บทที่ 679 ฆ่าล้างตระกูล

ขณะที่หลี่โม่กินพุดดิ้งนมสดที่กู้หยุนหลันป้อนให้ ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหล่าไม่เหมือนใคร เดินเข้ามา

บนข้อมือของชายหนุ่มมีนาฬิกาที่ทำจากทอง บนตัวเรือนยังประดับด้วยเพชรสีเหลืองทอง มันเป็นนาฬิกาทองคำแบรนด์ CORUM รุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่น เป็นที่ชื่นชอบของสังคมชนชั้นสูงในต่างประเทศ

เสื้อผ้าบนตัวของชายหนุ่มคนนั้น ดูเหมือนจะธรรมดาทั่วไป แต่ทั้งหมดล้วนเป็นงานแฮนด์เมด โดยดีไซเนอร์จากต่างประเทศ ราคามันแพงกว่าเสื้อผ้าแบรนด์หรูเสียอีก

ชายหนุ่มคนนั้นมองหลี่โม่อย่างไม่เป็นมิตร แต่สายตาที่มองไปยังกู้หยุนหลัน เต็มไปด้วยความรัก มองก็รู้ว่าเป็นคนที่ตามจีบกู้หยุนหลัน

กู้หยุนหลันขมวดคิ้ว เหมือนไม่ชอบสายตาที่ชายหนุ่มมองมา

ร่างบอบบางถอยหลังไป ตัวของกู้หยุนหลันเกือบครึ่งตัว หลบอยู่ข้างหลังหลี่โม่ เหมือนกำลังจะบอกว่าตัวเองมีเจ้าของแล้ว และให้ชายหนุ่มคนนั้นรีบออกไปเสียจะดีกว่า

หลี่โม่มองชายหนุ่มที่เดินเข้ามา เขาเห็นชายหนุ่มแต่งหน้าบางๆ ใบหน้าของชายหนุ่ม สวยยิ่งกว่าหญิงสาวเสียอีก จู่ๆ หลี่โม่ก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมา

ผู้ชายสไตล์ออกสาวแบบนี้ หลี่โม่มองไม่ลงจริงๆ

“ไอ้หมอนี่เป็นผู้ชายหรือเปล่า ทำไมจะชายก็ไม่ชาย จะเกย์ก็ไม่เกย์ โลกนี้มันอะไรกัน สไตล์ผู้ชายออกสาวนี่ได้รับความนิยมขึ้นเรื่อยๆ” หลี่โม่ส่ายหน้าพูด

กู้หยุนหลันเบะปาก และโน้มหน้าไปใกล้หูหลี่โม่ “ก็สไตล์เกาหลีที่กำลังได้รับความนิยมอะไรทำนองนั้นมั้ง กลายเป็นแบบนี้ไปหมดแล้ว หวังว่าต่อไปผู้หญิงอย่างเรา อย่าไปชอบพวกผู้ชายแบบนี้”

กู้หยุนหลันเริ่มกังวลกับสเปคของลูกสาวตัวเองแล้ว ถ้าความนิยมในตอนนี้ทำให้เบี่ยงเบน กู้หยุนหลันก็ไม่รู้จะพูดอย่างไรแล้ว

หลี่โม่หันมาพูดกับกู้หยุนหลัน “คุณไม่ต้องกังวล มีผู้ชายแมนๆ อย่างผมทั้งคน สเปคของลูกสาวเราไม่มีทางเบี่ยงเบนอย่างแน่นอน”

หลี่โม่กับกู้หยุนหลันสุมหัวคุยกันเบาๆ แต่เมื่อมองจากมุมของชายหนุ่ม เหมือนทั้งสองกำลังจูบกัน

ความริษยาก่อตัวขึ้นในใจของชายหนุ่ม เพื่อที่จะทำภารกิจที่ราชาใหญ่ของสำนักหลงเหมิน มอบหมายให้สำเร็จ หลงห้าวเทียนเชิญอาจารย์จิตวิทยา เข้ามาทำการชักจูงให้ภายในใจลึกๆ ของเขาแอบรักกู้หยุนหลัน

แววตาสงบนิ่งหายไปทันที หลงห้าวเทียนเดินไปข้างหน้าโต๊ะ และตบโต๊ะอย่างแรง

“ช่วยเกรงใจภาพลักษณ์ของตัวเอง ในที่สาธารณะหน่อยได้หรือเปล่า มาทำเป็นจู๋จี๋กันแบบนี้ ไร้มารยาท! โดยเฉพาะผู้ชายกากเดนคนนี้ ช่วยไปไกลๆ จากผู้หญิงในดวงใจฉันด้วย!”

กู้หยุนหลันมองหลงห้าวเทียนอย่างโกรธเคือง “นายอย่ามาพูดไร้สาระ ฉันพูดกับสามี เกี่ยวอะไรกับนาย มันไร้มารยาทตรงไหนไม่ทราบ! นายนั่นแหละมาบ่นอะไร”

“เธอมาจู๋จี๋กับมันต่อหน้าคนเยอะแยะแบบนี้ เธอจะสวมเขาให้ฉันใช่ไหม! กู้หยุนหลัน เธอคือผู้หญิงของฉันหลงห้าวเทียน!”

จู่ๆ กู้หยุนหลันก็อึ้งไป เธอไม่รู้ว่าคนตรงหน้าคือใคร แต่ไอ้หมอนี่มาพูดบ้าๆ กับเธอแบบนี้

“นายพูดบ้าอะไร! ฉันไม่รู้จักนายสักนิด อีกอย่างฉันแต่งงานแล้ว หลี่โม่เป็นสามีของฉัน!” กู้หยุนหลันพูดเสียงสูง

“เหอะๆ ฉันรู้ว่ามันคือสามีของเธอในปัจจุบัน แต่อีกไม่นานมันจะกลายเป็นอดีต! ต่อไปเธอคือผู้หญิงของฉัน ต่อไปฉันคือผู้ชายคนเดียวของเธอเท่านั้น!”

หลงห้าวเทียนสติแตก หลังจากได้รับการชักจูงจากอาจารย์จิตวิทยา หลงห้าวเทียนก็ผิดปกติไป

เขามองหลี่โม่อย่างเคียดแค้น หลงห้าวเทียนพูดอย่างเย็นชา “หลี่โม่ รีบหย่ากับผู้หญิงของฉันซะ ต่อไปอยู่ให้ห่างจากผู้หญิงของฉัน ไม่งั้นฉันจะฆ่าล้างตระกูลนาย!”