บทที่ 723 ตกหลุมกับดัก

เฉินเสี่ยวถงก้มหน้าลงอย่างร้อนรนและเขินอาย พูดเสียงเบาว่า “อ่า…งั้น งั้นสติของไอ้หลิวมีปัญหางั้นหรอ?”

“ตอนที่ไอ้หลิวเป็นสายลับน่าจะได้แผลในใจมาอย่างหนัก ดังนั้นสติจึงมีปัญหา ฉันคาดเดาว่าโรคจิตเภทของเขาน่าจะเกิดคนด้านมืดคนหนึ่งขึ้น การฆ่าคนอาจจะกลายเป็นความสุขของเขา เขาใช้การฆ่าคนมาเป็นการพิสูจน์ตัวเอง และใช้เป็นการคลายความกดดันในใจของตัวเขาเอง”

ในขณะที่หลี่โม่อธิบายการคาดเดาของตัวเองให้เฉินเสี่ยวถง ไอ้หลิวก็เดินออกมาจากโรงงานพิมพ์ธนบัตร

หลังจากที่ทักทายกับเพื่อนร่วมงานที่ห้องรับแขกแล้ว ไอ้หลิวก็เดินไปยังรถPassatข้างถนนอย่างรีบร้อน เปิดประตูรถแล้วเข้าไปนั่ง

รถPassatค่อยๆสตาร์ต หลี่โม่ขับรถตามรถPassatของไอ้หลิว

ระยะห่างของรถทั้งสองคันไม่ได้ไกลกัน หลี่โม่ถึงขั้นสามารถมองเห็นไอ้หลิวที่ขับรถอยู่ได้จากกระจกมองหลังของรถPassat

เฉินเสี่ยวถงพูดขึ้นอย่างตื่นเต้นว่า “นายตามระยะประชิดเกินไปแล้วมั้ง? ในหนังที่ฉันดูตอนสะกดรอยตาม ห้ามเข้าใกล้มากทั้งนั้นเลยนะ”

หลี่โม่หัวเราะเยาะพูดว่า “ต่อกรกับคนอ่อนหัดแบบนี้แล้ว ไม่จำเป็นวิชาการสะกดรอยตามหรอก แล้วอีกอย่าง ไอ้หลิวก็จงใจให้พวกเราตามไป เมื่อกี้ที่ไปห้องทำงานของเขา เขาก็จงใจแสดงออกถึงข้อบกพร่องให้เห็น”

เฉินเสี่ยวถงขมวดคิ้วนึกคิดคำพูดของหลี่โม่ ในใจก็ค่อยๆกระจ่าง “นายวิเคราะห์จากนิสัยใช่มั้ย ไอ้หลิวส่งจดหมายข่มขู่ไปก่อน โดยไม่ลงมือฆ่าแต่แรกในทีเดียว แสดงได้ว่านิสัยของเขาคือชอบกลั่นแกล้งคนอื่น เขาชอบให้ผู้คนตกสู่ความหวาดกลัว ความกดดัน แล้วค่อยๆทรมานอีกฝ่าย แบบนี้ถึงจะเป็นเกมที่ทำให้ไอ้หลิวรู้สึกว่าผ่อนคลายความกดดัน! พี่หลี่โม่ นายเก่งมากๆเลย ถ้าหากว่านายเป็นสายตรวจ จะต้องได้เป็นนักสืบแน่นอน”

ในดวงตาของเฉินเสี่ยวถงที่มองดูหลี่โม่ มีดวงดาววิบวับประกายอยู่

หลี่โม่ไม่ได้ตอบรับคำพูดของเฉินเสี่ยวถง แต่กลับตั้งใจขับรถ แล้วตามรถของไอ้หลิวอย่างประชิด

ไม่นานก็ขับรถออกจากเขตเมือง ไอ้หลิวขับรถตรงไปทางท่าเรือ ที่นั่นเป็นท่าเรือห้านเจียงของชานเมืองฮ่าน

ท่าเรือห้านเจียงเคยเป็นท่าเรือใหญ่ที่คึกคัก แต่ว่าตามระดับน้ำที่ลดน้อยลงของแม่น้ำห้านเจียง ท่าเรือห้านเจียงที่ระดับน้ำลดลงจนไม่สามารถใช้ทางได้ ในวันนี้จึงได้ถูกทิ้งร้างไว้

ไอ้หลิวมองดูรถเบนซ์ด้านหลังที่ตามติดประชิดจากกระจกมองหลัง มุมปากยกยิ้มน่ากลัวอย่างได้ใจ

ไอ้หลิวหยิบเอาโทรศัพท์แปลกประหลาดที่ตัวเองประดิษฐ์ขึ้น แล้วโทรออกสายหนึ่ง “ปลาเข้าท่าแล้ว รอกินปลากันเถอะ”

ไอ้หลิวพูดจบแล้วก็เหยียบคันเร่งอย่างหนัก แล้วยังยื่นมือไปกดที่ปุ่มควบคุม

บนปุ่มควบคุมที่ถูกดัดแปลงของรถPassat มีปุ่มสีเขียวตัวหนึ่ง ปุ่มตัวนั้นถูกไอ้หลิวกดลงไปอย่างแรง

เสียงเครื่องยนต์ของรถPassatดังกระหึ่มขึ้น ท่อรถพ่นไฟออกมาสองท่อ

รถPassatของไอ้หลิวผ่านการดัดแปลงมาก่อน ไม่เพียงแต่เปลี่ยนเครื่องยนต์แรงม้าสูง แต่ยังเพิ่มไนโตรเจนอุปกรณ์เร่งความเร็วรถด้วย

จากการเปิดใช้งานไนโตรเจน ความเร็วของรถPassatก็เพิ่มขึ้นอย่างไวในทันที เพิ่มขึ้นไปที่ 300 ไมล์ต่อชั่วโมงในพริบตา

“โอ๊ะโฮะๆ มาไล่ฉันสิ เกมของพวกเราเริ่มขึ้นแล้ว” ไอ้หลิวตะโกนขึ้นอย่างตื่นเต้น รถPassatเร็วอย่างกับว่าจะบินขึ้นซะอย่างนั้น

หลี่โม่ขับไปอย่างไม่เร็วไม่ช้า ไม่ได้เพิ่มความเร็วไปไล่รถของไอ้หลิว เพียงแค่ตามหลังรถPassatของไอ้หลิวอยู่ไกลๆ

“ยังเพิ่มไนโตรเจนด้วย ลูกเล่นเยอะจริงๆ” หลี่โม่ส่ายหัว ในใจเต็มไปด้วยความดูถูกไอ้หลิว

รถPassatตวัดหางเลี้ยวเข้าในท่าเรือ หลังจากนั้นสามนาทีรถเบนซ์ก็ขับเข้าไปในท่าเรือ

มองดูท่าเรือด้านหน้าที่ว่างเปล่า หลี่โม่พูดนิ่งๆว่า “กับดักของพวกเขาน่าจะอยู่ที่นี่แหละ เดี๋ยวเธอรออยู่บนรถละ”

เฉินเสี่ยวถงพยักหน้า ร่างกายกระฉับกระเฉงขึ้นมา คิดในใจว่าตัวเองห้ามเป็นดอกไม้ประดับรออยู่แต่ในรถ ต้องให้หลี่โม่ได้เห็นถึงความเก่งของตัวเธอ

เฉินเสี่ยวถงที่เคยได้รับการฝึกฝนมาบ้าง ก็มีศิลปะการป้องกันตัวอย่างผิวเผินอยู่บ้าง คิดว่าตรงหน้าก็คือเวลาที่ตัวเธอเองจะได้แสดงออกถึงความเก่งแล้ว

เห็นรถPassatจอดไว้ที่กลางโกดังมาแต่ไกล หลี่โม่ก็ขับรถเบนซ์ตามเข้าไป