ตอนที่ 79
บทที่ 79 ความหยิ่งผยองของหลี่โม่
October 22, 2026
บทที่ 79 ความหยิ่งผยองของหลี่โม่
ทันใดนั้น ทุกคนในห้องประชุมก็เริ่มแย่งกันพูดจนฟังไม่ได้ศัพท์ ความหมายของทุกคนก็ชัดเจนดีอยู่แล้ว ก็คือเห็นด้วยกับความคิดของคุณท่านใหญ่ตระกูลกู้
กู้ซิงเว๋ยที่เห็นฉากเบื้องหน้านี้ก็ดีใจแบบสุดๆ มติเป็นเอกฉันท์!
ในขณะเดียวกัน กู้หยุนหลันกับหลี่โม่ก็มาถึงหน้าประตูของบริษัทวินเซิง
กู้หยุนหลันรีบร้อนที่จะเดินเข้าไปข้างใน ส่วนหลี่โม่ก็เดินตามหลังมาไม่กี่ก้าว เขาเดินอย่างช้าๆไร้ซึ่งความกังวลใจใดๆ
แต่ว่า ทางด้านของกู้หยุนหลันที่ยังไม่ทันได้เข้าไปในบริษัท ก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสามคนผลักออกมาโดยไร้สาเหตุ
“รองประธานกู้ ขอโทษด้วยครับ ตอนนี้คุณไม่ใช่คนของบริษัทแล้ว มีการตัดสินใจในที่ประชุมประธานเมื่อครู่นี้ ว่าให้ถอดตำแหน่งรองประธานของคุณ ในขณะเดียวกันก็ไล่คุณออกด้วยครับ” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชา
สิ่งนี้ที่ทำลายการกลั่นกรองของผู้คน ทำเอาตอนนี้ทั้งบริษัทตื่นตกใจกันไปหมด
ถ้าหากตระกูลหวางมาจริงๆ ถ้าอย่างงั้นพวกเขาก็จะต้องซวยไปด้วยแน่ๆ
กู้หยุนหลันที่ได้ยินประโยคนี้ถึงกับมึนงง เธอร้องออกมาว่า “คุณปู่ทำแบบนี้จริงๆเหรอ? ฉันไม่เชื่อ ฉันจะเข้าไป!”
เธอพูดพร้อมกับพยายามแทรกตัวเข้าไปข้างใน
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองสามคนนั้นออกแรงผลักเธอออกมา พร้อมเอ่ยขึ้นว่า “ถ้าพุ่งมาอีก เราจะไม่เกรงใจแล้วนะ!”
กู้หยุนหลันที่ใส่รองเท้าส้นสูงอยู่ยืนได้ไม่มั่นคง ก็เลยล้มเอนไปด้านหลังทันที
ดีที่หลี่โม่วิ่งมาทัน เขาโอบรวบเอวเล็กของกู้หยุนหลันเอาไว้ แล้วถามอย่างกังวลว่า “ไม่เป็นไรใช่ไหม?”
กู้หยุนหลันยืนขึ้นอย่างมั่นคง แล้วส่ายหน้า เธอมีสีหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความร้อนใจ “ฉันไม่เป็นไร หลี่โม่ คุณปู่ถอดตำแหน่งรองประธานของฉัน แล้วก็ไล่ฉันออก”
เมื่อหลี่โม่ได้ยินแบบนั้น ก็สีหน้าเย็นชาขึ้นมา เขาเหลือบตามองเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสามคนนั้นอย่างโมโห แล้วพูดว่า “ขอโทษเธอเดี๋ยวนี้!”
น่าโมโห！
กล้าผลักกู้หยุนหลัน นี่ถ้าหากเธอล้มลงไปจากบันไดล่ะก็ ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง!
เป็นแค่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไม่กี่คน ก็รู้จักอาศัยบารมีคนอื่นมาอวดเบ่ง เป็นศัตรูไม่เลือกหน้า!
เมื่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสามคนเห็นว่าเป็นหลี่โม่ ก็หัวเราะเยาะเย้ยขึ้นมาในทันที “โอ้โห เมื่อกี้ก็นึกว่าใครซะอีก ที่แท้ก็ไอ้เศษสวะหลี่โม่นี่เอง ทำไมฮะ ดูแกแบบนี้ยังจะกล้าลงมือกับพวกเราอีกงั้นเหรอ?”
ชายร่างรูปร่างสูงและผอม โบกสะบัดไม้กระบองในมือพร้อมกับมองไปที่หลี่โม่อย่างเย้ยหยัน
ส่วนอีกสองคนก็หัวเราะพร้อมพูดว่า “หลี่โม่ แกอย่าคิดนะว่าแกเป็นเขยตระกูลกู้แล้วเราจะไม่กล้าทำอะไรแกน่ะ ในเมืองฮ่านแห่งนี้ใครๆก็รู้ว่าแกเป็นเศษสวะ พวกเกาะผู้หญิงกิน เด็กห้าขวบยังรู้จักอายแทนแกเลย!”
“รองประธานกู้ก็อย่าทำให้เราลำบากเลยนะ ท่านประธานบอกแล้วว่าเจอพวกคุณมา อยากจะเข้าไปก็ต้องคุกเข่าที่หน้าประตู แล้วรอจนกว่ารถของตระกูลหวางจะมา”
เผชิญกับท่าทีหยิ่งผยองของพวกเขา หลี่โม่ก็มีสีหน้าลึกล้ำ แววตาเผยประกายของความโกรธ เขาบีมกำปั้นแล้วกำลังจะพุ่งเข้าไป
กู้หยุนหลันรีบดึงตัวหลี่โม่เอาไว้ แล้วส่ายหน้าพูดวว่า “เลิกหาเรื่องได้แล้ว”
หลี่โม่ขมวดคิ้วแน่น แล้วกดมือเล็กๆของกู้หยุนหลันเอา “เป็นคนดีก็จะถูกรังแก คุณยังไม่เข้าใจเหรอ?”
กู้หยุนหลันนิ่งอึ้งไป จากนั้น เธอก็เห็นหลี่โม่หันกลับไปชกหน้าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ผลักเธอพวกนั้นในทันที
ตึง!
ทันใดนั้น กำหมัดก็กระแทกเข้ากับสันจมูก!
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนนั้น แค่รู้สึกราวกับถูกกระแทกด้วยก้อนเหล็กอย่างแรงที่ใบหน้า สันจมูกของเขาแตก แล้วเลือดกำเดาไหลพุ่งออกมา!
“อ้าก!จมูกของฉัน จมูกของฉัน แก...แกกล้าต่อยฉันงั้นเหรอ! ไปต่อยมันเดี๋ยวนี้ ต่อยมันซะ!” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยร้องอย่างน่าสังเวชพร้อมกับจับจมูกที่เปื้อนเลือด
ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกสองคนก็หยิบเอาไม้กระบองออกมา ก่อนจะตั้งใจฟาดไปที่หลี่โม่อย่างแรง
แต่ว่า การลงมือของหลี่โม่นั้นไวกว่าพวกเขา!
ตึง ตึง!
คนสองคนกระเด็นออกไปและกระแทกกับประตูกระจกจนเกิดเสียงดัง กระจกบานใหญ่ทั้งสองบานถูกชนจนแตกกระจาย!
การเตะสองครั้งนี้ หลี่โม่ยังตั้งใจควบคุมแรงของเขาอยู่
เจ้านายของสำนักหลงเหมิน จะไร้ความสามารถได้ยังไงกัน!
สำนักหลงเหมิน เป็นสำนักที่มีนักสู้ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกและมีปรมาจารย์กังฟู
หลี่โม่ ฝึกศิลปะการต่อสู้เองตั้งแต่เด็ก เขาเรียนรู้โลกแห่งศิลปะวิชาการต่อสู้และการสังหาร การจัดการกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเพียงไม่กี่คนนั้น เป็นเรื่องที่ง่ายมาก
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่กุมจมูกอยู่ เห็นฉากเบื้องหน้าในตอนนั้นก็เกิดกลัวขึ้นมา!
นี่มันเป็นเศษสวะที่ไหนกัน นี่มันวัวกระทิงต่างหาก!
แตะสองทีนั่นทำเอาคนลอยกระเด็นไปเลย!
ในตอนนั้น ขาทั้งสองข้างเขาสั่น เขายกไม้กระบองในมือขึ้น ชี้ไปยังหลี่โม่ที่กำลังเดินตรงเข้าไปหาเขา แล้วตะโกนบอกว่า “แกอย่าเข้ามานะ บอกว่าอย่าเข้ามา....”
กู้หยุนหลันที่อยู่ด้านหลังสีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เธอเองก็ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าหลี่โม่จะยังมีทักษะแบบนี้อยู่ด้วย