บทที่ 97 หลี่โม่สุดยอดขนาดนี้เลย

บทที่ 97 หลี่โม่สุดยอดขนาดนี้เลย

ซูหย่าและซ่งเหวินเหวินก็รีบเดินไปทางรถBentleyคันสีกรมฝั่งนั้น

เมื่อเข้าใกล้มากขึ้น สีหน้าของซูหย่าก็ยิ่งตกใจ เพราะว่าคนๆนั้นเหมือนหลี่โม่มาก ถึงแม้จะแค่เงาด้านข้าง เขายังยืนสูบบุหรี่อยู่กับผู้ชายคนหนึ่งที่ทั้งสูงทั้งกำยำ

“หลี่โม่?”ซุหย่าลองเรียกดูคำหนึ่ง

อีกฝ่ายหันหลังกลับมา เห็นซูหย่า ท่าทางตกใจอย่างชัดเจน แล้วถามกลับว่า “เธอกลับไปแล้วไม่ใช่หรอ?”

หลี่โม่เองก็เบื่อหน่าย ไม่คิดว่าขณะที่ตัวเขาสูบบุหรี่อยู่กับเฉียวเจิ้งหลงจะมาเจอกับซูหย่า

สายตาซูหย่าสอดส่อง จ้องไปที่หลี่โม่สักพัก จากนั้นสายตาก็จ้องไปยังเฉียวเจิ้งหลง

รถคันนี้ เป็นของผู้ชายคนนี้แน่นอน

ไม่อย่างนั้น Bentley คันนี้จะเป็นของหลี่โม่?

เป็นไปไม่ได้แน่นอนอยู่แล้ว!

ขี้แพ้แบบเขาอย่างนั้น ขับมอเตอร์ไซค์ได้ยังถือว่าดีแล้ว

ดังนั้น เพียงชั่วครู่ ซูหย่าก็ควงแขนของซ่งเหวินเหวินไว้แล้วแสดงท่าทางอ่อยออกมา “หนุ่มหล่อ รถคันนี้ของคุณหรอ?”

เฉียวเจิ้งหลงมองซูหย่าและซ่งเหวินเหวินอย่างไม่เข้าใจ สองสาวนี้ หน้าตาก็สวย หุ่นก็ดี

ตอนแรกอยากจะบอกว่าไม่ใช่ แต่ว่า ไม่รอให้เฉียวเจิ้งหลงตอบ หลี่โม่ก็แย่งตอบว่า “ใช่แล้ว”

ซูหย่าได้ยินก็ยิ้ม แต่ว่าก็หะนไปถลึงตาใส่หลี่โม่ พูดอย่างไม่สบอารมณ์ “จะต้องให้นายพูดมากหรอ?มองอะไร ยังไม่รีบกลับไปอีก?”

ความไร้เหตุผลและลืมบุญคุณของซูหย่า หลี่โม่นั้นรู้ดี ลูบจมูกอย่างเบื่อหน่าย “ฉันสูบบุหรี่ม้วนหนึ่ง เดี๋ยวก็กลับ”

ซูหย่ากลอกตาใส่เขา จากนั้นก็ไปเกาะเฉียวเจิ้งหลงถามนู้นถามนี้ แสดงออกอย่างกระตือรือร้น

เธอทั้งสองนั้นไม่ได้รู้จักเฉียวเจิ้งหลง ดังนั้นจึงได้กล้าอย่างนี้

เฉียวเจิ้งหลงเองก็สีหน้างุนงง หลี่โม่บอกว่าเป็นของเขา ถ้าอย่างนั้นก็ใช่

“นี่ เฮียหลง รู้จักกับหลี่โม่หรอคะ?”ตอนนี้ซูหย่าและซ่งเหวินเหวินเกาะแขนเฉียวเจิ้งหลงคนละข้าง มองไปที่หลี่โม่อย่างสนใจ

เฉียวเจิ้งหลงตอบกลับ “รู้จัก”

รู้จัก?

ซูหย่าและซ่งเหวินเหวินมองตากัน ในใจต่างก็ตกใจ

ดูแล้วหลายปีนี้หลี่โม่อยู่อย่างดีนี่ เถ้าแก่ของกวนเหลินกังเป็นเพื่อนเขา เฮียหลงที่มีเงินคนนี้เขาก็รู้จัก

อย่างนั้นซูหย่าจึงมองหลี่โม่ดีขึ้นมาหน่อย ดูแล้วไอ้คนนี้ก็ซ่อนได้เนียนดี

“นี่ ไปกันเถอะ”หลี่โม่สูบบุหรี่แล้วพูดกับเฉียวเจิ้งหลง จากนั้นก็ไปเปิดประตูกำลังจะมุดเข้าไป

ซูหย่าก็รีบร้อน แล้วก็ขยับเข้าไป แล้วลาหลี่โม่ลงมา จากนั้นก็ด่า “หลี่โม่! นายทำอะไร รถคันนี้เป็นรถที่นายสามารถเข้าไปนั่งได้หรอ?”

ซ่งเหวินเหวินเองก็กอดอกไว้ ใบหน้าเยาะเย้ย “เหอะๆ ฉันดูแล้วเขามีโรคประสาท นายดูให้ดี นี่คือรถ Bentley ไม่ใช่รถแท็กซี่!ไม่รู้เรื่องเลยจริงๆ!”

ใบหน้าหลี่โม่งุนงง ตัวเขาไปสร้างปัญหากับใครแล้ว?

เขาพูด “ทำไมฉันจะขึ้นไม่ได้?”

ซูหย่าพูดอย่างดุๆว่า “ยังจะถามว่าทำไม?นายไม่ดูฐานะนายหน่อย คิดว่าตัวเองมีหุ้นร้านเสริมสวยแล้วจะสุดยอดงั้นหรอ?นี่เป็นรถของเฮียหลงเชียวนะ นายสามารถนั่งได้หรอ?อีกอย่าง นายรอให้เฮียหลงอนุญาตแล้วหรอ?”

ไอ้ขี้แพ้นี่ เจ้าของรถเขายังอยู่ มันก็ทุกเข้าด้านในแล้ว มีมารยาทสักหน่อยมั้ยเนี่ย?

อีกอย่าง ซูหย่าตัดสินใจแล้วว่าที่นั่งข้างคนขับของรถ Bentley คืนนี้จะต้องเป็นของเธอ!

เธอยังจะถ่ายรูปอวดลงโซเชียลด้วย!

หลี่โม่ลูบจมูก มองไปยังเฉียวเจิ้งหลง เฉียวเจิ้งหลงไม่พูดอะไร แล้วฟาดมือลงไปบนหน้าของซูหย่า

เพี๊ยะ!

เสียงดังไปทั้งลานจอดรถ

“เฮีย.....เฮียหลง พี่ตบฉันทำไม?”ซูหย่าถึงกับตกใจ ฝ่ามือนี้หนักมาก ตบซะจนซูหย่าหน้าหันทีเดียว ในหูก็ยังมีเสียงอื้อ

“หุบปาก อยากตายหรอ!”เฉียวเจิ้งหลงพูดอย่างน่ากลัว!

ตอนนี้ซูหย่าร้อนรนแล้ว กลัวมาก จับซ่งเหวินเหวินไว้แน่นแล้วร้องไห้ “เฮียหลง ทำไมพี่ถึงตบฉันละ?ฉันก็พูดแทนพี่นะ ไอ้ขี้แพ้หลี่โม่นี่อยากขึ้นรถของพี่!”

ซูหย่าไม่พอใจมาก ถูกตบอย่างไม่มีเหตุผล ใบหน้าถึงกับบวม

วันนี้ซวยจริงๆ ไม่น่าออกจากบ้านเลย

เฉียวเจิ้งหลงจ้องซูหย่าอย่างโมโห ผู้หญิงคนนี้ สมควรตายจริงๆ!

จากนั้น เขาก็หันหลังพูดกับหลี่โม่อย่างนอบน้อม “คุณหลี่ เชิญคุณขึ้นรถ”

เห็นภาพนี้ ซูหย่าและซ่งเหวินเหวินตะลึง

นี่ๆ....นี่หมายความว่ายังไง?

รถคันนี้เป็นของเฉียวเจิ้งหลงไม่ใช่หรอ?

“เฮียหลง เมื่อกี้พี่เรียกเขาว่าอะไรนะ?รถคันนี้ไม่ใช่ของพี่หรอ?”ซูหย่ากระพริบตาดวงโต สีหน้าไม่กล้าเชื่อ