บทที่ 661 งานแสดงหินหยก

ท่านแปดตบหน้าอกของเขาแล้วพูดกับหลี่โม่ด้วยคำพูดจงรักภักดี หลังจากนั้นท่านแปดก็มองหลี่โม่ด้วยท่าทางที่ค่อนข้างประจบสอพลอและพูดว่า

“ได้ยินมาว่าช่วงนี้คุณชอบพวกอัญมณีกับหยกและของเก่า พรุ่งนี้จะมีนิทรรศการอัญมณีและหยก ไม่ทราบว่าคุณสนใจอยากไปดูหน่อยไหมครับ？”

“งานแสดงหินหยก？มีอะไรให้ดูงั้นเหรอ ราคาของอัญมณีสำเร็จรูปเมื่อวางอยู่ในท้องตลาด ราคาจะเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่า ไม่ควรค่าแก่การซื้อ”

หลี่โม่ส่ายหัวไปด้วยพูดไปด้วย

“ครั้งนี้ต่างออกไปนะครับ คราวนี้คืองานแสดงหินหยก ซึ่งเน้นหินวัตถุดิบหยกเหอเถียน อีกอย่างยังมีชิงเหอเถียนด้วยนะครับ รวมถึงหินปาหลินและอื่นๆ ว่ากันว่ามีวัตถุดิบหินที่หายากอีกไม่น้อยเลยนะครับ”

“หินวัตถุดิบหยก？ถ้าอย่างนั้นลองไปดูหน่อยก็ได้ ไปพรุ่งนี้แล้วกัน ”

หลี่โม่พูดอย่างหวั่นไหวเล็กน้อย

พื้นที่ของคฤหาสน์ค่อนข้างใหญ่ แต่ขาดของตกแต่งที่เข้ากัน หลี่โม่คิดว่าเป็นการดีเหมือนกันที่จะไปซื้อหินวัตถุดิบหยกมาแกะสลักทำเป็นของตกแต่ง ดีกว่าการซื้อของสำเร็จรูปจากข้างนอกเข้ามา

ถ้าแกะสลักเองสามารถทำตามใจของตัวเองได้ อีกทั้งยังสามารถใช้วัสดุที่ดีได้อีกด้วย

สิ่งของที่ขายในท้องตลาดส่วนใหญ่ สามารถทำให้หลี่โม่พอใจได้ ส่วนใหญ่มักเป็นพวกฝีมือชั้นหนึ่ง วัตถุดิบก้อนหยกดิบชั้นสอง ยิ่งไปกว่านั้นราคาขายยังสูงลิบลิ่วอีกด้วย หลี่โม่ยังคงคิดว่าทำเองดีกว่า

หลังจากที่นัดเวลาออกเดินทางในวันพรุ่งนี้กับท่านแปดแล้ว หลี่โม่ก็ไล่ท่านแปดกลับไป

ในตอนเย็นทุกคนในตระกูลกู้ต่างหายดีเป็นปกติ หลังจากที่คุณปู่กู้โม้เรื่องของหลี่โม่กับกู้เจี้ยนเจียงแล้ว ก็เดินจากไปกับกู้เจี้ยนกั๋ว

คราวนี้กู้เจี้ยนกั๋วไม่พูดอะไร พอเห็นหลี่โม่ก็ไม่กล้าพูดอะไรอีกเลย เขาตกใจกับหลี่โม่เป็นอย่างมาก

พอส่งคุณปู่กู้ทั้งสามคนกลับไปแล้ว หลี่โม่บอกเรื่องที่พรุ่งนี้จะไปงานแสดงหินหยก กู้เจี้ยนหมินรีบทันทีว่าพรุ่งนี้เขาจะไปด้วย

เมื่อเห็นว่าผู้เป็นพ่อจะไปด้วย กู้หยุนหลันก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง คิดว่าเธอจะต้องไปด้วย และเฉินเสี่ยวถงเองก็ยิ่งอยากไปดูเรื่องสนุกด้วย

หลังจากที่ตัดสินใจเรื่องที่จะไปงานแสดงหินหยกแล้ว หลี่โม่กับกู้หยุนหลันก็คนอื่นๆก็เริ่มพูดคุยสัพเพเหระกัน

······

งานแสดงหินหยกจัดขึ้นที่สมาคมเก็บหยกโบราณเมืองฮ่าน ซึ่งมีขนาดใหญ่มากๆ รวบรวมหยกเหอเถียน รวมถึงหินดั้งเดิมสี่ชนิดที่มีชื่อเสียง นอกจากนี้ยังมีวัตถุดิบหินบางส่วนที่เกิดขึ้นในช่วงไม่กี่ที่ผ่านมา ยกตัวอย่างเช่นหินหย่าอัน หินสบู่ หินลาวและวัตถุดิบหินอื่นๆ

หินดั้งเดิมที่มีชื่อเสียงสี่ชนิดได้แก่ หินโซว่ซาน หินปาหลิน หินชางฮัว หินชิงเถียน วัตถุดิบหินทั้งสี่ประเภทนี้เกิดขึ้นเนื่องจากการแกะสลักหิน และการถลุงของวรรณกรรม ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาหินชั้นดี ต่างถูกนำมาแต่งเป็นเนื้อหาในวรรณกรรม

เนื่องจากการขุดกินระยะเวลานาน วัตถุดิบของแหล่งผลิตหินที่มีชื่อเสียงทั้งสี่แห่งนี้จึงค่อย ๆ หมดไป หินชั้นดีมีจำนวนน้อยลงเรื่อยๆ ราคาก็สูงขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน

ยกตัวอย่างหินสีเหลืองทองที่สูญพันธุ์ไปแล้ว กำลังการผลิตของหินเลือดไก่ที่นับวันยิ่งน้อยลงไปเรื่อยๆ หินลิ้นจี่และอื่นๆราคาสูงถึงหลักล้าน กระทั่งหลายสิบล้าน

เนื่องจากวัตถุดิบชั้นดีราคาสูงเกินไป จึงมีทางเลือกของทดแทนปรากฏขึ้นมามากมาย ยกตัวอย่างเช่นหินสบู่และหินลาว ซึ่งเป็นของทดแทนชั้นดีซึ่งได้ปรากฏขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

เนื่องจากของทดแทนพวกนี้ค่อยๆเป็นที่ยอมรับในท้องตลาด ราคาจึงค่อยๆสูงขึ้น จากเมื่อก่อนราคาหลักสิบกว่าหยวน ตอนนี้พุ่งสูงขึ้นเป็นหลักร้อยถึงหลักพันหยวน