บทที่196 ซื้อลงมา

บทที่196 ซื้อลงมา

ได้ยินชื่ออู๋เต้าเหวิน หวงจิ่งซานจึงตกตะลึง

ชื่อคนดังขนาดนี้มีความสัมพันธ์กับหลี่โม่ได้อย่างไร หนูเหนือความคาดหมายหวงซานจิ่ง

เขาเหล่ตามองหลี่โม่ หวงซานจิ่งแค่นหัวเราะ“รู้มั้ยว่าเจ้านั่นเป็นใคร เป็นเขยสวะของบ้านสกุลกู้ หลี่โม่ที่เกาะผู้หญิงกิน นายบอกว่าอู๋เต้าเหวินจองห้องให้เขา นายแน่ใจนะว่าไม่ได้ล้อเล่น”

ผู้จัดการหวังมองไปที่หลี่โม่อย่างงงงวย ฟังหวงจิ่งซานแนะนำหลี่โม่แบบนี้ ผู้จัดการหวังก็รู้สึกสับสน

“ถ้าเขาเป็นสวะจริงๆ อู๋เต้าเหวินคงไม่จองห้องให้เขาหรอกมั้งครับ”

“บ้าเอ๊ย！ปกติแกก็ฉลาดดีอยู่หรอก ทำไมวันนี้เลอะเทอะแบบนี้วะ อู๋เต้าเหวินเปิดร้านอาหารกวนเหลินกัง ถ้าความสัมพันธ์กับหลี่โม่ดีนักหนา จะให้หลี่โม่มากินข้าวที่ร้านเราเหรอ ป่านนี้คงจัดให้ไปกินข้าวที่กวนเหลินกังแล้ว”

ผู้จัดการหวังลังเลเล็กน้อย คิดๆดูก็มีเหตุผลอยู่ แต่พอคิดดูอู๋เต้าเหวินโทรศัพท์มาช่วงบ่ายกำชับนัก

หนา ผู้จัดการหวังก็แอบบ่นในใจ

“เรื่องนี้ระวังหน่อยก็ดี ทำธุรกิจต้องยิ้มรับคน พวกเราไปสายมหาชนอยู่แล้ว……”

ผู้จัดการหวังรู้สึกลำบากใจ ไม่อยากมีปัญหากับหวงจิ่งซาน แต่ก็ไม่อยากทำร้ายหลี่โม่ จึงได้แต่เละเทะอยู่ตรงกลาง

“จะบ้าหรือไง！สั่งแล้วยังไม่ไปอีก เชื่อมะว่าฉันจะโทรบอกพ่อให้ไล่แกออกได้ตลอดเวลา”

“แต่ว่า……แต่ว่าจะไม่ดีต่อภาพลักษณ์ร้านอาหารนะครับ โลกโซเชียลแพร่ไปเร็วจะตาย ถ้าเกิดมีคนไปโพสต์……”

ผู้จัดการหวังอธิบายอย่างยากลำบาก

“ไปๆๆ ไสหัวไปอีกด้าน อย่ามารบกวนการทำงาน กูจะหาคนไปไล่มัน”

หลี่โม่มองดูผู้จัดการหวังผู้ลำบากใจกับหวงจิ่งซานผู้ดุดัน หยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาเฉียนฝู

“ฮัลโหล ฉันจะซื้อร้านอาหารโรงแรมถังซ้ง ช่วยจัดการหน่อย”

“ครับคุณชาย ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”

เฉียนฝูพูดเคารพนบนอบ

ตอนที่หลี่โม่โทรน้ำเสียงไม่แฝงความกดดันใดๆ ทุกคำที่พูดออกมา ทุกคนฟังได้อย่างชัดเจน

พวกฉินเย่สบตากัน สีหน้าอดที่จะกดความดีใจไว้ไม่อยู่

รสชาติแห่งความคุ้นเคย คู่หูที่คุ้นเคย！

คราวที่แล้วสถาบันเสริมความงามเป็นแบบนั้น หลี่โม่โทรศัพท์ไปครั้งเดียว กลายเป็นเจ้าของเลย

แต่คำพูดของหลี่โม่ หวงจิ่งซานได้ฟัง กลายเป็นอย่างอื่น

“เย็ดแม่งเอ๊ย ไอ้ยาจกนี่โลภไม่เบา ดูไม่ออกเลยนะหลี่โม่ ขยะอย่างแกแน่ขึ้นทุกวัน แถมจะซื้อโรงแรมถังซ้ง แกรู้มั้ยว่าโรงแรมถังซ้งคือสถานที่อะไร”

“ก็แค่ร้านอาหาร มีอะไรล่ะ”

หลี่โม่พูดอย่างไม่สนใจ

“ฮ่าๆๆ รู้ว่ายาจกแบบแกคงไม่มีน้ำยาอะไรหรอก ก็แค่ร้านอาหาร ขำกลิ้งว่ะ ผู้จัดการหวังให้ความรู้ไอ้สวะนี่หน่อยสิ ให้เขารู้สึกฐานะของโรงแรมถังซ้งในโลกอาหารหน่อย”

ผู้จัดการหวังรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย แต่ว่าหวงจิ่งซานบังคับ เขาจะไม่ทำก็ไม่ได้

“ร้านอาหารโรงแรมถังซ้งเป็นร้านขึ้นชื่อระดับประเทศ ตอนนี้ติดลิสยี่สิบอันดับหน้า บริหารโดยหุ้นใหญ่ทั้งหมด เพราะงั้นถ้าจะซื้อโรงแรมถังซ้ง ก็ต้องซื้อทุกสาขาทั่วประเทศ”

“ดูจากสถานการณ์ร้านอาหารตอนนี้นะ ราคาประเมินโรงแรมถังซ้งเราอยู่ที่หกพันห้าร้อยล้าน เป็นร้านอาหารอันดับเจ็ดของประเทศ และเป็นร้านอาหารตัวอย่าง”