บทที่ 769 เก่งกว่าคุณ

อ้าวเทียนย้อนนึกถึงคำใบ้ของพี่เปียวเมื่อสักครู่ เขาอดไม่ได้ที่จะตบหน้าผากของเขา ตอนนี้เขาเพิ่งจะเข้าใจความหมายของพี่เปียว

อาเปียวไม่อยากสนิทกับอ้าวเทียนมากนัก แม้แต่ความคิดที่จะนั่งรถกลับไปด้วยกันก็ไม่มีเลย เขาไม่อยากถูกอีกฝ่ายทำให้ต้องเดือดร้อน

อ้าวเทียนถอนหายใจอย่างเงียบๆ ทำได้เพียงแค่หวังให้ตัวเองแสวงหาความสุขได้ด้วยความสามารถของตัวเอง

หลังจากที่กู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถงเดินช้อปปิ้งมาได้สักพัก ก็ไม่ได้อยู่ต่อ หลี่โม่ถือของขวัญชิ้นใหญ่และชิ้นเล็ก ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก็เป็นเรื่องที่น่ายินดี

อ้าวเต๋อไล๋เผยรอยยิ้มที่ประจบสอพลอทันที ไปช่วยหลี่โม่ถือสัมภาระ

ทุกคนในเหตุการณ์ต่างก็ตกตะลึงแล้ว เสี่ยใหญ่แห่งตระกูลอ้าวทำไมถึงได้ช่วยคนธรรมดาๆ คนหนึ่งถือสัมภาระล่ะ? มันน่าเหลือเชื่อจริงๆ

มีชายรูปงามคนหนึ่งเดินมา เขาสวมชุดไปรเวท ในมือของเขาถือพัด ยิ้มอย่างหยอกล้อว่า: "นี่ไม่ใช่คุณชายอ้าวหรอกเหรอ ทำไมกลายเป็นลูกน้องแล้วล่ะ?"

อ้าวเต๋อไล๋ไม่เพียงแต่จะไม่โกรธ แต่ยังเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ตั้งแต่รู้ว่าหลี่โม่เป็นเพื่อนกับท่านเทียน ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาขอถือสัมภาระ แม้จะให้เขาเช็ดรองเท้าให้หลี่โม่ เขาก็ไม่พูดคัดค้านอะไร

อู๋ฝานเห็นว่าอ้าวเต๋อไล๋ไม่โกรธ เหมือนได้เห็นโลกใหม่ ความสัมพันธ์ของเขากับตระกูลอ้าวไม่ดีมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว เขาฉวยโอกาสเริ่มเยาะเย้ยแล้ว: "คุณชายอ้าว มันก็ไม่เป็นธรรมกับคุณเกินไปแล้ว"

"อู๋ฝาน หุบปากซะ ตรงนี้ไม่ใช่เรื่องของคุณ" อ้าวเต๋อไล๋ตำหนิด้วยน้ำเสียงไม่ดี

เรื่องที่คนเราไม่สบายใจที่สุด ไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่ตัวเองจนตรอกในสถานการณ์ที่ต้องเผชิญหน้ากับศัตรู

หลังจากอู๋ฝานสังเกตเห็นกู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถง ตาของเขาแทบเป็นประกาย แววตาเป็นประกายที่แผดเผา นี่เป็นสองสาวที่สวยที่สุด

เมื่อเขาเห็นสาวสวยข้างหลี่โม่ ท่าทางดูถูกปรากฏบนใบหน้าของเขา

สาวสวยอย่างนี้ ทำไมถึงมีแฟนแบบนี้นะ ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นคนประเภทนี้แหละ

อู๋ฝานขวางทางกู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถงโดยไม่รู้ตัว แสดงออกอย่างมีกิริยาท่าทางที่งดงาม และชวนคุย: "สวัสดีครับสาวสวยทั้งสอง ผมชื่ออู๋ฝาน มาทำความรู้จักกันหน่อยไหม"

กู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถงไม่ชอบถูกคนแปลกหน้าชวนคุย อีกอย่างรอยยิ้มของอู๋ฝานก็ช่างน่าสมเพชเหลือเกิน ทำให้พวกเธอรู้สึกว่าเขาไม่ได้มาดี

"ขอโทษนะคะ เรามีธุระ ไม่สะดวกค่ะ" กู้หยุนหลันปฏิเสธอย่างแนบเนียน

อู๋ฝานยังไม่ยอมตัดใจ ไม่สนใจหลี่โม่เลย

หลี่โม่ขมวดคิ้ว นี่มีคนมาจีบคนของตัวเองต่อหน้าเลยงั้นเหรอ?

อ้าวเต๋อไล๋รู้ว่ากู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถงเป็นสเปคของคุณหลี่ ดังนั้นเขาไม่กล้าคิดแบบนั้น เขาที่ถือกระเป๋า บังเอิญเห็นหลี่โม่ที่บูดบึ้งอยู่ เขารู้อยู่แล้วว่าโอกาสในการแสดงออกของตัวเองมาถึงแล้ว

"อู๋ฝาน คุณอย่ามาหน้าด้านแบบนี้โอเคไหม คนเขาไม่สนใจคุณ คุณก็อย่ามาทำตัวไร้ยางอายเลย" อ้าวเต๋อไล๋พูดจาน้ำเสียงไม่ดี

หลังจากที่พูดจบ เขาก็รู้สึกเสียใจภายหลังนิดหน่อย นี่ไม่ได้เป็นการด่าเขาใช่ไหม เหมือนว่าเขาหน้าด้านอย่างนี้ เขาส่ายหัว ยังไงก็ผ่านมาแล้ว ไม่สำคัญแล้ว

หลังจากที่ถูกขัดจังหวะ การแสดงออกของอู๋ฝานไม่ค่อยสู้ดีนัก กล่าวว่า: "คุณชายอ้าว คุณเห็นฉันแล้วไม่สบอารมณ์เหรอ?"

อ้าวเต๋อไล๋ยิ้มอย่างกวนๆ : "แน่นอน"

ในเวลาปกติ เขาจะต้องกล้าต่อต้านอู๋ฝานแน่นอน แต่เขาออกหน้าเพื่อหลี่โม่ หลี่โม่จะต้องช่วยเขาแน่

อู๋ฝานยิ้มมุมปาก เริ่มใช้ความร่วมมือของตระกูลอ้าวและตระกูลอู๋มาควบคุม: "เชื่อไหมว่าฉันจะให้ตระกูลอ้าวยุติการเป็นหุ้นส่วนกับตระกูลอู๋

สีหน้าของอ้าวเต๋อไล๋เปลี่ยนไปอย่างมาก สถานการณ์ของตระกูลอ้าวแย่มาก หลักๆ แล้วก็ต้องพึ่งพาอาศัยตระกูลอู๋ในการยืนหยัดได้อย่างมั่นคง อู๋ฝานเป็นเสี่ยใหญ่ของตระกูลอู๋ คำพูดของอีกฝ่าย จะต้องสามารถทำให้ยุติการร่วมมือได้

เมื่อความร่วมมือระหว่างตระกูลอู๋และตระกูลอ้าวยุติลง งั้นพวกเขาตระกูลอ้าวจะต้องทรุดลงอย่างไม่มีวันฟื้นมาได้