ตอนที่ 96
บทที่ 96 เหมือนกับหลี่โม่มั้ย
October 22, 2026
บทที่ 96 เหมือนกับหลี่โม่มั้ย
ทุกคนได้ยินคำนี้ ต่างก็ตกใจ
อะไรที่เรียกว่าเห็นแก่หน้าของนาย?
ศักดิ์ศรีนายมีค่าถึงสี่ล้าน?
จ้าวไห่ขมวดคิ้ว เห็นว่าตอนนี้หลี่โม่เสนอหน้าออกมา ในใจรู้สึกไม่พอใจ “หลี่โม่ นายปัญญาอ่อนหรอ?นายไม่ได้ยินเขาพูดรึไง สี่ขวดสี่ล้าน ศักดิ์ศรีนายเยอะขนาดนี้เชียว มีค่าถึงสี่ล้าน?”
ไอ้หลี่โม่คนนี้จะต้องอยากออกมาอวดเบ่งแน่ๆ!
อย่างนั้นก็ดูว่ามันจะทำยังไงแล้วกัน
ซูหย่าเองก็เต็มไปด้วยความโมโหและรำคาญ ไอ้หลี่โม่คนนี้ คอยแต่จะอยากเสนอหน้าอวดเก่ง สุดท้ายคนที่ขายหน้าไม่เพียงแต่เขา ยังมีตัวซูหย่าเองอีก
“หลี่โม่ แกไปให้ไกลเลยนะ!ที่นี่ไม่มีเรื่องของแก!”ซูหย่าตะโกนอย่างโมโหทั้งน้ำตา
เธอโมโหมากจริงๆ
เวลานี้แล้ว ไอ้ขยะหลี่โม่ยังอยากจะมาอวดเก่งอีก
หลี่โม่ส่ายหัวหัวเราะอย่างเอือมระอา มองไปยังพนักงานคนนั้น “สี่ล้าน ฉันชดใช้เอง”
ถึงแม้ว่าซูหย่าและจ้าวไห่จะไม่เชื่อเขา แต่หลี่โม่ก็จะยื่นมือเข้าช่วยเหลือ ยังไงซะก็เพื่อนร่วมงานเก่ากัน
หาเรื่องใส่ตัวมั้ย?
ก็เหมือนจะใช่
พนักงานหญิงคนนั้นขมวดคิ้ว มองหลี่โม่หัวจรดเท้า แล้วก็ดูถูกอย่างชัดเจนว่า “คุณชดใช้?คุณลูกค้าท่านนี้คะ รบกวนคุณกรุณาฟังให้ดี Lafite ของปี 1787 สี่ขวดราคาสามล้านแปดแสนสี่หมื่น!คุณมีปัญญาชดใช้คืนหรอคะ?”
ไม่ใช่ว่าพนักงานหญิงดูถูกเขา แต่ว่าอีกฝ่ายใส่ได้ธรรมดาเกินไป ท่าทางดูจน
อีกอย่าง เพื่อนของเขายังดูถูกเขาอย่างนั้นแล้ว เขากลับยังมีความกล้าที่จะเสนอหน้าออกมาอีก
ไอ้คนนี้ สมองคงไม่ได้ถูกประตูหนีบแล้วใช่มั้ย?
คนรอบข้าง ตอนนี้ต่างก็ประชดต่างๆ ต่อว่าหลี่โม่ต่างๆนานา แสดงออกถึงความดูถูก
“เหอะๆ ไอ้คนนี้ปัญญาอ่อนจริงๆ!”
“ไม่เคยเจอคนหน้าด้านขนาดนี้มาก่อน จะต้องออกมาอวดเก่งให้ได้ นั่งรอโดนดูถูกได้เลย”
“เฮ้อ ก็นะ ผู้ชายนี้เป็นคนที่ใช้ส่วนล่างคิดจริงๆ เห็นว่าผู้หญิงเขาหน้าตาสวยหน่อย ก็ไม่เอาแม้แต่ศักดิ์แล้ว”
เผชิญหน้ากับคำดูถูกและหัวเราะเยาะของผู้คน หลี่โม่ไม่ได้รู้สึกอะไร เขาพูด “ไม่แน่ฉันอาจจะมีปัญญาจ่ายละ?”
พนักงานหญิงหัวเราะเยาะ ขณะที่กำลังเตรียมจะด่ากลับ ฟางโจวที่อยู่ข้างๆก็หันหลังกลับมา มองไปที่หลี่โม่ ตอนนั้น สายตาถึงกับหดตัวลง!
“คุณผู้ชายท่านนี้คะ รบกวนคุณอย่ามาทำให้วุ่นวายได้มั้ยคะ?สภาพอย่างคุณ จะมีเงินมาชดใช้ได้?”พนักงานหญิงพูดประชด
แต่ว่า ทันใดนั้น!
เพี๊ยะ!
เสียงตบดังก้อง ต่อหน้าสายตาทั้งหลาย ฟาดลงไปบนใบหน้าของพนักงานหญิงคนนั้นอย่างหนัก
“ผู้จัดการฟาง......ผู้จัดการฟาง คุณตบฉันทำไมคะ?”พนักงานหญิงงุนงง จับหน้าของเธอไว้ ดวงหน้ามีน้ำตาคลอและมีความน้อยใจ
ภาพนี้ทำให้ผู้คนตกใจ
เหี้ยเอ้ย!
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
จากนั้น ต่อมา ผู้คนก็ตะลึงหนักกว่าเดิม!
เห็นเพียงฟางโจวคนนั้นรีบเดินมาตรงหน้าหลี่โม่ โค้งตัว 90 องศา อย่างเคารพ “คุณหลี่ ต้องขออภัยครับ หล่อนมาใหม่ ไม่รู้จักคุณ หวังว่าคุณจะให้อภัย อย่าคิดแค้นนะครับ”
คุณหลี่?
ทุกคนถึงกับหายใจติดขัด ต่างก็มองกันและกันอย่างไม่เข้าใจ
ไอ้หนุ่มที่ดูท่าทางจนแบบนี้ กลับเป็นประธานอะไรสักอย่าง?
ล้อเล่นใช่มั้ย!
จ้าวไห่ขมวดคิ้ว ในใจไม่พอใจมาก พูดอย่างเย็นชาว่า “ผู้จัดการฟาง ไม่ใช่คุณเองก็โง่ไปด้วยหรอกนะ ไอ้หลี่โม่นี้ก็เป็นแค่ขยะ ถือเป็นคุณหลี่อะไรกัน”
เขาไม่พอใจ ไม่คิดเลยว่าผู้จัดการฟางคนนั้นจะเคารพหลี่โม่ขนาดนั้น
แต่ว่า ฟางโจวหันหลังไป ถลึงตาใส่จ้าวไห่อย่างโมโห “นายหุบปากเดี๋ยวนี้!นายจะไปรู้อะไร คุณหลี่นั้นเป็น.....”
คำพูดถูกตัดบทเพียงเท่านี้!
หลี่โม่ตัดบทคำพูดของฟางโจว พูดนิ่งๆว่า “พอแล้วผู้จัดการฟาง เรื่องนี้ก็ให้จบได้แล้ว?”
ฟางโจวรีบพยักหน้าอย่างเร็ว “ได้ครับ ฟังคุณหลี่ทั้งหมดครับ”
เพี๊ยะ!
เสียงตบที่ไม่มีตัวตน ตบลงไปยังใบหน้าของผู้คน
ไอ้การหน้าแหกนี้ มาเร็วเกินไป!
หลี่โม่ แค่เพียงหลี่โม่เท่านั้น สี่ล้านนี้ก็จบแบบนี้แล้ว?!
ทุกคนตะลึง แสดงออกถึงท่าทางที่ไม่น่าเชื่อ
ซูหย่ายิ่งถึงกับหยุดสะอื้น สายตาจ้องมองไปที่หลี่โม่ จากนั้นก็มองไปที่ฟางโจว แล้วถามว่า “จริง.....จบแบบนี้เลยจริงหรอ?”
ฟางโจวคนนั้นท่าทางไม่พอใจ ผู้หญิงคนนี้ ยังไม่เชื่อคำพูดของตัวเขาอีก ดังนั้นจึงพูดอย่างหนักแน่นอีกครั้งว่า “ใช่ เธอไม่ต้องชดใช้แล้ว”
“ขอบคุณ ขอบคุณ!”
ซูหย่าได้ยิน ก็โค้งตัวขอบคุณไม่หยุด
ฟางโจวพูดว่า “คุณผู้หญิงท่านนี้ คนที่คุณควรจะขอบคุณคือคุณหลี่”
หลี่โม่?