บทที่ 778 ใส่แค่นี้ ไม่หนาวเหรอ?

หลังจากที่หม่าติงได้ยินเสียงนี้ ทั้งร่างกายก็สั่นเทา พรึ่บพรั่บคุกเข่าลงบนพื้น และยอมรับอย่างรวดเร็วว่า: "ลูกพี่ ขอโทษด้วย ครั้งนี้ภารกิจล้มเหลว"

"ภารกิจล้มเหลวได้ยังไง?"เทพสังหารก็หมุนเก้าอี้หมุนอย่างกะทันหัน บีบซิการ์ในมือลงในที่เขี่ยบุหรี่อย่างเกลียดชัง

"ไอ้หมอนั้นเก่งกาจเกินไปแล้ว อยู่ภายใต้ล้อมรอบด้วยอาวุธความร้อนของพวกเรา ยังสามารถที่จะโต้กลับได้ สุดท้ายเป็นผมคนเดียวที่หนีกลับมาได้"หม่าติงอธิบายอย่างเร่งรีบ

ตอนนี้เขาทำได้เพียงอาศัยบุญกุศล ถ้าลูกพี่จัดการเขา เขาทำได้เพียงยอมรับชะตากรรม แต่เขารู้ว่า ถ้าหนีไปไกล คงจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

สีหน้าของเทพสังหารดุดันขึ้นมา และพูดอย่างเย็นชา: "ไร้ประโยชน์จริงๆ ขนาดเรื่องเล็กแบบนี้ก็ทำไม่สำเร็จ"

หม่าติงก้มหน้าถูกต่อว่า เมื่อเขาได้ยินน้ำเสียงนี้ของลูกพี่ แทบจะไม่กล่าวโทษเขาแล้ว เขาแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"คืนนี้ลงมือได้ ถ้าแกผิดพลาดอีก ก็อย่าหาว่าฉันโหดเหี้ยมอำมหิต"เทพสังหารเอ่ยปากพูดอีกครั้ง

ขาทั้งสองของหม่าติงกำลังสั่นเทา เขาไม่อยากที่จะต่อสู้กับหลี่โม่อีกแล้ว แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะปฏิเสธลูกพี่ได้ เขาอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกในชั่วขณะหนึ่ง

"ทำไม ฉันเห็นแกเป็นแบบนี้ ดูเหมือนจะไม่ค่อยเต็มใจ"หลังจากที่เทพสังหารเห็นท่าทางที่หวาดกลัวของหม่าติง ก็เปล่งเสียงถามไถ่

หม่าติงกลัวจนพูดไม่ได้ชัดเจน และรับปากก่อนค่อยว่ากัน: "ลูกพี่ พี่วางใจได้ ผมจะทำภารกิจให้สำเร็จ"

"ครั้งนี้ ฉันจัดเตรียมยอดฝีมือให้แกหนึ่งคน รับประกันว่าจะสำเร็จ"เทพสังหารมองออกว่าอีกฝ่ายไม่มีความมั่นใจ และปรบมือในทันที

ในเวลานี้ มีผู้ชายผมขาวคนหนึ่งเดินออกมา ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ แต่ว่าสิ่งเดียวที่ทำให้คนรู้สึกอิจฉาตาร้อนก็คือไม่นึกเลยว่าจะเป็นทรงผมดอกไม้ไฟนั้นที่นิยมในไม่กี่ปีที่ผ่านมา

"คุณคือลี่เสียงเฟยของภาคตะวันตกเฉียงเหนือในปีนั้นเหรอ?"หลังจากที่หม่าติงเห็นคนคนนี้ ก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และอุทานออกมา สำหรับชื่อเสียงของอีกฝ่าย เขาก็เคยได้มาบ้าง

ลี่เสียงเฟยของเสือแห่งภาคตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นอาชญากรที่มีความเก่งกาจเป็นอย่างมาก ตอนนั้นอยู่ภายใต้ผู้คนนับร้อยรายล้อมอยู่ ก็หลบหนีออกไปได้อย่างปลอดภัย ยิ่งไปกว่านั้นยังก่อให้ภาคตะวันตกเฉียงเหนือเกิดความโกลาหล

นับจากนั้นเป็นต้นมาชื่อเสียงของลี่เสียงเฟยในเสือแห่งภาคตะวันตกเฉียงเหนือก็แพร่กระจายไปแบบนี้ ยังไงเขาก็คิดไม่ถึงว่า บุคคลที่อันตรายแบบนี้ ไม่นึกเลยว่าจะอยู่ในแก๊ง เขาก็ไม่เคยสังเกตมาก่อน!

เทพสังหารพูดอย่างภาคภูมิใจว่า: "ฉันใช้ข่าวลือมากมายถึงได้สอบถามว่าเขาซ่อนตัวอยู่ที่ไหนได้ ตั้งใจเชิญเขามาเป็นพิเศษ คราวนี้ แกควรมีความมั่นใจได้แล้วนะ"

หม่าติงก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในทันที มีคนที่สุดยอดขนาดนี้ลงมือด้วยกัน ไร้ข้อผิดอย่างแน่นอน เขาสัญญาในทันทีว่า: "ลูกพี่ พี่วางใจได้ ผมสามารถที่จะทำได้สำเร็จ"

ลี่เสียงเฟยพูดอย่างราบเรียบว่า: "ชายหนุ่มที่นายถูกถึงนั้น มีความแข็งแกร่งแค่ไหน"

หม่าติงลังเลอยู่นาน และไม่พูดอะไรชั่วขณะหนึ่ง

ทันใดนั้นลี่เสียงเฟยก็เหมือนกับเสือ กระโจนไปตรงหน้าของหม่าติงในทันที และทุ่มตัวลงในทันที ทุ่มจนหม่าติงเจ็บจนเกือบจะตายไป

"เขามีการยุติการต่อสู้เร็วขนาดนี้เท่าฉันหรือเปล่า?"ลี่เสียงเฟยพูดอย่างเยือกเย็น

หม่าติงหวาดกลัวจนส่ายหน้า เขาแทบจะด่าแม่แล้ว ไม่ว่ายังไง ก็ไม่ควรใช้เขามาเป็นหน่วยวัด เขากล้าโกรธแต่ไม่กล้าพูด กลัวว่าอีกฝ่ายจะทุ่มตัวเขาอีกครั้ง

เทพสังหารพยักหน้าพูดด้วยความพึงพอใจว่า: "ถ้าหากครั้งนี้สำเร็จ พวกนายทุกคนก็จะได้รับหนึ่งล้าน"

"ขอบคุณลูกพี่มากๆ"ลี่เสียงเฟยหันหน้าไปพูดในทันที

หลังจากที่ลี่เสียงเฟยและหม่าติงเดินออกไปพร้อมกัน ลี่เสียงเฟยพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: "สองล้านนั่น ฉันจะเอาทั้งหมด"

สีหน้าของหม่าติงดูไม่ดีขึ้นมา และพูดถกเถียงว่า: "ลูกพี่บอกว่า คนล่ะหนึ่งล้านไม่ใช่เหรอ?"