บทที่ 598 ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ในวินาทีนั้น แสงไฟในพื้นที่ดับลง เหลือเพียงแสงไฟบนเวที….

ศูนย์กีฬา ห้องหรูชั้นสอง

แสงไฟในพื้นที่ดับลง สถานที่เดียวที่มีแสงไฟสาดส่องอยู่บนเวที กลายเป็นจุดเด่น

จากนั้นพิธีกรชายหญิงคู่หนึ่งก็เดินขึ้นบนเวที หลังจากที่แจ้งขั้นตอนรายการแล้วก็ทักทายแขกผู้มาร่วมงานและแขกผู้เข้าการแข่งขัน แล้วก็เริ่มทำการแนะนำรายละเอียดการแข่งขันในครั้งนี้

รายละเอียดการแข่งขันแกะสลักหยกในครั้งนี้ได้ทำการแก้ไขนิดหน่อย แก้เป็นงานการตรวจชมโบราณวัตถุ เพื่อทำการวัดระดับการตรวจชมของปรมาจารย์

กฎกติกานี้ง่ายมาก : เครื่องใช้โบราณวัตถุที่ปรากฏในงานไม่ว่าจริงหรือปลอม ล้วนใช้ราคาในตลาดของแท้มาทำการประมูล เจ้าของสินค้าที่สามารถซื้อสินค้าของแท้ได้สามารถนำสินค้าการประมูลกลับไปได้

ส่วนเจ้าของสินค้าที่ซื้อโดนสินค้าเลียนแบบระดับสูง ถ้าหากว่าสามารถดูออกว่าสินค้าเป็นของปลอมก็สามารถเลือกยกเลิกได้ ส่วนค่าประมูลที่ได้มาจากการประมูลสินค้าจะทำการบริจาคเป็นการกุศลทั้งหมด

สามารถพูดได้ว่า แข่งขันว่าความสามารถการประเมินสินค้าและตรวจสอบความปลอมของใครนั้นเก่งกว่ากัน!

หลังจากที่ฟางรั่วเสว่ฟังพิธีกรพูดเกี่ยวกับกฎกติกาแล้ว ก็หันหน้าไปพูดกับหลี่โม่

“นี่ หลี่โม่ การแข่งขันครั้งนี้น่าสนใจเนอะ กล้ารวมของจริงกับของปลอมไว้ด้วยกัน จะบอกว่าเป็นการแข่งขันก็ไม่เหมือน จะบอกว่าเป็นการแข่งขันแกะสลักหยกก็ยิ่งไม่ใช่ ฉันเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลย แต่ว่าใช้วิธีการแบบนี้มาเป็นการทำการกุศลก็ไม่เลวนะ ทั้งสามารถเพิ่มระดับความสามารถการแยกแยะของแท้ของปลอม แล้วยังเป็นการรับใช้สังคม ค่อนข้างมีความหมายดีนะ”

หลี่โม่ทำเพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย คิดในใจว่า

ถึงแม้เรื่องการทำของลอกเลียนแบบในแวดวงโบราณวัตถุจะเป็นเรื่องที่เห็นได้บ่อย แต่ด้วยการปรับปรุงฝีมือการลอกเลียนแบบอย่างต่อเนื่อง

ทุกวันนี้ก็ยิ่งแยกแยะของแท้ของปลอมของโบราณวัตถุได้ยากมากขึ้น ในฐานะที่เป็นผู้จัดตั้งการแข่งขันแกะสลักหยกในครั้งนี้ เซียวเลี่ยที่เป็นผู้มีประสบการณ์มากในวงการจะต้องรับรู้ถึงสิ่งนี้อย่างลึกซึ้งอยู่แล้ว

แต่ว่าก็ต้องชื่นชมความสามารถของเขา สามารถพัฒนาธุรกิจโบราณวัตถุและการกุศลไปพร้อมกันได้ทั้งสองอย่าง และได้ทั้งชื่อเสียงและกำไร ก็ถือว่าไม่ง่ายเลยจริงๆ

หลังจากที่พักงานทำการจัดเตรียมเวทีเสร็จสิ้น การแข่งขันก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

พิธีกรแนะนำว่า ครั้งนี้มีสินค้าการประมูลทั้งหมด 12 ชิ้น ละจะทำการแบ่งเป็นสองรอบ

ในระหว่างการประมูล ผู้เข้าแข่งขันสามารถใช้เครื่องเสนอราคาที่วางคู่อยู่กับที่นั่งมาใช้เพิ่มจำนวนเงิน สถานการณ์จริงของการประมูลสินค้าจะโผล่ขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่พร้อมกัน

ถ้าหากว่าหยุดที่ราคาไหนมากกว่า 20 วินาที สินค้าประมูลนี้ก็จะตกเป็นของผู้ที่เสนอราคาก่อนหน้า

การแข่งขันที่มีความทันสมัยแบบนี้หลี่โม่เพิ่งเคยเข้าร่วมเป็นครั้งแรก ตามคำชี้แจงของพนักงานบอกว่าให้กดปุ่มตรงที่วางแขนของเก้าอี้ ด้านบนสุดของที่วางแขนก็จะเด้งเครื่องเสนอราคาออกมาตัวหนึ่ง

หึ ก็แปลกใหม่ดี~ หลี่โม่มองดูเครื่องเสนอราคาตัวเล็กประณีตที่อยู่ในมือ ในใจก็เพิ่มความรอคอยของการแข่งขันครั้งนี้มากขึ้น

ครั้งแรกมีสินค้าประมูล 8 ชิ้น แบ่งออกเป็นเครื่องหยก 4 ชิ้น และเครื่องลายคราม 4 ชิ้น

ถึงแม้ว่าสินค้าประมูลทุกชิ้นจะส่องประกายสะดุดตาภายใต้แสงไฟที่สาดส่องอยู่บนเวที แต่ก็ไม่มีชิ้นไหนจะรอดพ้นสายตาแหลมคมที่ทำการทดสอบของปรมาจารย์ตรวจสอบหยกและปรมาจารย์ของลอกเลียนแต่ละคนที่ด้านล่างเวที

สินค้าประมูลทุกชิ้นล้วนทำการเสนอราคาเพียง 2-3 ครั้งก็เสร็จสิ้น ทำให้การประมูลในครั้งแรกใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่นัก แล้วก็ถึงเวลาพักผ่อนและรับชมการแสดง

ฟางรั่วเสว่ไม่ค่อยเข้าใจวงการนี้ แต่ก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติของการจบประมูลในครั้งแรกอย่างรวดเร็ว ดังนั้นจึงไปสอบถามหลี่โม่ที่อยู่ข้างกาย