บทที่ 732 คุยธุรกิจเรื่องหนึ่ง

หลี่โม่อยู่คุยกับลุงไห่สักพัก จากนั้นก็ขอตัวกลับ

ลุงไห่ส่งหลี่โม่ออกจากประตูอิมพีเรียลไปแล้ว ถึงได้รู้สึกผ่อนคลายขึ้น

หลี่โม่จับมือเฉินเสี่ยวถงออกจากอิมพีเรียล เดินไปทางที่จอดรถ เมื่อถึงหน้ารถ หลี่โม่และเฉินเสี่ยวถงต่างก็นิ่งไปทั้งคู่

พี่ฮัวกำลังพิงอยู่ที่รถเบนซ์ ท่าพิงนั้น แสดงให้เห็นถึงความเต็มอิ่มของพี่ฮัว เสน่ห์ของหญิงมีอายุ ถูกพี่ฮัวแสดงออกมาให้ได้เห็นอย่างชัดเจน

เฉินเสี่ยวถงไม่พอใจ มือก็วางไปที่เอวของหลี่โม่ เตรียมจะหยิกเนื้ออ่อนที่เอวของหลี่โม่

ครั้งนี้หลี่โม่รู้ตัวทัน รีบกดมือของเฉินเสี่ยวถงไว้ “อย่างน้อยก็รู้สถานการณ์ให้ชัดเจนก่อนสิ เธอขี้หึงไปมั่วแบบนี้ไม่ดีนะ”

“คนเขามาขวางประตูรถขนาดนี้แล้ว นายยังจะให้รู้สถานการณ์อะไรอีก? ยังรอนายก็คงไปกลิ้งบนเตียงกับคนอื่นเขาแล้วใช่มั้ย?” เฉินเสี่ยวถงยู่ปาก แล้วก็ถลึงตาใส่พี่ฮัวทีหนึ่ง

“ผู้หญิงพูดจาต้องระวังคำพูด แบบนี้มันเป็นการหมิ่นประมาทกันนะรู้มั้ย ฉันเป็นคนที่มีคุณธรรมมีขีดจำกัดนะ”

มองดูหลี่โม่และเฉินเสี่ยวถงเถียงกัน พี่ฮัวทนเดินส่ายเอวเข้าไป รูปร่างสวยงามขยับช้าๆ มีคนมองตาค้างไม่น้อย

“น้องชายกับน้องสาวคนนี้เหมาะสมกันจัง ฉันหาพวกนายก็เพราะอยากจะคุยธุรกิจกับพวกนายอย่างหนึ่ง”

“ธุรกิจ? พวกเราไม่ทำธุรกิจ คุณสามารถไปได้แล้ว” หลี่โม่พูดไปด้วยโบกมือไปด้วย

เผชิญหน้ากับการปฏิเสธที่ตรงไปตรงมาของหลี่โม่ พี่ฮัวมีความสับสนขึ้นนิดหน่อย

พี่ฮัวเพิ่งเคยถูกผู้ชายปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมาครั้งแรก ก่อนหน้านี้ถึงจะเคยถูกผู้ชายปฏิเสธมาก่อน แต่ก็เป็นการปฏิเสธอย่างอ้อมค้อมมีมารยาท

ฝีเท้าของพี่ฮัวที่เดิมทีอยากจะเดินเข้าไปใกล้ก็หยุดลงในทันที “น้องชาย นายลองฟังดูก่อนว่าธุรกิจของฉันคืออะไร ฉันว่านายน่าจะสนใจธุรกิจที่ฉันพูดถึงนะ”

หลี่โม่เงยหน้ามองท้องฟ้า “บอกแล้วไงว่าไม่สนใจก็คือไม่สนใจ บอกจนฟ้าทลายก็ไม่สนใจ เสี่ยวถง คุณป้าคนนี้ก็ปล่อยให้เธอจัดการก็แล้วกัน”

หลี่โม่พูดจบก็เข้าไปนั่งที่นั่งข้างคนขับอย่างรวดเร็ว ไม่ได้สนใจพี่ฮัวเลยสักนิด

เรื่องแบบนี้ ให้ผู้หญิงมาจัดการจะดีกว่า

พี่ฮัวและเฉินเสี่ยวถงเองก็มองตากัน จากนั้นก็มองไปยังหลี่โม่ที่นั่งที่นั่งข้างคนขับอย่างเกียจคร้านพร้อมกัน

หลี่โม่เห็นว่าผู้หญิงทั้งสองคนมองมาพร้อมกัน ก็ค่อยๆหันหน้า มองไปยังท้องฟ้านอกหน้าต่าง

พี่ฮัวเองก็ทำได้เพียงแค่ทำตามคำพูดหลี่โม่ ดังนั้นจึงยิ้มให้กับเฉินเสี่ยวถง “น้องสาว ฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับเขาจริงๆ เธอบอกกับเขาสักหน่อยมั้ยว่าพวกเรามานั่งคุยเรื่องนี้กันดีๆ”

เฉินเสี่ยวถงมองพี่ฮัวอย่างสงสัย “คุณอยากจะคุยกันที่ไหน?”

“ที่ไหนก็ได้ บนรถก็ได้”

“งั้นคุณก็ขึ้นรถแล้วกัน คุยกันระหว่างทาง” เฉินเสี่ยวถงชี้ไปที่นั่งเบาะหลังอย่างใจกว้าง

พี่ฮัวหลบออกจากประตูฝั่งคนขับ แล้วก็กลอกตาใส่หลี่โม่อย่างไม่พอใจ “คุณป้าคนนี้จะคุยธุระกับนาย นายมาคุยกับเธอเองดีกว่า”

เรียกฉันว่าป้าอีกแล้ว! พี่ฮัวสีหน้ากระตุกทีหนึ่ง พยายามกลั้นอารมณ์ความโมโหของตัวเองไว้

หลี่โม่พูดอย่างขี้เกียจว่า “ฉันมอบอำนาจการตัดสินใจแทนให้เธอทั้งหมด เรื่องทั้งหมดให้เธอเป็นคนตัดสินใจ”

การกระทำที่เด็ดขาดของหลี่โม่ ทำเอาเฉินเสี่ยวถงกลอกตาทีหนึ่ง