บทที่197 มอบให้คุณหลี่

บทที่197 มอบให้คุณหลี่

“ใกล้ครบชั่วโมงแล้ว คนขยะของแกล่ะ มาซื้อโรงแรมถังซ้งหรือยัง”

หวงจิ่งซานชี้ไปที่นาฬิกามอสตันบนข้อมือ ทำท่าพ่นน้ำลายไปทางหลี่โม่

“รู้ว่ายาจกแบบแกคำรามไปงั้นแหละ ยังจะซื้อโรงแรมถังซ้งอะไรล่ะ ซื้อบ้าอะไรของแก เงินแกน่าจะพอแค่ไปซื้อเต้าหู้ที่ตลาด ผลของการเก๊กต่อหน้ากู คือต้องตบหน้าให้บวม”

หลี่โม่จ้องหวงจิ่งซาน ยกชาจิบดื่ม ไม่ได้ใส่ใจหวงจิ่งซานแม้แต่น้อย

ฉินเย่อยากจะเข้าไปต่อกรกับหวงจิ่งซานสองสามคำ แต่หลี่โม่ยั้งเอาไว้

เห็นหลี่โม่ไม่พูดอะไร หวงจิ่งซานยิ่งคลุ้มคลั่ง

“พ่อมึงเอ๊ย ใบ้หรือไงวะ พอคนมาหลอกแดกชาฟรีหรือไง คนของมึงล่ะ คนซื้อล่ะ เรียกมาสิวะ ขอดู น้ำหน้าคนซื้อหน่อย”

“ไอ้สถุล ดูท่าไม่จัดการมึงเนี่ย ไม่รู้ว่ากูแน่แค่ไหนใช่ไหม ยามมา ลากสวะนี่ออกไป กดอยู่หน้าประตูซ้อมให้กระหน่ำ ให้มันรู้ว่ากูไม่ได้ชิว！”

พวกยามที่รออยู่เป็นนาน เห็นว่ามีโอกาสแสดงฝีมือ จึงรีบรวมตัวกัน ตีวงล้อมหลี่โม่

“พี่น้องครับ อย่าให้เราต้องลงมือเลย เชิญ เดินออกไปหมอบอย่างว่าง่าย ให้พวกเราได้ทำตามที่คุณชายสั่ง”

หลี่โม่ยิ้มเย็นไม่พูดไม่จา ราวกับว่าไม่ได้ยิน

พวกยามสบตากัน หัวหน้าสองคนขยับคอเสื้อ เตรียมไปกระชากหลี่โม่

ในเวลานี้ หานลี่เฉิงพาเลขาเข้ามา！

เห็นพวกยามกำลังจะลงมือ หานลี่เฉิงตกใจจนขนลุกซู่

“วางมือให้หมดทุกคน！ทำอะไรกันน่ะ！พวกแกเป็นยาม ไม่ได้เป็นกุ๊ย！”

หานลี่เฉิงเต้นผาง

กลุ่มยามก็ตกใจจากเสียงเช่นกัน ตัวสั่นงันงก หันกลับไปมองหานลี่เฉิงด้วยอาการตื่นเต้น

ผู้จัดการหวังวิ่งมาหยุดข้างหานลี่เฉิง พูดเสียงเบากับหานลี่เฉิง

หวงจิ่งซานเห็นหานลี่เฉิงมา ยิ้มให้ลุกขึ้นพูด“คุณอาหานไปมายังไงครับ พอดีเจอไอ้ยาจก เลยให้ยามจัดการเก็บ ไม่มีอะไรมากครับ”

“ไม่มีอะไรมากงั้นเหรอ”

หานลี่เฉิงจ้องหวงจิ่งซาน แทบอยากจะฆ่า

ถ้ามาช้าไปก้าวนึง คนที่กำลังจะโดนซ้อม คือคนที่เขาต้องเคารพนบนอบประหนึ่งคุณปู่บังเกิดเกล้าก็ ไม่ปาน！

หวงจิ่งซานนี่มันบ้าไปแล้ว พูดมาได้ว่าไอ้ยาจก

คนที่ทำให้ประธานซ่งตกใจจนแทบช็อค แน่นอนว่าต้องแน่กว่าประธานซ่งถึงร้อยเท่า แกไม่มีสิทธิ์แม้คุกเข่าต่อหน้าเขาด้วยซ้ำ！

หานลี่เฉิงเดือดดาลในใจ จ้องมองหวงจิ่งซานอย่างขูดเลือดขูดเนื้อ

หวงจิ่งซานโดนจ้องจนขนลุก พูดอย่างลนลาน“เกิดอะไรขึ้นครับคุณอาหาน ทำไมมองผมแบบนี้ ก็แค่ให้ยามซ้อมคน ไม่เห็นต้องโกรธนี่ครับ”

ผัวะ！

หานลี่เฉิงตบลงบนหน้าหวงจิ่งซาน ตบจนหวงจิ่งซานหน้าชา

“คุณอาหาน……คุณอาตบผม ตบผมเรื่องอะไร ร้านโรงแรมถังซ้งบ้านผมก็มีหุ้นส่วนหนึ่งนะ ผมก็ถือเป็นคุณชาย คุณอาไม่มีสิทธิ์ตบผม！”