บทที่ 146 การสนับสนุนของเฮยหนิว หยางเซียวถูกบีบ

“พี่หนิว คุณหมายความว่าไง?”

"อะไรเรอะ?"

เฮยหนิวหน้าซื่อๆ เขาเอ่ย "ฉันแค่พูดตามเนื้อผ้าเท่านั้นเอง ก่อนอื่น นายเป็นคุณชายตระกูลหยาง โล่เฉินไม่กล้าหาเรื่องนาย ข้อต่อมา หากแค่หนึ่งล้านก็เอามันไปได้ เจิ้งข่ายคงซื้อมันไปตั้งนานแล้ว ไม่รอให้มาถึงนายหรอก”

"ดังนั้นสรุป บริษัทของโล่เฉินน่าจะมีมูลค่าถึงสองพันล้านแน่นอน"

“ไม่รู้ว่า สิ่งที่ฉันพูดถูกไหม?”

ถูกเวรอะไรของมึงวะ

หยางเซียวโมโห แต่เขาก็คิดเกี่ยวกับมันเช่นกัน เขารู้ว่าเจิ้งข่ายเป็นคุณชายเพลย์บอย ไม่สมควรที่เขาจะทำแค่ลงทุนแต่ไม่ซื้อไป

“โล่เฉิน นายให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลกับฉันมา”

"ง่ายดายอย่างยิ่ง ที่บริษัทของผมมีสาวสวยหลายคนและมีศักยภาพมากพอที่จะกลายเป็นดาวดังแนวหน้าในโลกออนไลน์ ดังนั้น มูลค่าจึงนับไม่ถ้วน คุณก็สมควรรู้ว่าดาวดังนั้นทำเงินได้มากมายขนาดไหน ดังนั้นบริษัทของผมจึงมีมูลค่าสองพันล้าน"

ได้แต่โอ้อวดออกไป

หยางเซียวอารมณ์ดีขึ้นมา “คิดไม่ถึงเลยว่านายจะมีสมองอยู่บ้าง คำพูดไร้สาระแบบนี้ คงทำได้แค่หลอกเจิ้งข่ายเจ้าสมองหมูนั่นคนเดียวเท่านั้นแหละ คิดว่าจะหลอกฉันได้หรือไง”

“คุณชายหยางหมายถึง คุณคิดจะใช้กำลังซื้อขาย?”

“นายมีคุณสมบัติที่จะปฏิเสธหรือไง!”

โล่เฉินไม่รีบร้อน เขาถาม "เจิ้งข่ายลงทุนไปแล้ว 15 ล้าน หากผมต้องการขายบริษัทให้คุณ ก็ต้องได้รับความยินยอมจากเขาก่อน"

"ไม่จำเป็น!"

หยางเซียวมีสีหน้าดูถูก ในใจของเขาดูถูกเจิ้งข่าย แต่ไหนแต่ไรไม่เคยคิดว่าเจิ้งข่ายอยู่ในระดับเดียวกับตน

“หากเจ้านั่นกล้ามาหาเรื่องฉัน ถึงตอนนั้นฉันจะทำให้มันตกต่ำเป็นผุยผง เงินลงทุน 15 ล้านของมันเท่ากับละลายลงน้ำไปแล้ว”

“ฮ่าฮ่าฮ่า จะว่าไปแล้ว เป็นเพราะนาย ฉันเลยเอาชนะเจิ้งข่ายไปได้ครั้งหนึ่ง เอาแบบนี้แล้วกัน ฉันอารมณ์ดี บวกเพิ่มให้นายห้าแสน”

“หนึ่งล้านห้าแสน สำหรับนายแล้วนี่คงเป็นเงินมากมายนับไม่ถ้วน”

โล่เฉินถามอีกครั้ง “คุณชายหยาง คุณทำแบบนี้ถือว่ากำลังบีบให้ผมเข้าตาจน แล้วขายบริษัทให้กับคุณ เจิ้งข่ายไม่กล้ามาหาเรื่องคุณ แต่ต้องมาเล่นงานผมตายแน่”

“ถ้านายปฏิเสธฉัน นายคิดว่าฉันจะปล่อยนายไปหรือไง?”

มุมปากของหยางเซียวเยียบเย็นขึ้น “ทำตามที่ฉันบอก พรุ่งนี้ไปจัดการตามขั้นตอนที่เกี่ยวข้อง”

เขาพูดจาอย่างสบายๆ ราวกับจักรพรรดิที่มอบชีวิตให้กับประชาชนคนทั่วไป

เมื่อพบว่าโล่เฉินเงียบไป หยางเซียวก็ยกแก้วเหล้าขึ้นอย่างสมใจ

แต่ยังไม่ทันจะได้ดื่ม เฮยหนิวก็พูดขึ้น “โล่เฉิน ฉันจ่ายห้าล้าน บริษัทของนายฉันจะเอา"

"หืม?"

หยางเซียวอึ้งไป น้ำเสียงของเขาจมลงทันที "พี่หนิว คุณตั้งใจจะงัดข้อกับผมใช่ไหม”

“คุณชายหยาง อย่าได้พูดแบบนั้น คุณลองถามใจตัวเองดูหน่อย ในโลกนี้มีใครบ้างไม่ชอบเงิน ฉันเชื่อว่าสาวสวยสตรีมเมอร์ที่บริษัทของโล่เฉินจะต้องมีศักยภาพเป็นดาวดังจริงๆแน่ ไม่งั้นเจิ้งข่ายคงไม่กล้าลงทุน”

หยางเซียวคิดจะพูด แต่กลับถูกเฮยหนิวขวางไว้

“อย่าว่าเจิ้งข่ายเป็นคนโง่ คุณชายของตระกูลชั้นหนึ่ง จะโง่ได้ถึงขั้นไหนเชียว ฉันกลับคิดว่าเจิ้งข่ายมีสายตาไม่เลว”

“เหลวไหล” หยางเซียวตะคอก

เฮยหนิวยักไหล่แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “แล้วแต่นายจะคิด ฉันก็แค่อยากหาเงิน การปิดกั้นเส้นทางการเงินของผู้คนก็ไม่ต่างจากการฆ่าบิดามารดาพ่อแม่ คุณชายหยางไม่ควรทำเรื่องแบบนั้นหรอกมั้ง”

"คุณ!”

“โล่เฉิน ห้าล้าน นายคิดว่าไง?”

หยางเซียวโกรธจัดขึ้นมาแล้วจริงๆ

แต่เขาก็ไม่กล้าแตกหักกับเฮยหนิว บ้านตระกูลหยางอยู่ในเขตปินหู และเฮยหนิวก็เป็นเจ้าถิ่นของที่นี่ อำนาจของเขาไม่อาจละเลยได้ เรื่องนี้หยางเซียวรู้แจ่มแจ้งดี

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือ เฮยหนิวเป็นคนของนายท่านหง หงเหลยถิง

ในฐานะตระกูลชั้นหนึ่ง หยางเซียวย่อมรู้ว่าหงเหลยถิงนั้นจัดการต้ายเหรินจงและคว้าใต้ดินทั้งเมืองเจียงมาเป็นของตัวเองได้แล้วและกลายมาเป็นฮ่องเต้ในสังคมอิทธิพลมืด

ใครจะกล้าไปยั่วเขา?

อย่าว่าแต่ตระกูลหยางของเขาที่ทำไม่ได้ ต่อให้ผู้นำของสี่ตระกูลใหญ่อย่างตระกูลเฝิงก็ทำไม่ได้เช่นกัน

คณะกรรมการเทศบาลยังต้องไว้หน้าหงเหลยถิงถึงสามส่วน

หยางเซียวมองไปที่เฮยหนิวและโล่เฉินที่กำลังพูดคุยและหัวเราะ ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไป ในขณะเดียวกันก็เกิดความคิดอีกความคิดหนึ่งขึ้นมา

“นี่มันไม่ถูกต้อง ฉันกับเฮยหนิวเข้ากันได้ดีมาตลอด พ่อของฉันกับเขาก็ยังมีไมตรีต่อกันมาหลายปี จะมาหาเรื่องฉันเพราะเรื่องแต่นี้นี่มันเป็นไปไม่ได้”

"สรุปแล้วเป็นตรงที่ที่มีปัญหากันแน่?”

หยางเซียวครุ่นคิดอย่างลับๆ

ชั่วขณะหนึ่ง เขาก็เกิดแสงสว่างวาบขึ้นในใจ

“หรือว่า....”

หยางเซียวตกใจกับความคิดในใจของตน เมื่อมองไปที่เฮยหนิว สีหน้าของเขาก็หนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ

“หงเหลยถิงเจ้านั่นคิดการใหญ่แล้วหรือ!”

“เป็นฮ่องเต้ใต้ดินไม่พอใจ ยังคิดจะจัดการกับตระกูลใหญ่ในเมืองเจียง คิดอยากจะเป็นเหมือนตระกูลป๋ายในหลิงสุ่ย คุมทั้งเมืองเอาไว้?!”

“สมควรตาย เขาคิดจะเดินตามรอยตระกูลป๋าย!”

หยางเซียวแอบกัดฟัน “เฮยหนิวที่ผ่านมามีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลฉันมาตลอด ไม่มีทางที่จู่ๆจะตั้งตัวเป็นศัตรู จะต้องเป็นความต้องการของหงเหลยถิงแน่”

“ไม่ว่าจะยังไง นี่จะต้องป้องกันเอาไว้ก่อน”