บทที่ 95 เกียรติของหลี่โม่

บทที่ 95 เกียรติของหลี่โม่

ทุกคนตะลึง ต่างก็มองไปยังชายหนุ่มที่อยู่ดีๆก็ออกมา

ไอ้หนุ่มธรรมดานี่ กล้าพูดคำพูดแบบนี้ได้ยังไง?

หรือว่า หนุ่มหล่อช่วยสาวสวย?

นี่มันสี่หมื่นเชียวนะ!

มีคนไม่น้อยที่แสดงออกถึงความดูถูก

ไอ้คนนี้ ใส่เสื้อผ้าธรรมดา แต่กล้าพูดได้ขนาดนี้เชียว

“เหอะๆ ไอ้คนจนจากไหนเนี่ยถึงได้มาแกล้งทำเป็นรวยแถวนี้”

“คงจะเป็นเพราะเห็นหล่อนสวย เลยมีความคิกไม่ดีนะสิ”

“อย่างเขา?ของตลาดนัดทั้งตัว ดูก็รู้แล้วว่าเป็นไอ้ขี้แพ้”

มีคนไม่น้อยที่ประชดเขา เหมือนไม่ได้สนใจความรู้สึกของหลี่โม่สักนิด

ตอนนี้ซูหย่าเงยหน้าขึ้น สายตามองหลี่โม่ด้วยน้ำตา แล้วก็อารมณ์เสียขึ้นมาทันที ในสายตาเธอ หลี่โม่ก็แค่ไอ้ขี้แพ้ที่ขี้โม้เท่านั้น ถูกคนแบบนี้มาเห็นตัวเองตกต่ำ จะให้ไม่โมโหได้ยังไง?

“หลี่โม่ นายมาที่ทำไม?นายไปเลยนะ ที่นี่ไม่ต้องการให้นายช่วยเหลือ!”ซูหย่าด่าอย่างโมโห

และก็ตอนนี้เอง ซ่งเหวินเหวินวิ่งเข้ามาจากวงผู้คน

“พี่หย่าหย่า พี่เป็นอะไร?”

“เหวินเหวิน....”ซูหย่าเห็นซ่งเหวินเหวินมาแล้ว น้ำตาก็หยุดไม่อยู่ กอดเธอไว้แล้วก็ร้องไห้

“พี่หย่าหย่า ไม่เป็นไรแล้ว เกิดอะไรขึ้น?พี่บอกฉันมา”ซ่งเหวินเหวินพูดปลอบใจ แล้วตบหลังซูหย่าเบาๆ

เธอสังเกตเห็นเศษขวดไวน์บนพื้น และไวน์ที่เลอะพื้นเต็มไปหมด และบวกกับผู้ชมที่ต่อว่า เธอก็เข้าใจในทันที

ซูหย่าก่อเรื่องแล้ว!

“เหวินเหวิน ฉันทำไวน์ Lafite แตกไป 4 ขวด หล่อนจะให้ฉันชดใช้สี่หมื่น!”ซูหย่าร้องไห้อย่างเสียใจมาก

“สี่หมื่น?”ซ่งเหวินเหวินสะดุ้งตกใจ

ฐานะทางบ้านของเธอก็ไม่ได้ดีมาก อยู่ๆต้องจ่ายสี่หมื่น เธอเองก็ไม่มีเหมือนกัน

ตอนนี้เธอเองก็รู้สึกเสียใจที่มาออกหน้าช่วยเหลือแล้ว ตอนนี้ ไม่ช่วยเพื่อนสนิทของตัวเองคนนี้ก็เป็นไปได้ยากแล้ว

พนักงานหญิงที่รออยู่ข้างๆก็เริ่มทนไม่ไหวแล้ว พูดอย่างเย็นชามาว่า “คุณผู้หญิงท่านนี้คะ รบกวนคุณรีบจ่ายเงินมา พวกเรายังต้องทำงาน ถ้าไม่อย่างนั้น ฉันจะแจ้งตำรวจแล้วนะคะ”

ตอนนี้มีคนรุมดูอยู่ในร้านเยอะขนาดนี้ ถ้ายังไม่รับจัดการ พนักงานอย่างเธอก็ต้องโดนต่อว่าแล้วเหมือนกัน

“อย่าแจ้งตำรวจ ขอร้องนะ ฉันชดใช้แน่นอน”

ซูหย่าร้องไห้ส่ายหัว แล้วก็ใช้สายตาอ้อนวอนมองไปที่ซ่งเหวินเหวิน แล้วขอร้องว่า “เหวินเหวิน เธอเพื่อนสนิทของฉันนะ เธอคงจะไม่ไม่ช่วยหรอกใช่มั้ย”

ตอนนี้ซ่งเหวินเหวินเองก็ถอยกลับไม่ได้ พูดด้วยสีหน้าอึดอัด “พี่หย่าหย่า ฉัน....ฉันเองก็ไม่มีเงินเหมือนกัน พี่ก็รู้ฐานะทางบ้านของฉัน ฉันยังมีน้องชายที่ต้องส่งเสียให้เรียนหนังสืออีก”

เมื่อซูหย่าได้ฟัง ในใจก็ยิ่งกังวลมากกว่าเดิม ในเวลาเดียวกันก็รู้สึกรังเกียจซ่งเหวินเหวิน

ที่แท้ก็เป็นเพื่อนสนิทจอมปลอมจริงๆด้วย พอถึงเวลาจำเป็นก็พึ่งพาไม่ได้

“พี่หย่าหย่า เอาอย่างนี้ พี่ลองไปขอร้องจ้าวไห่?เขาต้องมีเงินแน่นอน ไม่แน่เขาอาจจะช่วยพี่ชดใช้ได้ ยังไงซะเมื่อกี้พวกพี่สองคนก็ทำอย่างนั้นแล้ว เขาคงไม่ปล่อยไว้โดยไม่สนใจหรอกมั้ง”ซ่งเหวินเหวินเสนอความคิดเห็น

“ฉัน.....ทำอย่างนี้ได้หรอ?”ซูหย่ารู้สึกอับอายมาก ในเวลาแบบนี้ ไปขอให้จ้าวไห่ช่วยเหลือ ก็ทำให้เขามองเธอต่ำลงไปสิ

ตัวเองอยู่ต่อหน้าเขาอย่างกับนางพญา

แต่ว่า ตอนนี้ถ้าเธอไม่ขอร้องก็คงไม่มีทางอื่นแล้ว

“รีบหน่อยได้มั้ย?สรุปว่าจะจ่ายเงินมั้ย ไม่จ่ายฉันก็จะแจ้งความจริงๆแล้วนะ”พนักงานพูดเร่ง

“ฉัน.....”ซูหย่าร้องไห้จนหยุดไม่ได้ สุดท้ายก็ทำใจแล้วเอาโทรศัพท์ออกมาโทรหาจ้าวไห่

อีกด้าน จ้าวไห่กำลังอารมณ์เสียอยู่ในห้องอาหาร อยู่ๆก็มีสายของซูหย่าโทรเข้ามา แล้วยังร้องไห้ไม่หยุด เมื่อถามความจริงแล้ว เขาก็พูดอย่างเป็นใหญ่ “โอเค เธอรอตรงนั้น ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ ก็แค่ไวน์ไม่กี่ขวดเอง จำเป็นต้องขนาดนี้หรอ?”

พั่บ!

เมื่อวางสาย จ้าวไห่และเพื่อนคนอื่นๆ ก็รีบไปอย่างเบ่งอำนาจ เขาตะโกนตั้งแต่ห่างจากกันตั้งเยอะว่า “เฮ้ย เกิดอะไรขึ้น?รังแกแฟนสาวของฉันหรอ ก็แค่ Lafite ไม่กี่ขวดเองไม่ใช่หรอ มันจะสักเท่าไหร่กันเชียว?”

เมื่อกี้จ้าวไห่ไม่พอใจมาก ดังนั้นตอนนี้เขาจึงแทบจะรอไม่ได้ที่จะกู้ศักดิ์ศรีคืนมาต่อหน้าผู้คนสักหน่อย

เมื่อซูหย่าเห็นจ้าวไห่มาแล้ว ก็รีบซบลงไปบนอกของเขา แล้วก็ร้องไห้ออกม

“พี่ไห่ พวกเขาดุฉัน!แล้วยังจะให้ฉันชดใช้อีกสี่หมื่น!”ซูหย่าฟ้องและร้องไห้ไปด้วย น้ำเสียงออดอ้อน

จ้าวไห่กอดซูหย่าไว้ ปลอบไปไม่กี่คำ “พอแล้วๆ ก็แค่สี่หมื่นเอง ฉันจ่ายแทนเธอเอง”

ซูหย่าได้ยินคำนี้ใบหน้าก็มีความสุข รีบเช็ดน้ำตาออก แล้วก็ขอบคุณไม่หยุด “ขอบคุณค่ะพี่ไห่ จุ๊บ!”

พูดแล้วซูหย่าก็จุ๊บแก้มจ้าวไห่ไปหนึ่งที