บทที่ 662 ดูท่าจะเข้าใจวิชาชีพนี้

ศิลปะการเขียนพู่กันจีนของปรมาจารย์ฉี่เหวินมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว สามารถกล่าวได้ว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะการเขียนพู่กันจีนที่มีชื่อเสียงเขาเป็นผู้สานต่อความรู้จากอดีตเพื่อถ่ายทอดต่อไปยังคนรุ่นหลัง มีตำแหน่งสำคัญในวงการศิลปะการเขียนพู่กันจีนคนหนึ่งเลยก็ว่าได้

พอได้ยินว่าคางเหวินซิงกับปรมาจารย์ฉี่เหวินเป็นญาติกัน หลี่โม่จึงอดที่จะขำออกมาไม่ได้“ปรมาจารย์ฉี่เหวินเป็นญาติกับนายงั้นเหรอ？นายคงไม่ได้นับญาติมั่วๆหรอกใช่ไหม”

“จะนับญาติมั่วๆได้ยังไงกัน ในตอนนั้นปรมาจารย์ฉี่เหวินยังเคยชี้แนะผมเลยนะ”

คางเหวินซิงพูดอย่างจริงจัง

เมื่อมองดูด้านหลังของศิลปินชราวัยกลางคนเหล่านี้ หลี่โม่ส่ายหัวอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก“ไม่พูดเรื่องศิลปะแล้ว เราเข้าไปดูด้านในกันเถอะว่ามีวัตถุดิบหินดีๆอะไรไหม”

พอเข้าไปในศูนย์นิทรรศการและการประชุม สิ่งที่พวกเขาเห็นก็คือก้อนหินก้อนมหึมา หินสีดำเขียวมีขนาดที่ใหญ่มากๆ คาดว่าน้ำหนักน่าจะหลายสิบตัน

“นี่คือหินอะไร ทำไมรูปร่างน่าเกลียดแบบนี้”กู้หยุนหลันเอ่ยถามพลางทำปากมุ่ย

ก้อนหินสีดำเขียวขนาดมหึมาไม่สวยจริงๆนั่นแหละ ไม่เพียงแต่มีสีสันธรรมดา อีกทั้งรูปลักษณ์ภายนอกยังเป็นหลุมบ่อ เห็นได้ชัดว่ามีความขรุขระมาก ดูไม่มีความใกล้เคียงกับหยกเลยแม้แต่น้อย

หลี่โม่หัวเราะแล้วพูดว่า“นี่คือหยกManasi Jasper โดยทั่วไปหยกเหอเถียนที่ผลิตในประเทศดีกว่าของต่างประเทศ แต่ยกเว้นหยกแจสเปอร์ หยกManasi Jasperไม่ว่าจะเป็นสี คุณภาพ ต่างด้อยกว่าหยกรัสเซียมาก ดังนั้นหยกที่ผลิตในประเทศจึงมีราคาต่ำกว่าตลอด”

“นี่คือหยกเหรอ？ดำขนาดนี้เนี่ยนะ ฉันไม่รู้สึกว่ามันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับแจสเปอร์เลย ”

กู้หยุนหลันพูดอย่างประหลาดใจ

“หยกที่ผลิตในประเทศสีค่อนข้างเข้ม ส่วนใหญ่เป็นสีเขียวเข้มของผักโขมแก่ ขณะที่สีของหยกรัสเซียเป็นที่นิยมของคนมากกว่า ส่วนมากเป็นสีเขียวสดใสของผักโขมอ่อน ดังนั้นหยกรัสเซียจึงเป็นที่นิยมในท้องตลาด ราคาขายจึงสูงกว่าเล็กน้อย และหยกManasi Jasperมีจุดำปนเปื้อน นี่จึงเป็นสิ่งที่สู้หยกรัสเซียไม่ได้”

หลี่โม่พูดแนะนำอย่างฉะฉาน กู้หยุนหลันใช้สายตายกย่องนับถือมองไปที่หลี่โม่ รู้สึกว่าหลี่โม่ใช้ชีวิตอยู่ในสารานุกรมยังไงอย่างงั้นเลย รู้ไปหมดซะทุกเรื่อง

เฉินเสี่ยวถงทำแก้มป่อง แล้วดึงแขนของหลี่โม่พลางพูดขึ้นมาว่า“ของสิ่งนี้สวยตรงไหนกัน เรารีบเข้าไปดูข้างในกันเถอะ หยกเหอเถียนมีแหล่งผลิตหลายที่ใช่ไหม นายเล่าให้ฉันฟังหน่อยสิ”

หลี่โม่ถูกลากไปด้วยพูดไปด้วย“หยกเหอเถียนแบ่งออกเป็นความหมายโดยกว้างและแคบ ความหมายโดยแคบก็คือขอบเขตทรัพย์สินมีเพียงเหอเถียน เฉี่ยโม่สถานที่พวกนี้ โดยเฉพาะหยกกรวด ถูกกักขังอยู่ในท้องคลอง และความหมายโดยกว้างก็คือสถานที่ผลิตหยกเหอเถียนมีเยอะมาก ตราบใดที่องค์ประกอบของแร่ทรีโมไลท์ตรงตามมาตรฐาน ก็จะถูกรับรองว่าเป็นหยกเหอเถียนพร้อมออกใบรับรองให้ และหยกเหอเถียนที่ผลิตบนที่ราบสูงในประเทศจีนค่อนข้างโปร่งใส มีบางก้อนที่มีลายเกล็ดหิมะ แม้กระทั่งสีมรกต สีม่วงหม่นเป็นต้น ซึ่งถูกเรียกว่าหยกชิงไห่ หลังจากนั้นก็คือหยกรัสเซียแล้ว คุณภาพของหยกรัสเซียส่วนมากเนื้อเนียนละเอียด มีความขาวสูงมาก นอกจากนี้ยังมีพื้นผิวสีเหลืองกับดำ ซึ่งถูกนำมาใช้แกะสลัก มีพ่อค้าไร้คุณธรรมบางคนนำหยกรัสเซียนำมาทำเป็นหยกสีขาวเหลืองอ่อนขาย จุดนี้ทำให้มีคนจำนวนมากหลงกล โดยส่วนมากหยกเกาหลีมักถูกซื้อไปเข้าสู่กระบวนการแกะสลักด้วยเครื่องจักร แล้วขายอยู่ตามท้องตลาดจำนวนมาก หยกเหอเทียนก็สามารถใช้เงินไม่กี่ร้อยซื้อมาได้แล้ว โดยทั่วไปแล้วเป็นหยกเกาหลี”

หลี่โม่พูดแนะนำต่อกันยาวๆ ทำให้เฉินเสี่ยวถงกับคนอื่นๆที่ได้ฟังต่างพากันพยักหน้า รู้สึกว่าหยกเหอเทียนลึกซึ้งอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

“หลี่โม่นายรู้เยอะจริงๆ เมื่อก่อนดูไม่ออกเลยว่านายเข้าใจเรื่องพวกนี้”

กู้เจี้ยนหมินหัวเราะไปด้วยพูดไปด้วย

“พ่อตาครับ ผมเองก็เรียนรู้จากในหนังสือมาอย่างรีบๆ ถ้าจะบอกว่าเล่นหยกจริงๆ พ่อตาสิครับที่เป็นยอดฝีมือที่แท้จริง เราต้องเรียนรู้จากพ่อตาถึงจะถูก”

หลี่โม่พูดเยินยอพ่อตาเล็กน้อย