บทที่ 80 คาดไม่ถึง

บทที่ 80 คาดไม่ถึง

หวางฉางเห้อพาลูกชายและลูกสาวรีบวิ่งเหยาะๆมายังหน้าประตู

กู้ซิงเว๋ยที่กำลังโต้เถียงกับกู้หยุนหลันอยู่พอดีก็เลิกคิ้วขึ้นในตอนนั้น เมื่อเห็นคนที่มา สีหน้าของเขาที่กำลังโกรธแค้นก็แปรเปลี่ยนเป็นนอบน้อมในทันที ก่อนจะได้เข้าไปทักทาย “คุณลุงหวาง ท่านมาแล้ว”

หลังจากตะโกน กู้ซิงเว๋ยก็เหลือบสายตาทอดมองไปยังกู้หยุนหลัน สายตานั่นของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยัน

หวางฉางเห้อมาถึงแล้ว งั้นกู้หยุนหลันกับหลี่โม่ก็ต้องจบเห่แน่!

กู้ซิงเว่ยยื่นมือทั้งสองข้างออกไป ตั้งใจจะจับมือกับหวางฉางเห้ออย่างกระตือรือร้น

หวางฉางเห้อผู้ที่เป็นผู้นำตระกูลหวางคนนี้ ในเมืองฮ่านถือว่าเป็นผู้ร่ำรวยในระดับสองรองลงมา เมื่อเทียบกับตระกูลกู้แล้ว ตำแหน่งของพวกเขาสูงกว่าเป็นไหนๆ

อีกทั้งยังเป็นผู้ร่วมลงทุนของบริษัทวินเซิง กู้ซิงเว่ยก็ต้องต้อนรับอย่างระมัดระวังสิ

แต่แล้ว ในวินาทีต่อมา กู้ซิงเว๋ยก็ต้องตกตะลึงนิ่งค้างอยู่กับที่

เพราะหวางฉางเห้อมองข้ามแล้วเดินผ่านหน้าเขาไป ก่อนจะพุ่งตรงเข้าหาหลี่โม่ด้วยสีหน้าเต็มเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม เขายื่นมือสองข้างออกไป แล้วยิ้มอย่างเอาใจพร้อมพูดว่า “คุณหลี่ ขอโทษด้วยครับ ผมมาขอโทษท่านด้วยตัวเองแล้วครับ”

ฉากนี้ ทำเอากู้ซิงเว๋ยรวมถึงกู้หยุนหลันและคนอื่นๆต่างก็ต้องตกตะลึง!

คุณหลี่?!

หวางฉางเห้อมองข้ามกู้ซิงเว๋ยก็พอแล้ว ตอนนี้เขายังไปขอโทษไอ้เศษสวะอย่างหลี่โม่อีกเหรอ?

นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?

บนใบหน้าของกู้ซิงเว๋ยมีคำว่าตะลึงเขียนอยู่เต็มไปหมด ดวงตาของเขาเบิกกว้างรับไม่ได้กับสถานการณ์เบื้องหน้านี้

กู้หยุนหลันยิ่งตกตะลึง ปากเล็กๆของเธอค่อยๆง้างออก แล้วมองหวางฉางเห้อโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะทอดสายตาไปยังหลี่โม่

คิดไม่ถึงว่าหวางฉางเห้อยังก้มหัวให้หลี่โม่ด้วย?

นี่มันเรื่องอะกัน?

หลี่โม่เองก็สั่นสะท้านเล็กน้อย คิ้วของเขาขมวด สายตาเย็นชาเล็กน้อย

สายตาราวกับอาวุธนั่นมองไปยังหวางฉางเห้อ ทำเอาเขาตกใจจนวิญญาณแทบหลุด!

ทันใดนั้น เขาก็จำสิ่งที่ฉู่จงเทียนพูดก่อนหน้านี้ได้ ว่าคุณหลี่ไม่ชอบให้โอ้อวด...

จบกัน!

หวางฉางเห้อร้องอุทานในใจ สมองของเขาพลิกกลับอย่างรวดเร็ว เขารีบยื่นมือไปทางกู้หยุนหลันเพื่อเอ่ยขอโทษว่า “ท่านนี้คงจะเป็นรองประธานกู้ กู้หยุนหลันสินะครับ ขอโทษด้วยครับ ผมมาช้าไป ผมมาขอโทษแทนลูกชายกับลูกสาวของผมครับ”

เมื่อเห็นหวางฉางเห้อหันหน้ามามองตัวเขา กู้หยุนหลันก็ตกตะลึงไปเล็กน้อย จากนั้นจึงรีบยื่นมือไปจับหวางฉางเห้อด้วยความรู้สึกกลัว ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “ประธานหวาง นี่ท่าน?”

ทุกคนเองก็ถอนหายใจออกในใจ ก่อนจะลืมฉากเมื่อกี้ไป

ตอนนี้เองกู้ซิงเว่ยถึงจะรวบรวมรอยยิ้มเดินเข้าไป แล้วเอ่ยขึ้นว่า “คุณลุงครับ คุณลุงกำลังทำอะไรอยู่ครับ? ทำไมท่านต้องขอโทษเธอด้วยล่ะ พวกเรากำลังสั่งสอนกู้หยุนหลันให้เธอขอโทษท่านอยู่เลยนะครับ คุณปู่ของผมก็ออกคำสั่งแล้ว ว่าให้ถอดตำแหน่งรองประธานของกู้หยุนหลัน ในขณะเดียวกันก็เอาเธอออกจากบริษัทวินเซิงไปด้วย ผมหวังว่าจะไม่ใช่เพราะเธอทำเรื่องโง่เขลา จนส่งผลต่อมิตรภาพและความร่วมมือระหว่างเราสองตระกูลนะครับ”

กู้ซิงเว๋ยไม่เข้าใจ หวางฉางเห้อไม่ใช่ว่ามาที่นี่เพื่อเอาเรื่องอย่างนั้นเหรอ?

ทำไมถึงได้ก้มหัวขอโทษให้กู้หยุนหลันกันล่ะ

หันมองหวางเมิ่งเหยากับหวางห้านเชา พวกเขาทั้งคู่ยืนอยู่ด้านข้างโดยไม่มีใครพูดอะไรแม้แต่ประโยคเดียว

คนที่เย่อหยิ่งและใจร้อนอย่างหวางเมิ่งเหยา ตอนนี้กลับยืนอยู่กับที่ สีหน้าทั้งกังวลทั้งหวาดกลัว

ส่วนอีกฝั่ง หวางฉางเห้อหลังจากได้ยินคำพูดของกู้ซิงเว๋ย คอของเขาก็เย็นวาบ เหงื่อออกท่วมตัว ก่อนจะถามว่า “อะไรนะ? นี่พวกคุณไล่รองประธานกู้ออกงั้นเหรอ? ไม่ได้นะ ไม่ได้เด็ดขาด!”

หวางฉางเห้อถึงกับตะโกน เขาพูดกับกู้ซิงเว๋ยด้วยใบหน้าเย็นชาทันที “พาผมไปพบคุณปู่ของคุณเดี๋ยวนี้!”

กู้ซิงเว๋ยนิ่งอึ้ง อยากจะพูดอะไรต่อ แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของหวางฉางเห้อ เขาก็ทำได้แค่โค้งตัวลงพร้อมพูดว่า “คุณลุงลุง เชิญท่านมากับผม”

หวางฉางเห้อหันกลับไปมองกู้หยุนหลัน สายตาของเขาแอบมองไปยังหลี่โม่เล็กน้อย ก่อนจะยิ้มพร้อมพูดกับกู้หยุนหลันว่า “รองประธานกู้ ท่านวางใจเถอะครับ เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะลูกสาวของผมเอง ผมจะต้องหาชดใช้ให้ท่านแน่นอน ยังหวังว่าท่านจะไม่คาดโทษลูกสาวกับตระกูลหวางของผมด้วยครับ”