ตอนที่ 179
บทที่ 179 คุณท่านป๋อและวิชาฝังเข็มห้ามังกร?
October 31, 2026
“คุณท่านป๋อ ในที่สุดคุณก็มาแล้ว”
เจิ้งข่ายเข้าไปทักทาย ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
คนอื่นไม่รู้ แต่เขารู้ดีอย่างยิ่ง แม้คุณท่านผู้นี้จะเป็นเพียงหมอคนหนึ่ง แต่ว่าคนใหญ่คนโตจำนวนมากในเมืองหลวงล้วนต้องได้รับการรักษาจากเขา
ท้ายที่สุดแล้วใครกันที่ไม่เจ็บไข้ได้ป่วย ดังนั้นพวกเขาจึงต้องเอาอกเอาใจหมอเทพไว้
อาจกล่าวได้ว่า นายท่านป๋อเพียงคนเดียวก็เท่ากับตระกูลขุนนาง แค่เพียงขยับปากก็สามารถทำลายการดำรงอยู่ของตระกูลเจิ้งได้ ห้ามไปทำให้เขาขุ่นเคืองใจเป็นอันขาด
"อืม"
ชายชราพยักหน้าเบาๆ
จูเป่ากั๋วคิดจะเอ่ยปากพูด แต่กลับถูกเขาโบกมือห้ามไว้
ทุกคนหลีกทางออก
ชายชราจับชีพจร สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจัง หลังจากนั้นก็คลำไปบนร่างของคุณนายสองสามครั้ง ยกเปลือกตารวมถึงการกระทำเล็กๆน้อยๆอื่นๆ
หลังจากนั้นไม่นาน ชายชราก็พูดว่า “พร้อมหรือยัง?”
"อาจารย์ พร้อมแล้วครับ"
คนที่ติดตามชายชรามาด้วยเป็นเด็กชายอายุราวๆสิบห้าสิบหกปีคนหนึ่ง หน้าตาบอบบางอย่างยิ่ง ราวกับเด็กผู้หญิง
สิ่งที่น่าสังเกตก็คือเด็กหนุ่มคนนี้เป็นนักพรต อีกทั้งยังมีพลังจิตที่ไม่อ่อนแอ
ชายหนุ่มยื่นเข็มเงินที่ผ่านการฆ่าเชื้อให้ ชายชราคว้าไว้ จากนั้นจึงแทงไปที่บนร่างของคุณนายอย่างรวดเร็ว ทั้งสิ้นสามเข็ม
"นี่คือ..."
โล่เฉินตกตะลึง
ตั้งแต่ชายชราเข้ามา เขาก็รู้สึกสนใจอย่างมาก
ในฐานะนักพรต พลังไม่ตื้นเขิน แต่ไม่คิดบำเพ็ญเป็นเทียนเซียน กลับมารักษาโรคแทน
ถือเป็นคนไม่เหมือนใคร
ตอนนี้เมื่อเห็นแบบนี้ โล่เฉินก็เข้าใจแล้ว
“นามสกุลคือป๋อ อย่างนั้นก็จะเป็นทายาทของตระกูลป๋อ”
โล่เฉินยิ้มบางๆ ที่มุมปากของเขา
ในระยะนี้ เขาได้พบเจอกับลูกหลานของเพื่อนเก่าหลายคน อย่างเช่น:
ตระกูลเสี้ยง เป็นลูกหลานของฌ้อปาอ๋องเซี่ยงอวี่
ตระกูลลู่ เป็นทายาทของเทพชาลู่หยู่
ในขณะนี้ ชายชราแซ่ป๋อคนนี้ ก็คือลูกหลานของป๋ออี้
ป๋ออี้คือใคร เขาคือขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของปฐมกษัตริย์เซี่ยหยู
เรื่องนี้ต้องเอ่ยไปถึงเรื่องเมื่อหลายพันปีก่อน——
ก่อนหน้านี้การควบคุมน้ำของเซี่ยหยูไม่ราบรื่น โล่เฉินรู้ว่าเขากังวลเกี่ยวกับราษฎร ดังนั้นจึงใช้ความพยายามอย่างมากในการปรับแต่งรางอันหนึ่งขึ้นมาให้เซี่ยหยู ซึ่งก็คือกระดานหินที่บ้านในตอนนี้
กระดานหินเป็นเครื่องรางในการปราบปีศาจน้ำ เซี่ยหยูได้ขุดคลองเพื่อแก้ปัญหาน้ำท่วม และได้รับการสละตำแหน่งราชาให้
อย่างไรก็ตาม ประชาชนเผชิญภัยพิบัติและความยากลำบากมากมาย
เมื่อเซี่ยหยูครองราชย์ได้ปีที่สาม โรคระบาดเกิดขึ้น ราษฎรเดือดร้อนจนไม่อาจใช้ชีวิตอยู่
บนถนนมีกระดูกคนตาย ในน้ำมีศพลอยล่อง
โล่เฉินเห็นอกเห็นใจ ดังนั้นเขาจึงลดความซับซ้อนของทักษะการแพทย์วิเศษ 《เข็มมังกรเก้าหาง》 ลงและเขียน 《วิชาฝังเข็มห้ามังกร》ขึ้นมา
จากนั้นเลือกขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของเซี่ยหยู ——ป๋ออี้ เป็นผู้สืบทอด
เดิมเขาคิดว่าหลายพันปีผ่านไป กาลเวลาเปลี่ยนแปลง ราชวงศ์ก็เปลี่ยนไป ทายาทของป๋ออี้คงไม่มีอยู่แล้ว《วิชาฝังเข็มห้ามังกร》ก็คงสูญสลายหายไปในแม่น้ำสายยาวแห่งประวัติศาสตร์
คิดไม่ถึงเลยจริงๆว่าวันนี้จะได้เห็นมันอีกครั้ง
ท้ายที่สุดแล้วมันก็คือการถ่ายทอดของเขาเอง ดังนั้นโล่เฉินจึงรู้สึกใกล้ชิดกับมันอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม ชายชรายังคงไม่ได้ฝึกมันอย่างถ่องแท้ ดูเหมือนว่าวิชาฝังเข็มห้ามังกรเขาจะบรรลุได้เพียงแค่เข็มสาม อีกทั้งยังใช้เข็มที่สี่ได้อย่างฝืดเคือง
แบบนี้ไร้ทางรักษาคุณนายได้
“พวกนายออกไปเถอะ”
ชายชราโบกมือ
เจิ้งข่ายรีบตะโกนขึ้น "ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ ผอ. น้องหรงหรง ฝากทุกอย่างให้คุณท่านป๋อก็พอ ไม่มีปัญหาแน่"
"จริงเหรอ?"
“วางใจเถอะ”
เมื่อมาถึงประตู เจิ้งข่ายก็เชิดคางขึ้นด้วยสีหน้าสะใจไปให้กับโล่เฉิน จากนั้นจึงพูดด้วยรอยยิ้มแปลก ๆ "โล่เฉิน หกล้านไม่เอา มาตอนนี้เป็นไง สักแดงเดียวนายก็ไม่ได้"
"ไม่จำเป็น"
“ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา!”
โล่เฉินยิ้มโดยไม่พูดอะไร
ในห้อง ชายชรายังคงแสดงทักษะหลายอย่างออกมา จนสีหน้าของคุณนายดีขึ้นเล็กน้อย
“ศิษย์เอ๋ย ดูทักษะในการใช้เข็มของฉันให้ดี”
ชายชรากำลังสั่งสอน
เด็กหนุ่มดูอย่างจริงจัง ดวงตาที่เต็มไปด้วยดวงดาวเปล่งประกายเจิดจ้า
“ฟุบ!” “ฟุบ! " "ฟุบ!"
เข็มทั้งสามถูกแทงลงไปอีกครั้ง
เด็กหนุ่มเอ่ยว่า “อาจารย์ ดูเหมือนเข็มสามเล่มจะเอาไม่อยู่นี่ครับ”
“อย่างนั้นก็เข็มที่สี่”
“แต่ว่าอาจารย์ ท่านเพิ่งบรรลุเข็มที่สี่ หากต้องฝืนใช้มันออกมา แบบนี้จะมีปัญหาหรือไม่?”