บทที่ 126 ฮาตา... อาจารย์?

"เฮ้ สุดหล่อ"

หานหยู่เยนเพิ่งจะออกไปก็มีสาวต่างชาติผมบลอนด์เดินเข้ามา ในมือถือแก้วไวน์แดงสองแก้ว

"ดื่มสักหน่อยไหมคะ?"

“ขออภัย หากยังไม่ได้รับการอนุญาตจากภรรยา ผมไม่สามารถดื่มแอลกอฮอล์ที่ผู้หญิงคนอื่นส่งมาได้” โล่เฉินเอ่ยอย่างเป็นทางการ

สาวต่างชาติตะลึงไป จากนั้นจึงหัวเราะคิกคักทันที “พี่ชายสุดหล่อ คุณช่างน่าสนใจจริงๆ”

โล่เฉินขมวดคิ้ว

หญิงต่างชาติเปิดกว้างขนาดนี้เชียวหรือ ยังไม่ทันรู้จักก็จู่โจมเข้ามาแล้ว

ราวกับแทบอยากจะขึ้นไปบนเตียงเสียไม่ทัน

สิ่งที่โล่เฉินไม่รู้ก็คือ ของขนาดยักษ์ของเขานั้นน่าเย้ายวนใจเกินไปสำหรับหญิงต่างชาติเหล่านี้ ผู้หญิงตะวันตกชมชอบความรุนแรงสักหน่อยและเอาชนะ

แน่นอนว่าถึงแม้จะรู้ โล่เฉินก็ไม่สนใจ

แม้ว่าหญิงสาวต่างชาติจะหน้าตาไม่เลว รูปร่างร้อนแรง แต่ก็ไม่ใช่สเปกของโล่เฉิน ต่อให้เข้ามาแนบชิดเขาก็ขี้เกียจจะไปสัมผัส

“พี่ชายสุดหล่อ รู้จักกันสักหน่อย ฉันชื่อชายหล่อ เจอกันนะ ฉันชื่อเฟีย”

"มีธุระ?"

เฟียพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณนี่ไม่ตลกเอาซะเลยจริงๆ วางใจเถอะ ภรรยาของคุณไม่หึงหรอก ฉันแค่อยากเป็นเพื่อนด้วยเท่านั้น”

“ผมแซ่โล่”

“แซ่โล่?” เฟียรู้สึกประหลาดใจ เธออาศัยอยู่ที่ซีหนันมานานห้าหกปี ทำตัวเป็นเมียน้อยของพวกเศรษฐีบางคน หรือบางครั้งก็คอยเล่นสนุกไปกับพวกคุณชายลูกเศรษฐี

แน่นอนว่าเธอย่อมรู้จักตระกูลโล่จีนหลิง นั่นเป็นถึงตระกูลยักษ์ใหญ่

แน่นอนว่าเฟียย่อมคิดไปแล้วว่าโล่เฉินเป็นคุณชายสักคนในตระกูลโล่จีนหลิง เนื่องจากโล่เฉินนั้นทั้งหล่อเหลา มีราศีโดดเด่น ยิ่งง่ายต่อการคาดเดาตัวตนของเขา

"สวัสดีค่ะ คุณชายโล่"

“ฮัลโหลคุณชายโล่ ฉันชื่อไอริส”

“ฉันชื่อGillian”

สาวต่างชาติหลายคนเมื่อได้ยินโล่เฉินเอ่ยนามสกุลออกมา พวกเธอก็คาดเดาเช่นเดียวกับเฟีย จากนั้นจึงค่อยๆ เรียงรายกันเข้ามาด้วยสีหน้าประดับรอยยิ้ม

“คุณชายโล่ ฉันชื่อ... ฉันชื่อ ฮาตา คังมิงปู”

น้ำเสียงราวกับสาวน้อยโลลิต้า ทำเอาโล่เฉินขนลุกไปหมด

ตรงหน้ามีสาวสวยหวานหยดย้อยยืนอยู่ เธอมัดผมหางม้าสองข้าง มองดูแล้วน่าจะเพิ่งบรรลุนิติภาวะมาหมาดๆ เป็นสาวงามจากญี่ปุ่น

“พวกคุณทำอะไร ผมไม่สนใจพวกคุณ”

โล่เฉินโบกมือ

เขาสังเกตได้ชัดว่ามีผู้ชายหลายคนในบ่อกำลังเขม่นเขา ผู้ที่เข้ามาล้วนเป็นหญิงสาวสวย ๆ ทั้งสิ้น ผู้ชายคนไหนจะไม่อิจฉา

การสร้างความขัดแย้งขึ้นเพียงเพราะผู้หญิงที่ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องต่อกันมันไม่คุ้มค่า

โล่เฉินไม่กลัว แต่ว่ากังวลว่านี่อาจทำลายความสนุกของหานหยู่เยน

กว่าจะหาโอกาสมาได้ก็มันไม่ง่ายเลย พวกเขาตั้งใจมาผ่อนคลายสบายใจ

“โธ่ คุณชายโล่ รู้จักกันสักหน่อยสิคะ”

"ใช่ ดื่มสักแก้ว"

“พี่โล่ อยากให้ฉันช่วยนวดไหม”

……

สาวๆ รุมล้อมเข้ามา ตรงหน้าเต็มไปด้วยผิวขาวผ่อง โดยเฉพาะสาวน้อยโลลิต้าจากญี่ปุ่น ที่ถึงแม้ว่าตัวคนจะเล็กแต่หน้าอกกลับไม่เล็กไปด้วย

หรืออาจเรียกได้ว่า หน้ามัธยมนมมหาลัย

แม้ว่าผู้ฝึกอมตะจะเคยเห็นผู้หญิงมามากมายเสียอย่างยิ่ง แต่ถึงยังไงโล่เฉินก็ยังเป็นผู้ชายปกติคนหนึ่ง บวกกับตอนนี้ที่เขากำลังอยู่ในช่วงอ่อนแอ ความต้านทานที่มีก็ลดน้อยลงไปด้วย

ในตอนนี้ เขารู้สึกหายใจไม่ออกอยู่บ้าง

“พอเถอะพอเถอะ พวกคุณนั่งลงดีๆ”

โล่เฉินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องประนีประนอม

ผู้หญิงส่งเสียงร้องยินดี จากนั้นจึงนั่งลงและเริ่มพูดคุย อีกทั้งยังมีหญิงสาวต่างชาติหลายคนจงใจเปิดเผยตนเอง ร้องเต้นแอ่นตัวไปมาหน้าโล่เฉิน

ในมุมหนึ่งจากฝั่งตรงข้าม ผู้ชายหลายคนกำลังมีสีหน้าน่าเกลียด

“เชี่ย ไอ้เด็กนั่นมันเป็นใคร!”

"ฟังจากพวกผู้หญิงเรียก หรือว่าจะเป็นคุณชายโล่ของตระกูลจีนหลิงโล่"

“ก็เป็นไปได้ บริษัทซิงเฉินก็เป็นของตระกูลโล่ไม่ใช่หรือ บางทีอาจเป็นคนของตระกูลโล่มาที่นี่”

เหล่าลูกเศรษฐีมีท่าทางไม่พอใจ

อันที่จริงในบ่อก็มีผู้หญิงบางคนที่ทางคลับจัดการมาให้ จุดประสงค์ก็เพื่อใช้มาช่วยสร้างความเพลิดเพลิน คอยเป็นเพื่อนคุยเพื่อนดื่ม

ยกตัวอย่างเช่น สาวน้อยโลลิต้าหน้ามัธยมนมมหาลัยจากญี่ปุ่นคนนั้น เหล่าบรรดาลูกเศรษฐีล้วนกำลังจ้องตาเป็นมัน แทบอยากจะอุ้มพาไปเปิดห้องเสียรู้แล้วรู้รอด

แต่ว่า พวกเขาทำไม่ได้

น้ำพุร้อนเทียนฉือมีกฎเกณฑ์การควบคุมอย่างเข้มงวด จะก่อเรื่องไม่ได้เป็นอันขาด อีกทั้งยังไม่สามารถไปบีบบังคับพนักงานให้ทำอะไรได้ จะต้องเกิดจากความสมยอมของพนักงานสาวเท่านั้น

หากไปบีบบังคับมา ผลที่ตามมาไม่อาจคาดคิด

สมัยก่อนเคยมีลูกเศรษฐีที่เย่อหยิ่งดูหมิ่นกฎเกณฑ์ที่นี่ และบีบบังคับพนักงานสาวคนหนึ่ง ผลสุดท้ายนอกจากตนเองจะถูกฉีดสารเคมีที่ทำให้ส่วนนั้นใช้การไม่ได้ แม้กระทั่งตัวเองยังไม่ทันได้กลับตระกูลดีก็หายตัวไปจากเมืองเจียงซะแล้ว

ท้ายที่สุดยังไงนี่ก็เป็นอุตสาหกรรมของคนใหญ่คนโตในจีนหลิง พลังอำนาจยังคงมีมหาศาล

“พี่เซียว สาวน้อยโลลิต้าพี่ถูกใจไม่ใช่หรือ เตรียมตัวรอพร้อมที่จะสนุกแล้ว แต่ตอนนี้กลับวิ่งไปเอาอกเอาใจเจ้าเด็กนั่นแล้ว พี่ทนได้เหรอ?”

ลูกเศรษฐีคนหนึ่งพูดอย่างโกรธเคือง

หลายคนต่างจับจ้องไปยังชายหนุ่มรูปงามที่กำลังถูกนวดโดยหญิงสาวสวยคนหนึ่ง

“พี่เซียว พูดอะไรสักหน่อยสิ!”

“หรือว่า คุณกลัวเด็กหน้าเหม็นนั่น?”

“คุณเป็นถึงคุณชายตระกูลหยาง เป็นอันดับสองของหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ชั้นหนึ่งของเมืองเจียง ตระกูลโล่ยอดเยี่ยมก็จริง แต่ที่นี่คือเมืองเจียง มังกรที่แข็งแกร่งยังไม่อาจล้มงูเจ้าถิ่นได้”

หยางเซียวหรี่ตาลงและกวาดตามองพวกลูกเศรษฐีเหล่านั้น ก่อนที่จะมองไปยังโล่เฉิน

เขานั่งยืดขึ้นมา ในน้ำกำลังโอบกอดสาวงาม ส่วนหญิงสาวเองก็กำลังจุมพิตที่หน้าอกของเขา ราวกับงูตัวหนึ่งที่แหวกว่ายไปในอกของหยางเซียว

“พวกนายรู้สึกไหมว่า ไอ้หนุ่มนั่นออกจะดูคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่สักหน่อย?” หยางเซียวเปิดปาก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความคิด

"คุ้นหน้า?"

เหล่าลูกเศรษฐีสงสัย และจ้องมองที่โล่เฉินอย่างประเมิน