บทที่ 770 เดินตามหลังต้อยๆ

อู๋ฝางราวกับว่าได้ฟังเรื่องที่น่าขำที่สุดในโลก เขามองหลี่โม่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ทำไมเขามองไม่ออกว่าหลี่โม่เก่งกว่าเขาตรงไหน

นอกจากหน้าตาแล้ว พื้นเพครอบครัวและทรัพย์สมบัติสู้เขาไม่ได้เลย

"ถ้าฉันเดาไม่ผิด คุณน่าจะเป็นคนขับให้สองสาวสวยนี้สินะ" จู่ๆ อู๋ฝานก็พูดขึ้นมา

เขาไม่ปักใจเชื่อว่าสาวงามระดับนี้อย่างเฉินเสี่ยวถงและกู้หยุนหลันจะเลือกอยู่กับหลี่โม่ ถ้าเป็นไปได้ งั้นหลี่โม่ก็เป็นคนขับรถให้สองคนนี้แล้ว

หลี่โม่ยิ้มและไม่พูดอะไร

อู๋ฝานคิดว่าอีกฝ่ายเป็นคนขับรถไปโดยปริยาย ยิ่งกว่านั้นเขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรกับหลี่โม่เลย เพิกเฉยหลี่โม่ กล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าว่า: "สาวสวยทั้งสอง พวกคุณจะกลับไปไหม ช่วงนี้ที่เมืองฮ่านมีเทศกาลหนึ่ง คึกคักมาก ทั้งสองคนมีเวลาว่างไปเที่ยวชมบ้างไหม?"

"เทศกาลอะไร?" เฉินเสี่ยวถงเบื่อมาทั้งวัน หลังจากเดินช้อปปิ้งเสร็จแล้ว เธอไม่อยากกลับไปเลย เธอได้ยินว่ามีที่ให้ฆ่าเวลา ก็รู้สึกสงสัยมาก

อู๋ฝานยิ้มมุมปาก และยิ้มกล่าวว่า: "เทศกาลนั้น คือวันเบียร์ของเมืองฮ่าน"

"นั่นเป็นเมืองชิงเฉิงจัดไม่ใช่เหรอ?" เฉินเสี่ยวถงกล่าวด้วยความสงสัย

อู๋ฝานอธิบายว่า: "เมืองฮ่านของเราก็มีนะ เพียงแต่ว่าจัดคนละเวลา"

เฉินเสี่ยวถงมองหลี่โม่ด้วยสายตาอ้อนวอนโดยที่ไม่รู้ตัว พยายามถามความคิดเห็นของหลี่โม่ ถ้าพี่หลี่โม่ไป เธอก็ต้องไปแน่

หลี่โม่ยิ้มกล่าว: "ไปด้วยกันเลยไหม"

ยังไงเขาก็อะไรก็ได้อยู่แล้ว วันนี้ออกมาเที่ยวอยู่แล้ว เขาเองก็สนใจวันเบียร์ไม่น้อย

"ฉันดื่มเบียร์ไม่ค่อยได้" กู้หยุนหลันอยากไปมาก แต่เธอดื่มเบียร์ไม่เป็น กลัวว่าไปแล้วจะไม่สนุก เธอกล่าวเบาๆ

อู๋ฝานแย่งตอบว่า: "ไม่เป็นไรหรอก ที่นั่นยังมีปาร์ตี้ริมสระด้วย มีอะไรๆ สนุกๆ ทั้งนั้นเลยนะ"

"ขอบคุณนะที่บอกพวกเราว่าเมืองฮ่านยังมีกิจกรรมแบบนี้" กู้หยุนหลันพูดตัดบท ทำให้อีกฝ่ายหมดทางไป

โดนขัดจังหวะกะทันหัน ทำให้อู๋ฝานอึ้งอยู่ตรงนั้น นี่มันเกิดอะไรขึ้น เดิมทีเขาตั้งใจจะบอกว่าพากู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถงไปด้วยกัน

อู๋ฝานยังคงไม่ถอดใจ ยิ้มแห้งๆ : "พวกคุณอาจจะไม่รู้สถานที่นั้น ผมพาพวกคุณไปได้นะ"

เมืองฮ่านมีวันเบียร์แบบนี้ แต่เขาบอกกับปากเอง และเขาก็เป็นคนหนึ่งที่รู้ข่าวนี้ ถ้าต้องการหาสถานที่ที่จัดวันเบียร์ที่เมืองฮ่านให้พบ ก็คงต้องพึ่งพาเขา

อ้าวเต๋อไล๋ขัดแย้งกันกับอู๋ฝาน ตั้งใจจะทำให้อู๋ฝานอึดอัดใจ เลยเอ่ยปากว่า: "ผมรู้ คุณหลี่ ให้ผมพาคุณไปนะ"

หลี่โม่พยักหน้า แม้ว่าอ้าวเต๋อไล๋จะรู้สึกไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่ก็ยังดีกว่าอู๋ฝานเยอะ

สีหน้าของอู๋ฝานเคร่งขรึม เขากลับลืมอ้าวเต๋อไล๋แล้ว เขาชี้ไปที่อ้าวเต๋อไล๋ด้วยความโกรธและพูดว่า: "แก!"

อ้าวเต๋อไล๋ชูนิ้วกลาง และเดินนำทางไป

สีหน้าอู๋ฝานเคร่งขรึม สาวงามสองคนนี้ เขาจะพลาดไปแบบนี้ไม่ได้ เขารวบพัด และเดินตามไปอย่างเงียบๆ

"เหอะ ฉันต้องเอามาให้ได้" อู๋ฝานนั่งลงในรถ และยิ้มเย็นชา

ที่เมืองฮ่าน ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่เขาไม่ได้มา เขามั่นใจในเสน่ห์ของตนมาก เขาเชื่อว่าไม่มีใครสามารถปฏิเสธเขาได้

แถมคู่แข่งในครั้งนี้ ก็แค่คนธรรมดาๆ คนหนึ่ง และอ้าวเต๋อไล๋ผู้ที่มีอำนาจด้อยกว่าตน ถ้าหากว่าเลือกจากข้อดีข้อเสียล่ะก็ เขาเชื่อว่าสองสาวงามจะต้องเลือกเขาแน่นอน