บทที่ 607 เหล่ากัวคลั่ง

“กล้องวงจรปิดขนาดจิ๋วที่ฉันวางไว้หน้าประตูเชื่อมกับมือถือ ฉันดูผ่านมือถือ เห็นเหล่ากัวถือมีดเข้ามาในห้องของคุณ ฉันเลยมาช่วยคุณได้ทัน มีวิดีโอบันทึกไว้ในเมมโมรี่การ์ด มันสามารถเอาไปเป็นหลักฐานได้!”

ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง หลี่โม่มองเมมโมรี่การ์ดในมือ และมองเหล่ากัวที่นอนอยู่บนเตียง เขาคิดว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร

ฟางรั่วเสว่ถามอีกว่า

“แต่เหล่ากัวขัดแย้งอะไรกับคุณหลี่หรือเปล่า......ทำไมเขาถึงจะลอบฆ่าคุณ แถมฉันยังใช้แรงสุดตัว ก็ไม่สามารถรั้งเขาได้ นี่มันดื้อดึงมาก!”

เมื่อฟางรั่วเสว่พูดเช่นนั้น หลี่โม่จึงนึกถึงกำไลทับทิมสีแดง ที่เขากระชากออกมา

เขาไม่ได้ตอบคำถามของฟางรั่วเสว่ทันที และรีบบอกให้เธอรีบเก็บเม็ดทับทิมที่หล่นบนพื้นขึ้นมา......

ฟางรั่วเสว่มองเม็ดทับทิมที่อยู่บนโต๊ะ สีหน้าของเธอยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่

เธอคิดในใจว่าจะเก็บของพวกนี้ขึ้นมาทำไม หรือว่าเป็นของล้ำค่างั้นเหรอ

หลี่โม่หยิบถุงเล็กๆ ขึ้นมา และใส่เม็ดทับทิมลงไปในถุง และสั่งฟางรั่วเสว่ให้อยู่ดูแลเหล่ากัว ส่วนเขาไปหาชุยเซิ่งจุน

บ้านของชุยเซิ่งจุนใหญ่มาก หลี่โม่ตามหาเขา เหนื่อยจนจุก

เมื่อมาถึงห้องของชุยเซิ่งจุน เห็นเขานอนแผ่หลา และกรนอยู่บนเตียง นึกถึงเรื่องที่ตัวเองเกือบตาย หลี่โม่โมโหจนเกือบจะถีบเขาลงจากเตียง......

หลี่โม่เรียกตั้งหลายครั้ง แต่ชุยเซิ่งจุนก็ไม่ตื่น

จนปัญญา หลี่โม่ใช้ไม้ตาย เขาสูดหายใจลึก และตะโกนข้างหูชุยเซิ่งจุน

“ชุยเซิ่งจุน! รูปปั้นหกสิบกว่าล้านของนาย โดนขโมยไปแล้วโว้ย!”

การเรียกครั้งนี้ได้ผล ชุยเซิ่งจุนรีบเด้งตัวขึ้นมานั่ง และตะโกนว่า

“หา! อะไรนะ!”

เขากุลีกุจอ วิ่งออกจากห้องโดยไม่ใส่สลิปเปอร์ เขาไม่สนใจหลี่โม่ด้วยซ้ำ

หลี่โม่คิดในใจว่าไอ้หนุ่มนี่เหมือนเขาจริงๆ เป็นพวกหวงสมบัติ......

ดังนั้นเขาจึงเดินตามไป

ทั้งสองเดินตามกันมาที่ห้องรับแขก

ชุยเซิ่งจุนเห็นรูปปั้นพระแม่กวนอิมมังกร ยังวางอยู่บนโต๊ะ เขารู้ทันทีว่าตัวเองโดนหลอก และหันมาพูดกับหลี่โม่

คิดไม่ถึงว่าหลี่โม่จะชิงพูดขึ้นมาก่อน

“ชุยเซิ่งจุน เมื่อกี้เหล่ากัวจะฆ่าผม......”

ชุยเซิ่งจุนสร่างเมา หลี่โม่เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เขาฟัง และเอาวิดีโอจากกล้องวงจรปิดให้เขา

ขณะที่หลี่โม่กำลังพูด ชุยเซิ่งจุนมีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

เมื่อฟังหลี่โม่พูดจบ ชุยเซิ่งจุนรีบย้อนถามทันที

“ไม่มีเหตุผลเลย เหล่ากัวไม่ได้ขัดแย้งอะไรกับนาย เขามีแรงกระตุ้นอะไร ถึงต้องฆ่านาย นี่มันแปลกประหลาดมาก!”

“เหตุผลคือสิ่งนี้”

หลี่โม่เอาถุงเล็กที่ใส่เม็ดทับทิมแดงโยนลงบนโต๊ะ จากนั้นจึงพูดว่า

“ชุยเซิ่งจุน คุณเคยได้ยินหยกเลือดไหม”