บทที่ 481ให้เจ็บจนจุกกันไปข้าง

ผู้จัดการหวังคีบบุหรี่ไว้ที่มุมปากมวนหนึ่ง เขาเตรียมจะสูบบุหรี่เพื่อให้ใจเย็นลงหน่อย

คำขอร้องของคางเหวินซิงทำให้ผู้จัดการหวังตั้งตัวไม่ติด ถ้าจะดูบ้านไม่มีปัญหา แต่ถ้าอีกฝ่ายชอบขึ้นมาล่ะจะทำอย่างไร

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เรื่องเงินต้นทุนหรือไม่ใช่เงินต้นทุน ถ้าให้คางหย่งเฉียนคว้าคฤหาสน์หลังนี้มาได้ คงจะเก็บเงินไม่ได้สักแดงเดียว

พอนึกถึงคางหย่งเฉียน ผู้จัดการหวังก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาตะหงิดๆ นั่นเป็นปิศาจเจ้าสำราญตัวยงแห่งตระกูลคางเลยนะนั่น ที่กินนอนเที่ยวเล่นไปวันๆ ยิ่งไปกว่านั้นยังไปคบหาสมาคมกับพวกสำมะเลเทเมา

ก่อนหน้าที่นายท่านคางจะโดนคางหย่งเฉียนปั่นหัวจนแทบระเบิด คนตระกูลคางส่วนมากทำเป็นไม่สนใจคางหย่งเฉียน ขอแค่คางหย่งเฉียนไม่ก่อเรื่องวุ่นวายก็พอ คนในตระกูลคางก็จะไม่ไปวุ่นวายอะไรกับคางหย่งเฉียนเหมือนกัน

ถ้าหากว่ายกคฤหาสน์ให้เพื่อนของคางเหวินซิงจริงๆ ถ้างั้นคางหย่งเฉียนคงจะหาคนมาตัดหัวเขาถึงที่ล่ะ

บุหรี่ยังไม่ทันสูบหมดมวน ผู้จัดการหวังบี้ขี้บุหรี่ลงในที่เขี่ยบุหรี่อย่างแรง รู้สึกว่าอย่างไรก็ต้องบอกคางหย่งเฉียนสักหน่อย ส่วนคางหย่งเฉียนจะไปสู้รบปรบมือกับคางเหวินซิงอย่างไร เป็นเรื่องของพวกเขา

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพลิกหาเบอร์ของคางหย่งเฉียน ผู้จัดการหวังพูดอย่างยั่วยุ“พี่คาง ผมมีอะไรจะรายงาน”

คางหย่งเฉียนที่กำลังนั่งกินข้าวโม้แตกกับเพื่อนอยู่ โอบเอวดาราแล้วพูดขึ้น“เรื่องไรวะ มีอะไรก็รีบๆพูด โอ้เอ้เป็นหน้าตัวเมียอยู่ได้”

“คุณชายเหวินซิงจะพาเพื่อนไปที่คฤหาสน์ยอดเขาครับ ผมบอกไปแล้วว่าคุณได้ครอบครองคฤหาสน์ยอดเขานั่นแล้ว แต่คุณชายเหวินซิงก็ยังดึงดันจะพาเพื่อนไป”

“แม่งเอ๊ย！คางเหวินซิงกล้าไม่ไว้หน้ากูเหรอ ขนาดพ่อมันยังไม่กล้าวุ่นวายกับกูเลย！”

คางหย่งเฉียนระเบิดออกมา คฤหาสน์ยอดเขานั้นเป็นของขวัญที่คางเหวินซิงเตรียมมอบให้ผู้หลักผู้ใหญ่ จะปล่อยให้เพื่อนของคางเหวินซิงซื้อไปได้ไงเล่า

คางหย่งเฉียนผู้ที่ระหกระเหินในไม่กี่ปีนี้จนเบื่อ คิดเริ่มที่จะทำกิจการใหญ่ของตัวเอง ดังนั้นจากคอนเนคชั่นต่างๆ จึงได้ติดต่อกับผู้หลักผู้ใหญ่ไว้เป็นจำนวนมาก

ก่อนหน้านี้ไม่นานรู้จักชาวต่างชาติสูงใหญ่ผู้นี้ผ่านทางเพื่อน ได้เห็นฝีไม้ลายมือของชาวต่างชาติสูงใหญ่ คางหย่งเฉียนจึงเกิดความคิดขึ้นในใจ

เมื่อลองเรียนกังฟูกับชาวต่างชาติผู้นี้ และก็ได้ทำความรู้จักกับพี่น้องที่มีศักยภาพ สุดท้ายก็ได้ร่ำรวยขึ้นมาด้วยกัน ดูท่าหนทางแห่งความสำเร็จนั้นไม่ง่ายเท่าไหร่

พอรู้ว่าชาวต่างชาติผู้นั้นจะกลับมาก่อร่างสร้างตัวที่เมืองฮ่านบ้านเกิดเมืองนอน คางหย่งเฉียนก็เลยนึกถึงคฤหาสน์บนยอดเขาในชุมชนหนานชุ่ย เตรียมที่จะยกคฤหาสน์นั้นให้เป็นของขวัญ

กำลังกินข้าวอยู่กับคางหย่งเฉียน ล้วนเป็นลูกศิษย์ลูกหาของชาวต่างชาติร่างสูงใหญ่ผู้นั้น กลับมาดูลาดเลาให้ก่อน และจัดเตรียมที่ทางให้

ตอนนี้คางหย่งเฉียนกำลังต้อนรับลูกศิษย์ลูกหาเหล่านั้นด้วยมิตรจิตมิตรใจ เพื่อที่จะกระชับสัมพันธ์ จึงได้เตรียมเน็ตไอดอลอายุสิบแปดซิงๆมาต้อนรับเอาอกเอาใจด้วย

“น้องหย่งเฉียนไปอะไรไปเล่า ไปเจอเรื่องอะไรมางั้นหรือ มีอะไรก็บอกพี่ได้ พวกเราพี่น้องจะช่วยจัดการให้เอง”

“ฮ่าๆๆ นั่นสิ คุณต้อนรับพวกเราดีขนาดนี้ พวกรุ่นพี่จะต้องคอยซับพอร์ตแน่นอน คนที่กล้าขัดใจ ตายสถานเดียว”

พวกลูกศิษย์ลูกหาพูดอย่างดุดัน แต่ละคนมีแววแห่งการสังหาร

คางหย่งเฉียนหัวเราะแล้วพูด“เรื่องในบ้าน ลูกของพี่ชายผมพาเพื่อนมาดูบ้าน จะมาดูบ้านที่ผมจะยกให้อาจารย์พอดี เด็กบ้านี่จริงๆเลย เดี๋ยวผมจะไปจัดการมัน”

สีหน้าของพวกพี่น้องเปลี่ยนไป กลิ่นอายสังหารรุนแรงขึ้น