บทที่ 761 สองมาตรฐาน

พวกพนักงานผู้หญิงที่อยู่ในร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนมคิดว่าตัวหลักที่อยู่ที่นี่ก็คือกู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถง พวกเธอชี้ไปที่ร้านขายเสื้อผ้าสตรีข้างๆ โดยทันที

"ทั้งสองท่าน นี่เป็นร้านเสื้อผู้ชาย ถ้าหากพวกคุณต้องการจะไป ร้านซื้อผ้าผู้หญิงอยู่ทางฝั่งนั้นค่ะ"

"ช่วยเขาเลือกสักหนึ่งชุดนะ"

กู้หยุนหลันทำเหมือนว่าไม่ได้ยินยังไงอย่างนั้น ชี้ไปที่หลี่โม่แล้ว

พวกพนักงานผู้หญิงเหล่านั้นถึงรู้ได้ทันที ว่าที่แท้ตัวเองคาดเดาตัวหลักผิดไปแล้ว จากนั้นพวกเธอก็เดินไปยังหลี่โม่ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม พวกเขามองไปยังหลี่โม่ตั้งแต่หัวจรดเท้าครู่หนึ่ง กลับว่าก็ค่อนข้างหล่อเลยทีเดียว

พวกเธอมองหลี่โม่ว่าเป็นแมงด่าเลยทันที คิดไม่ถึงว่าจะถูกผู้หญิงสองคนเลี้ยงดูแล้ว

พนักงานผู้หญิงพบว่าไม่มีสูทที่เหมาะกับหลี่โม่เลย เว้นแต่ว่าสั่งทำขึ้นมาถึงจะได้

"คุณผู้ชายท่านนี้ กรุณาถอดเสื้อหน่อยนะคะ เราจะต้องสั่งตัดชุดสูทให้คุณเป็นพิเศษ" พนักงานผู้หญิงหนึ่งคนเดินก้าวขึ้นมา ในมือถือสายวัดเส้นหนึ่ง เผยรอยยิ้มเบาๆ

แม้ว่าเธอจะค่อนข้างดูถูกผู้ชายที่เป็นแมงด่า แต่ลูกค้าก็คือพระเจ้า หลักๆ เลยเธอไม่อยากที่จะแส่หาเรื่องกู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถง

หลี่โม่พูดโอ้ออกมาหนึ่งคำ และก็ทำตามความต้องการของอีกฝ่าย ถอดเพียงแค่ท่อนบนเท่านั้น

ถอดเสื้อออกอย่างไม่มีคำเตือนใดๆ ล่วงหน้าเลย ทำให้กู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถงตกตะลึงเลยทีเดียว

แม้ว่ากู้หยุนหลันจะเคยเห็นมาหลายครั้งแล้ว แต่ไม่ว่ากี่ครั้งก็ยังคงหน้าแดงเช่นเคย สายตามองไปยังรูปร่างที่สมบูรณ์แบบของหลี่โม่อย่างไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ

กล้ามเนื้อสีน้ำตาลแก่ของหลี่โม่เปรียบได้กับกายบริหารที่ได้สัดส่วนดีที่สุดแล้ว โดยเฉพาะ V line บวกกับซิกแพค ยิ่งทำให้คนที่ได้เห็นสูญเสียการควบคุมตัวเอง

"เซ็กซี่สุดๆ ไปเลย" เฉินเสี่ยวถงพูดอย่างประหลาดใจ

หลี่โม่กลอกตามองบนแล้ว ใช้คำว่าเซ็กซี่เรียกชายคนหนึ่ง ค่อนข้างไม่ค่อยรื่นหูเท่าไหร่

ในใจของเฉินเสี่ยวถงคิดอยากจะสัมผัสสักหน่อย จะต้องมีความยืดหยุ่นและแข็งแรงมากแน่นอน สุดท้ายเธอก็อดใจไหว และไม่ต้องพูดถึงว่าหลี่โม่อนุญาตหรือไม่ กู้หยุนหลันไม่เห็นด้วยแน่นอน

ความคิดนี้ เธอทำได้เพียงเก็บซ่อนไว้ในใจ

หลังจากที่พนักงานผู้หญิงคนนั้นเห็นรูปร่างกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์แบบและแข็งแรงของหลี่โม่แล้ว อดไม่ได้ที่อ้าปากเล็กๆ ที่คล้ายกับลูกเชอร์รี่ ในเวลานี้สุดท้ายเธอก็เข้าใจแล้วว่าอะไรที่เรียกว่าดูผอมเวลาใส่เสื้อ ดูมีกล้ามเนื้อเวลาถอดเสื้อเหตุผลนี้แล้ว

ตอนแรกเธอคิดว่ารูปร่างของหลี่โม่ไม่ได้ดีอะไรมาก จนกระทั่งตอนนี้ เธอถึงได้เปลี่ยนแปลงความคิดของตัวเองแล้ว

รอประมาณเกือบ 20 นาที ชุดสูทก็ได้ตัดออกมาแล้ว พนักงานบริการผู้หญิงได้มอบชุดสูทให้หลี่โม่ด้วยความเคารพ

หลี่โม่เดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อ กู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถงต่างก็ตั้งหน้าตั้งตารอคอยอย่างเต็มที่ น้อยมากที่พวกเธอจะได้เห็นหลี่โม่สวมใส่ชุดสูท ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายใส่ชุดสูทแล้ว จะหล่อเหลาขนาดไหน

หลังจากนั้นไม่นานเท่าไหร่ หลี่โม่ก็เดินออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อแล้ว ราวกับว่าเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวยังไงย่างนั้น เค้าโครงหน้าคมเข้มอย่างชัดเจน โดยเฉพาะสายตาที่เย็นชาและหยิ่งยโสคู่นั้น แทบจะสมบูรณ์แบบเลย

อีกอย่างชุดสูทไม่ค่อยเหมาะสมกับโครงกระดูกของคนตะวันออก แต่ว่าเมื่อชุดสูทสวมอยู่บนตัวของหลี่โม่ กลับว่าพอดีอย่างมาก

เฉินเสี่ยวถงและกู้หยุนหลันตกใจอย่างมาก รู้สึกเหมือนว่าหลี่โม่เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย เผยบุคลิกภาพที่ดีออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ

"เป็นอย่างที่คิดไว้ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง หล่อมากเลย" พนักงานบริการผู้หญิงอุทานออกมาด้วยความตื่นตะลึง: "นี่เป็นผู้ชายชาวตะวันออกที่สวมใส่ชุดสูทแล้วหล่อที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา"

สิ่งที่เธอพูดล้วนเป็นความจริง หลี่โม่ทำให้เธอประหลาดเลยจริงๆ

หลี่โม่ส่องกระจกครู่หนึ่ง ก็รู้สึกว่าชุดสูทตัวนี้ค่อนข้างเหมาะสมกับตัวเองเลยทีเดียว ก็ไม่มีอะไรที่ไม่พอใจ

หลี่โม่หยิบบัตรเอทีเอ็มออกมาแล้ว : "รูดบัตรนะ"

พนักงานบริการผู้หญิงรับบัตรมาอย่างตกตะลึง เธอคิดว่ากู้หยุนหลันเป็นคนออกเงิน ผลสุดท้ายเป็นหลี่โม่ เธอถึงได้รีบรับมันไว้ทันที และนี่แหละเธอถึงได้เข้าใจแล้วว่าตัวเองมีตาหามีแววไม่

"ว้าว พี่หลี่โม่ คุณหล่อเกินไปแล้วนะ" เฉินเสี่ยวถงจับแขนของหลี่โม่แน่นไม่ยอมปล่อยราวกับภูตผีที่ติดหนึบอยู่บนตัวคนเลย

หลี่โม่แกะมือของอีกฝ่ายออกแล้ว เฉินเสี่ยวถงแลบลิ้น แล้วถึงจะเข้าไปกอดกู้หยุนหลัน

ตอนนี้กู้หยุนหลันเปลี่ยนแปลงความคิดที่มีต่อเฉินเสี่ยวถงทั้งหมดแล้ว เธอเห็นเฉินเสี่ยวถงเป็นน้องสาว ส่วนความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างหลี่โม่กับเฉินเสี่ยวถง เธอก็เห็นมาเยอะจนชินแล้ว