บทที่ 684 เกมเดียวตัดสินแพ้ชนะ

ราชามือไวมองหลี่โม่อย่างได้ใจ เขาอยากเห็นหลี่โม่ตกใจกับกติกา

แต่ทว่าราชามือไวกลับผิดหวัง

หลี่โม่มีสีหน้าราบเรียบ ราวกับว่ากติกาของราชามือไว เหมือนของเล่นในสายตาหลี่โม่

“เป็นวิธีใหม่ที่น่าสนุก แต่สองเกมแรกมันง่ายเกินไป ข้ามสองเกมแรกไปเลยก็ได้นะ เรามาเริ่มเกมสามกันเลยดีกว่า เกมเดียวตัดสินแพ้ชนะ” หลี่โม่พูดอย่างแน่วแน่

สีหน้าของราชามือไวเคร่งขรึมทันที และมองหลี่โม่อย่างพิจารณา

คนที่สามารถพูดออกมาแบบนี้ คงจะเป็นคนเย่อหยิ่งและโง่เขลา ไม่ก็เป็นคนที่มีความสามารถจริงๆ

แต่เมื่อมองหลี่โม่ดีๆ ราชามือไวไม่คิดว่าหลี่โม่เป็นคนที่มีความสามารถ สัญชาตญาณบอกเขาว่า หลี่โม่กำลังอวดเก่งต่อหน้าเฉินชิงเหมย

“นายนี่พูดอวดดีจริงๆ ในเมื่ออยากตายเร็วๆ งั้นฉันก็ไม่ปล่อยนายไว้แล้ว เราตัดสินแพ้ชนะกันในเกมเดียว!”

เฉินชิงเหมยตกใจเป็นอย่างมาก เขามองหลี่โม่ด้วยสายตาตำหนิ

ถึงแม้เรื่องทั้งหมดจะมีคนบงการอยู่เบื้องหลัง แต่ถ้าหลี่โม่แพ้ เฉินชิงเหมยกลัวว่าตระกูลของตัวเองจะย่อยยับ เพราะเธอไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะทำตามสัญญาหรือไม่ ดังนั้นในสายตาของเฉินชิงเหมย วิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือหลี่โม่ต้องชนะพนัน

เฉินชิงเหมยก้มตัวลง เธอกระซิบข้างหูหลี่โม่ “คุณอวดเก่งไปหรือเปล่า ถ้าขืนคุณแพ้ขึ้นมา ฉันจบเห่แน่ หรือคุณเตรียมจะเลี้ยงฉันทั้งชีวิตแล้ว”

หลังเสียงพูด เฉินชิงเหมยพ่นลมหายใจใส่หูหลี่โม่ จนทำให้หลี่โม่รู้สึกจักจี้

“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น เขย่าลูกเต๋าสูงต่ำมันเสียเวลา หนึ่งวินาทีของผมสามารถทำเงินได้หลายสิบล้าน ไม่มีเวลามาเสียเวลาหรอก”

พวกเจ้าพ่อเห็นเฉินชิงเหมยกำลังจะเตือนหลี่โม่ ที่มีท่าทางอวดดี ต่างก็พากันพูดแขวะขึ้นมา

“นี่หลานสาว เธอไม่เชื่อใจคนมีฝีมือที่ตัวเองเชิญมาเหรอ คุณหลี่จะโชว์ความสามารถแล้ว เธออย่าไปขวางสิ”

“คุณหลี่อวดเก่งขนาดนี้ก็เพื่อหลานสาวนะ เธอต้องให้เขาอวดดีให้ถึงที่สุดสิ พวกเราจะได้ดูอะไรสนุกๆ”

“ตัดสินแพ้ชนะในเกมเดียว มันน่าตื่นเต้นยิ่งกว่า หลานสาวอย่าไปเซ้าซี้สิ ให้พวกเขาได้สู้กัน ความน่าเกรงขามของคุณหลี่ทำให้รู้สึกว่าไม่ธรรมดา จะต้องแพ้อย่างรวดเร็วแน่นอน ฮ่าๆๆๆ”

เฉินชิงเหมยขมวดคิ้ว เธอขบฟันแน่น และมองพวกเจ้าพ่ออย่างเย็นชา เธอรู้สึกอยากกัดพวกเขามาก

พวกเจ้าพ่อไม่สนใจความรู้สึกของเฉินชิงเหมย รีบเร่งให้ราชามือไวเริ่มเกมเร็วๆ

ราชามือไวหยิบที่เขย่าลูกเต๋าบนโต๊ะขึ้นมา เขาขยับมือขวาเพื่อเขย่า

ตอนที่เขาเขย่าลูกเต๋า ราชามือไวดูมีออร่าของเซียนพนัน

หลังสิ้นเสียงเขย่าลูกเต๋า ราชามือไววางที่เขย่าลูกเต๋าลงบนโต๊ะอย่างแรง

“คุณหลี่ ฉันเขย่าเสร็จแล้ว จะให้ฉันเปิดก่อน หรือนายจะเขย่าก่อน แล้วเราค่อยเปิดพร้อมกัน”

หลี่โม่เอนหลังพิงเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน เขาพูดอย่างสบายๆ “พวกเขาว่ายังไง ผมได้ทั้งนั้น”

เจ้าพ่อมองหน้ากันไปมา จากนั้นจึงพูดว่า “ราชามือไวเปิดก่อน ให้คุณหลี่อะไรนี่ได้เห็น ไม่แน่เมื่อเขาเห็นแล้ว อาจจะไม่กล้าเขย่าลูกเต๋าก็ได้”

ราชามือไวหัวเราะอย่างได้ใจ และมองหลี่โม่อย่างดูหมิ่น จากนั้นจึงเปิดที่เขย่าลูกเต๋าช้าๆ