บทที่ 682 ชีวิตไม่สงบสุขเหรอ

โรงแรมเมืองฮ่าน

ร่างสวยเดินวนไปวนมาอยู่ที่ล็อบบี้โรงแรมอย่างร้อนใจ และยกนาฬิกาข้อมือแบรนด์ Patek Philippe ขึ้นมาดูเป็นระยะ

เธอคือเฉินชิงเหมย รักแรกสมัยเรียนที่กู้เจี้ยนหมินเล่าให้ฟังเมื่อวาน ตอนนี้เฉินชิงเหมยกำลังรอหลี่โม่

พนักงานเปิดประตูผลักประตูโรงแรม หลี่โม่เดินเข้ามาในโรงแรมอย่างรวดเร็ว

เฉินชิงเหมยมองหลี่โม่ จากนั้นจึงก้มหน้าดูมือถือ บนหน้าจอมือถือเป็นรูปของหลี่โม่

หลังจากที่แน่ใจแล้วว่าคนที่มาถึง คือคนที่เธอกำลังรอ เฉินชิงเหมยยิ้มอย่างสดใส มันงดงามจนไม่สามารถบรรยายได้

แขกในโรงแรมต่างพากันมองเฉินชิงเหมยอย่างตกตะลึง ด้วยสีหน้าหื่นกามและเคลิบเคลิ้ม

หลี่โม่เดินเข้าไปหาเฉินชิงเหมยอย่างนิ่งๆ ราวกับว่าคนตรงหน้าเป็นผู้หญิงธรรมดา ไม่ได้งดงามราวกับดอกไม้

หลี่โม่เจอความงามของกู้หยุนหลันทุกวัน เขามีภูมิคุ้มกันกับสาวงามทั่วไปแล้ว ถึงเฉินชิงเหมยจะนับว่าไม่เลว แต่สง่าราศียังห่างกันเท่าหนึ่ง

เฉินชิงเหมยเห็นหลี่โม่มีสีหน้าราบเรียบ เธอแอบผิดหวัง และสงสัยในเสน่ห์ของตัวเองขึ้นมา

เมื่อมองไปรอบๆ ผู้ชายจำนวนไม่น้อยที่มองเธอจนน้ำลายไหล เฉินชิงเหมยจึงเริ่มกลับมามั่นใจในความงามของตัวเอง

ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่เพราะเธอสวยไม่พอ แต่หลี่โม่เย็นชาเกินไป เย็นชาจนไม่รู้จักการชื่นชมความงาม

“คุณหลี่มาซะตรงเวลาเลยนะคะ”

เฉินชิงเหมยพูดเน้นคำ เธอแอบแซะเรื่องเวลาของหลี่โม่ ให้สาวสวยอย่างเธอ รอที่ล็อบบี้ตั้งนาน

แต่ไหนแต่ไร มีแต่คนอื่นรอเธอ เฉินชิงเหมยเพิ่งเคยรอคนอื่นเป็นครั้งแรก

หลี่โม่ยักไหล่ จากนั้นจึงพูดว่า “การตรงเวลาเป็นนิสัยที่ดี ผมเป็นคนนิสัยดีอยู่แล้ว”

รอยยิ้มของเฉินชิงเหมยชะงักไป เธอคิดไม่ถึงว่าจะได้รับคำตอบเช่นนี้ เธอคิดในใจว่าหลี่โม่หยิ่งยโสมาก ถ้าไม่ติดว่าเธอถูกบังคับ เธอคงไม่คุยกับผู้ชายแบบนี้หรอก

“คุณหลี่คงมีความสัมพันธ์ทางครอบครัวที่ไม่ดีใช่ไหม”

หลี่โม่มองเฉินชิงเหมยอย่างประหลาด

“ผมกับภรรยารักกันดี ดังนั้นคุณไม่ต้องคิดจะมาเป็นมือที่สาม”

เมื่อได้ยินหลี่โม่พูดกับเฉินชิงเหมยแบบนั้น เหล่าผู้ชายที่อยู่ข้างๆ ต่างพากันกระทืบเท้าฟึดฟัด

สหายเอ๋ย นี่มันเป็นโอกาสดีเลยนะ ทำไมนายถึงตอบแบบนั้น! นายจีบสาวเป็นหรือเปล่าเนี่ย ถ้านายจีบไม่เป็น ก็หลีกทางให้พวกเราเถอะ อยากเข้าใกล้สาวงามแบบนี้ จนทนไม่ไหวแล้ว!

เฉินชิงเหมยมองหลี่โม่อย่างอึ้งๆ เธอแทบอยากจะเอาหัวชนก้อนเต้าหู้ให้ตายไปซะ เมื่อกี้ทำไมเธอถึงถามหลี่โม่ไปแบบนั้น ตอนนี้เฉินชิงเหมยอยากตบปากตัวเองจริงๆ

เฉินชิงเหมยที่มีสีหน้าโมโห มองค้อนหลี่โม่ หลังจากนั้นก็หันหลังเดินเข้าไปในลิฟต์

หลี่โม่เดินตามเฉินชิงเหมยอย่างไม่เป็นเดือดเป็นร้อน

พยายามทำในสิ่งที่ได้รับมอบหมายให้ดีที่สุด ความประพฤติของหลี่โม่ยังคงงดงาม เขาไม่ได้หาเรื่องเพราะท่าทีของเฉินชิงเหมย