม่อยากเห็นหลี่โม่ถูกเยาะเย้ยและโดนเหยียดหยาม เพราะยังไงก็เป็นสามีของเธอ อับอายขายหน้าต่อหน้าคนนอกและเธอก็อายด้วยเช่นกัน

หลี่โม่ลังเลยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ต้องออกจากห้องนั่งเล่นอย่างไม่เต็มใจ หันหน้าไปในห้องครัวเพื่อทำอาหาร

แน่นอน ว่าเขาไม่ได้อยู่เฉยๆ คอยฟังการเคลื่อนไหวในห้องนั่งเล่น

ในเวลานี้นี่เอง โทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น เช็ดมือของเขา เปิดมาดู คนที่ส่งข้อความมาคือหรุงปิน: คุณหลี่ สัญญาฉบับใหม่ถูกส่งไปแล้ว คำสั่งลำดับต่อไปของคุณ ผมได้เตรียมเสร็จแล้ว รอคำสั่งจากคุณ

หลี่โม่เหลือบมองดูสองสามที ตอบกลับคำเดียว โอเค

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เขาส่งข้อความนี้เสร็จ ทันใดนั้น มือหยกสีขาวและบอบบางก็ยื่นออกมาจากด้านหลัง คว้าโทรศัพท์มือถือในมือของหลี่โม่แล้วพูดว่า "ขอดูหน่อยสิ ว่าคุณแอบส่งข้อความให้ใคร .”