บทที่ 608 สะดุ้งโหยง

หลี่โม่คิดในใจ เขาเจอเรื่องหยกเลือดแบบเหล่ากัวมาแล้วสามครั้ง ครั้งแรกครั้งที่สองพอเรียกว่าบังเอิญได้ แต่เพิ่งไม่กี่วัน เขาเจอเรื่องนี้มาสามครั้งแล้ว เรื่องมันไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน......

ขณะนั้นฟางรั่วเสว่ก็ถามขึ้น

“คุณหลี่ ถึงเหล่ากัวจะไม่รู้จริงๆ เขาแค่ไม่รู้ตัว เพราะโดนอำนาจของหยกเลือด งั้นถ้าพูดกันตามเหตุผล คนคลั่งไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ แต่ทำไมเขาถึงเอาแต่พุ่งเป้าไปที่คุณ ทำไมถึงไม่เป็นฉันหรือคนอื่นล่ะ ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ฉันเลยคิดว่าคุณประมาทที่ปล่อยเหล่ากัวไว้กับชุยเซิ่งจุน นี่มันสะเพร่าเกินไปหรือเปล่า”

“ผมคิดเรื่องที่เธอพูดแล้ว ผมคือเป้าหมายของเหล่ากัว มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เพราะอะไรนั้น ผมไม่มีคำตอบที่แน่ชัด แต่เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ไม่ใช่ความตั้งใจของเขาอย่างแน่นอน ผมเชื่อว่าชุยเซิ่งจุนเชื่อถือได้ จึงให้เขาสืบเรื่องนี้ แน่นอนว่าผมไม่ได้เฉยเมย เพราะมันเกี่ยวกับชีวิตของผมไง ฮ่าๆ ต่อไปคงต้องการความช่วยเหลือจากเธอด้วยนะสหาย!”

พูดไปพูดมา หลี่โม่ก็หัวเราะ และตบไหล่ของฟางรั่วเสว่

ฟางรั่วเสว่คิดไม่ถึงว่าเกิดเรื่องแบบนี้ หลี่โม่ยังมีกะจิตกะใจมาพูดเล่น เธอถึงกับยิ้มแห้ง

“โอเค ฉันเชื่อการตัดสินใจของคุณ ถ้าคุณหลี่ต้องการความช่วยเหลือจากฉัน ฉันจะพยายามอย่างสุดความสามารถ!”

ไม่นานก็มาถึงโรงแรม ทั้งสองต่างแยกย้ายกลับห้องตัวเอง

เมื่อหลี่โม่กลับถึงห้อง ก็นอนแผ่ลงบนเตียง

เขากำลังจัดการเรื่องที่เกิดขึ้นในหัว ทำไมฟางฉีถึงชื่นชมเขาขนาดนี้ หยกเลือดคืออะไรอีก

เกี่ยวข้องกับสำนักหลงเหมินหรือเปล่า

เขาคิดไปคิดมาก็หลับไปโดยไม่รู้ตัว

เมื่อหลี่โม่ตื่นขึ้นมา ก็หนึ่งทุ่มแล้ว

หลี่โม่ลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ เขาเอื้อมมือไปหยิบมือถือตามความเคยชิน

เขากดเปิดหน้าจอดู ถึงกับสะดุ้ง มีสายไม่ได้รับยี่สิบกว่าสาย

หลี่โม่เปิดดู นอกจากเบอร์โทรขายสินค้า ก็มีเบอร์ของชุยเซิ่งจุน

หลี่โม่กดโทรกลับไป

“ฮัลโหล......มีอะไรหรือเปล่า”

“ฮัลโหล หลี่โม่ นี่ฉันเอง เหล่ากัวฟื้นแล้ว เขาคุยบางเรื่องกับฉัน ฉันว่าต้องบอกนาย ตอนนี้นายอยู่ไหน ฉันจะไปหานาย”

“อ้อ.....เอางี้แล้วกัน......ไม่ต้องก็ได้ คุณอยู่ไหน เดี๋ยวผมไปหา”

เหมือนชุยเซิ่งจุนรู้ว่าหลี่โม่กำลังหม่นหมอง เขาหยุดครู่หนึ่ง และพูดว่า

“ตอนนี้ฉันอยู่บ้าน มีอะไรหรือเปล่า ทำไมเสียงนายดูไม่ค่อยดี มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

“ไม่มีอะไร ได้ เดี๋ยวผมจะไปหาคุณ”

พูดจบหลี่โม่ก็วางสาย และถอนหายใจออกมา