บทที่ 777 จิตใจกระสับกระส่าย

ชายหนุ่มยังคงโผล่ขึ้นมาสูดดมออกซิเจนเติมพลังให้กับตัวเอง เขาไม่เห็นร่างของหลี่โม่ ทันใดนั้นก็คิดว่าอีกฝ่ายจมน้ำ และหัวเราะเสียงดังขึ้นมา: "ไลฟ์การ์ดมาเร็ว มีคนจมน้ำ"

"ไม่ต้องเรียกแล้ว ฉันอยู่นี่"หลี่โม่พูดและโบกมือด้วยรอยยิ้มอยู่ที่เส้นชัย

รอยยิ้มของชายหนุ่มก็แข็งตัวขึ้นมาในทันที นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย อีกฝ่ายวิ่งไปถึงเส้นชัยตั้งแต่เมื่อไหร่ ผลลัพธ์นี้ทำให้เขาไม่คาดคิดมาก่อน

ถ้าไม่เห็นกับตาของตัวเอง เขาก็ไม่อยากจะเชื่อว่านี่เป็นความจริง

ตอนที่เขากำลังว่ายน้ำอยู่ ไม่ได้ยินเสียงจากข้างหลังด้วยซ้ำ จิตใจของก็เริ่มพังทลายลง หรือว่าอีกฝ่ายแสร้งทำเป็นคนอ่อนแอไร้น้ำยางั้นเหรอ?

เฉินเสี่ยวถงวิ่งไปตรงหน้าของหลี่โม่อย่างตื่นเต้น และพูดว่า: "พี่หลี่โม่ ที่แท้พี่ก็ว่ายน้ำเป็น"

"ใครว่าฉันไม่เป็น เธอฟังคนปัญญาอ่อนคนไหนพูดเหรอ?"หลี่โม่หัวเราะแล้วพูด

หลังจากที่ชายหนุ่มได้ยินประโยคนี้ ก็แทบจะกระอักเลือดออกมาเต็มปาก เห็นได้ชัดว่านี่กำลังด่าเขาทางอ้อม เขามองหลี่โม่อย่างโกรธจัดและพูดว่า: "ถือว่าแกเก่ง"

ทุกคนต่างก็ตกตะลึง การว่ายน้ำของหลี่โม่นั้นเหมือนกับฉลามจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นน้ำที่สาดกระเด็นก็เหมือนกับเครื่องมอเตอร์ ซึ่งนี่เกือบจะทำลายสถิติโลก

หลี่โม่ไม่มีอารมณ์ที่จะถกเถียงกับอีกฝ่าย ก็พาเฉินเสี่ยวถงที่เล่นสนุกพอแล้วออกไป หลังจากที่เขากลับไป เขาก็เห็นผู้คนรายล้อมอยู่ข้างกายของกู้หยุนหลัน และบนโต๊ะวางเต็มไปด้วยสัญญาต่างๆ

เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านั้นเตรียมการมา ต่างก็ได้เตรียมสัญญามาล่วงหน้า ก็เพื่อที่จะตามหาพันธมิตรร่วมลงทุนที่เหมาะสม แต่พวกเขาไม่สงสัยแม้แต่น้อย ต่างก็คิดว่ากู้หยุนหลันเป็นพันธมิตรร่วมลงทุน

กู้หยุนหลันเห็นการร่วมลงทุนวางเต็มอยู่บนโต๊ะ มีความรู้สึกถึงความสำเร็จเป็นอย่างมาก ด้วยแบบนี้ ก็จะมีประโยชน์ต่อหยุนจงหลันกรุ๊ปเป็นอย่างมาก

กู้หยุนหลันลุกขึ้นมา บรรลุเป้าหมายแล้ว เธอง่วงเล็กน้อย ก็พูดกับหลี่โม่ว่า: "ไปเถอะ"

หลี่โม่พยักหน้า ในเวลาเดียวกันก็บอกกล่าวกับอ้าวเต๋อไล๋และคางเหวินซิง หลังจากที่อ้าวเต๋อไล๋และคางเหวินซิงได้ยินว่าหลี่โม่จะกลับ ก็รีบส่งหลี่โม่ออกไป

อู๋ฝานที่ถูกไล่ออกไปในใจก็ไม่พอใจ เรียกคนกลุ่มหนึ่งมาซุ่มโจมตีที่บนถนนล่วงหน้า เตรียมตัวลงมือกับหลี่โม่ เมื่อเขาเห็นหลี่โม่ออกมา ในใจของเขาก็มีความสุขในทันที

จากนั้นเขาเห็นทั้งสองคนที่ส่งหลี่โม่ออกมา สีหน้าท่าทางของเขาก็เปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดขึ้นมา อ้าวเต๋อไล๋ส่งหลี่โม่ออกมาเป็นเรื่องปกติมาก แต่คางเหวินซิงส่งหลี่โม่ออกมา นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?

หรือว่าเกียรติของหลี่โม่ใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่นึกเลยว่าจะทำให้คางเหวินซิงมาส่งด้วยตัวเองได้?

"คุณชายอู๋ จะลงมือเลยมั้ยครับ?"พวกอันธพาลที่ถูกอู๋ฝานเรียกมาเห็นว่าอู๋ฝานยังไม่ดำเนินการ พวกเขาก็มีความอดทนไม่มากนัก

"อะแฮ่ม ไม่ลงมือแล้ว เงินเดี๋ยวฉันจะให้พวกแก"อู๋ฝานไม่กล้าความหุนหันพลันแล่น ขนาดคางเหวินซิงคุ้มกันส่งด้วยตัวเอง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าภูมิหลังของหลี่โม่นั้นใหญ่แค่ไหน

ถ้าลงมือต่อหน้าของคางเหวินซิง นั่นแทบจะเป็นกระต่ายแหย่เสือ

พวกอันธพาลไม่พอใจเล็กน้อย แต่หลังจากที่ได้ยินว่าไม่สำเร็จก็ได้รับเงิน ก็จากไปอย่างมีความสุข

อู๋ฝานกัดฟัน เริ่มให้คนไปตรวจสอบตัวตนของหลี่โม่ รอหลังจากที่ตรวจสอบเสร็จ เขาค่อยลงก็ไม่สาย ไม่อย่างนั้นความแค้นนี้ ไม่ว่ายังไงเขาก็กล้ำกลืนลงไปไม่ได้

"ฉันขับรถเอง"กู้หยุนหลันคิดว่าหลี่โม่ดื่มเหล้าไปไม่น้อย เป็นห่วงว่าอีกฝ่ายดื่มมากไป และพูดในทันที

หลี่โม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นห่วง อันที่จริงแล้วความสามารถในการดื่มของเขาเก่งมาก เหล้าแค่นี้ไม่สามารถที่จะมอมเหล้าเขาให้เมาได้ แต่ว่าเขาก็ยังพยักหน้า ให้อีกฝ่ายขับรถ

หลังจากที่กลับถึงบ้าน หวังฟางได้กลิ่นเหล้าของหลี่โม่โดยไม่ได้ตั้งใจ และพูดอย่างประชดประชันว่า: "ไม่นึกเลยว่าเศษสวะอย่างแกยังไปดื่มเหล้าด้วย"