บทที่ 771 ผมไม่ชอบหน้าคุณ

เมื่อหลังจากที่หลี่โม่พวกเขาเข้าไป อู๋ฝานก็รีบมาอย่างรวดเร็ว เขามองดูหลี่โม่และอ้าวเต๋อไล๋อย่างเยือกเย็น ถ้าอยากจะสำเร็จ จำเป็นต้องทั้งสองคนต้องไล่ออกไปถึงจะได้

หลังจากที่เห็นหลี่โม่ ก็เผยให้เห็นสายตาที่เหยียดหยาม โอกาสแบบนี้ โดยพื้นฐานก็มีแต่คนชนชั้นสูงเท่านั้นที่จะมาได้ และหลี่โม่มีสิทธิ์อะไรปรากฏตัว?

โดยเฉพาะสิ่งที่ทำให้พวกเขาทั้งอิจฉาทั้งริษยาก็คือ ไม่นึกเลยว่าข้างกายของหลี่โม่จะเป็นสาวสวยมากทั้งสองคนอย่างกู้หยุนหลันและเฉินเสี่ยวถง

มีบางคนคิดว่าอ้าวเต๋อไล๋ได้มาในมือแล้ว พวกเขาก็เริ่มแสดงความยินดีต่ออ้าวเต๋อไล๋อย่างไม่รู้ตัว

อ้าวเต๋อไล๋ตกตะลึง เมื่อเขาเข้าใจความจริง ก็โบกมือในทันทีว่า: "พวกคุณอย่าพูดจาเหลวไหล ผมไม่มีสิทธิ์คู่ควรกับคุณหนูกู้และคุณหนูเฉิน"

เขาเอาตัวรอดได้สูงมาก นั่นเป็นคนของคุณหลี่ นับประสาอะไรกับมีความคิดแบบนั้น ต่อให้มองแวบหนึ่ง เขาก็ไม่กล้ามอง คนเหล่านี้เข้าใจผิดขนาดนี้ ทำร้ายเขาไม่ใช่หรอกเหรอ?

"คุณชายอ้าว คาดไม่ถึงว่าคุณจะขี้ขลาดขนาดนี้ ปกติแล้วคุณเป็นพ่อพวงมาลัยมือเก่าเลยนะ คาดไม่ถึงว่าวันนี้กลับขี้ขลาดขนาดนี้ ผมมาสอนคุณดีกว่านะ"

อู๋ฝานเปล่งเสียงออกมาด้วยใบหน้าที่หยอกล้อ

สีหน้าของอ้าวเต๋อไล๋ก็ดูไม่ดี เขาคาดไม่ถึงว่าอู๋ฝานจะตามมา และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: "ผมไม่ต้องการให้คุณมาสอนผม ผมขอเตือนคุณอย่าได้คิดที่จะยุ่งกับคุณหนูกู้และคุณหนูเฉิน"

"ทำไมเหรอ?"อู๋ฝานมองดูหลี่โม่แวบหนึ่งด้วยใบหน้าที่เหยียดหยาม และพูดว่า: "หรือว่าคุณกลัวว่าสามีของคุณหนูกู้มาต่อยตีผมเหรอ"

"อะไรนะ? เขาเป็นสามีของคุณหนูกู้เหรอ?"

หลังจากที่คำนี้ของอู๋ฝานลดลง ราวกับหินหนึ่งก้อนสั่นสะเทือนเป็นพันๆคลื่น ทุกคนก็แสดงความคิดเห็นต่างๆนานาขึ้นมา ถ้าไม่ใช่ว่าได้ยินกับหูตัวเอง พวกเขาก็ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะเป็นเรื่องจริง

พวกเขาต่างกัดฟันมองดูหลี่โม่ อีกฝ่ายมีสิทธิ์อะไรแต่งงานกับกู้หยุนหลัน?

เฉินเสี่ยวถงรู้สึกไม่ค่อยมีความสุข เพราะว่าอู๋ฝานไม่ได้พูดถึงตัวเอง แต่ว่าเธอก็เพียงแค่คิดเท่านั้นเอง ตอนนี้เธอยังไม่ได้พัฒนาถึงขั้นนั้นกับหลี่โม่

อู๋ฝานพูดเหยียดหยามต่อไปว่า: "คุณผู้ชายท่านนี้ เป็นลูกเขยแต่งเข้าที่มีชื่อเสียงในเมืองฮ่านของพวกเรา ทุกคนไม่เคยได้ยินมาก่อนเหรอ"

ประโยคถามกลับนี้ ทำให้ทุกคนอึ้งไปชั่วครู่ พวกเขาต่างก็เผยให้เห็นรอยยิ้มเยาะเย้ย

"พวกแกหัวเราะอะไร หุบปากซะ"อ้าวเต๋อไล๋ไม่สนใจว่าหลี่โม่จะเป็นเขยแต่งเข้าหรือเปล่า แต่ฐานะของหลี่โม่ ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาหวาดกลัว

ทุกคนยังคงหัวเราะเยาะไม่ลดเสียงลง ผลลัพธ์แบบนี้ เป็นสิ่งที่อู๋ฝานต้องการ เขาก็แค่ต้องการทำให้หลี่โม่อับอายต่อหน้าทุกคน

หลี่โม่หรี่ตามองไปที่อู๋ฝาน ต้องการดูสิว่าอีกฝ่ายจะมาลูกไม้ไหนกันแน่

ทุกคนก็คิดว่าหลี่โม่ไม่คู่ควรกับกู้หยุนหลัน ก็วิพากษ์วิจารณ์กันขึ้นมาอย่างฉับพลัน

"เรื่องราวของครอบครัวพวกเรา ไม่เกี่ยวอะไรกับคนนอกอย่างพวกคุณ" กู้หยุนหลันเห็นคนมากมายขนาดนี้ว่าให้หลี่โม่ เธอก็ไม่มีความสุขขึ้นมา และตอบด้วยความโกรธ

คนเหล่านั้นก็นิ่งอึ้ง ตอนที่กู้หยุนหลันโกรธ ในใจของพวกเขาก็ร้อนตัวเล็กน้อย และต่างก็หุบปาก

กู้หยุนหลันก้าวไปข้างหน้าพูดแทรก ในใจของหลี่โม่ก็ซาบซึ้งใจมาก

อู๋ฝานจงใจเอ่ยปากพูดว่า "ทุกท่าน เขาคนเดียวอยู่นี่ที่ขวางหูขวางตาเกินไปแล้วจริงๆ ผมขอแนะนำว่า ให้ไล่เขาออกไป มีคนสนับสนุนมั้ย?"

ทุกคนนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง พวกเขาต่างก็ดูถูกหลี่โม่ ประกอบกับอู๋ฝานจุดชนวนแบบนี้ พวกเขาเริ่มจับกลุ่มกันในทันที ทั้งหมดไม่เห็นด้วยที่หลี่โม่จะอยู่ต่อไป