บทที่ 86 แปดนิ้วหูแห่งบ่อนการพนันหงซิง

บทที่ 86 แปดนิ้วหูแห่งบ่อนการพนันหงซิง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ที่ถนนเจี่ยฟ่างถนนหงฉี

โล่เฉินและส้งเชี่ยงลงจากรถ และเห็นคลับที่มีสัญลักษณ์คำว่า ร้านสนุกเกอร์หงซิง อยู่ไกลๆ

"นั่นคือบ่อนหงซิง อาศัยร้านสนุกเกอร์หงซิงบังหน้าเอาไว้"

"ไปกันเถอะ"

ส้งเชี่ยงตามโล่เฉินไปติดๆ ทั้งตัวเต็มไปด้วยความประหม่า เธอพูดด้วยความกังวลใจ: "พี่โล่ พวกเราทิ้งร่องรอยเอาไว้หน่อยดีไหม บอกตำรวจเอาไว้ก่อน ให้ตำรวจมาที่นี่ หากพวกเราตกอยู่ในอันตราย ตำรวจจะได้เข้ามาช่วยเราได้ "

“เธอคิดว่านี่มีประโยชน์ไหม”

โล่เฉินหัวเราะอย่างไร้เสียง รู้สึกว่าส้งเชี่ยงไร้เดียงสาเกินไป

"เป็นที่รู้กันว่าที่นี่คือบ่อนการพนัน แต่ตำรวจก็ไม่ได้มาทลายมัน นี่หมายความว่ามีความเกี่ยวข้องต่อกัน ต่อให้เธอแจ้งตำรวจไปก็ไร้ประโยชน์ ก็แค่บ่อนเล็ก ๆ บ่อนหนึ่ง ในสายตาฉันไม่นับว่าเป็นอะไร"

ส้งเชี่ยงประหลาดใจขึ้นมา

เธอแอบมองไปที่ใบหน้าด้านข้างของโล่เฉิน จู่ๆ ก็รู้สึกขึ้นมาว่าชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป ทั้งร่างเต็มไปด้วยความรู้สึกปลอดภัย และอดไม่ได้ที่จะคว้าแขนเสื้อของโล่เฉินเอาไว้

ทั้งสองคนเข้าไปในร้านสนุกเกอร์หงซิงและพบกับลูกสมุนสองคนเข้ามาต้อนรับ

“มาเล่นบิลเลียด?”

"พนันเงิน"

ลูกสมุนไม่พูดพร่ำและเดินนำพวกโล่เฉินไปที่บ่อนพนันชั้นใต้ดิน

บ่อนมีขนาดไม่เล็กและมีบรรยากาศครึกครื้นอย่างยิ่ง

ปลาหรือมังกรล้วนปะปนกันไป ไม่ว่าคนประเภทไหนล้วนมี

ส้งเชี่ยงสวมหน้ากาก ดังนั้นจึงไม่ถูกคนจำได้ เมื่อเห็นว่าโล่เฉินทำการแลกชิปไปแล้วและกำลังมองหาโต๊ะ เธอก็ยิ่งกังวลมากขึ้น

สิ่งที่ง่ายที่สุดและทำกำไรได้มากที่สุดคือการพนันไฮโล การพนันประเภทนี้ได้รับความนิยมมากที่สุดและมีคนอยู่เยอะที่สุด

โล่เฉินเดินเข้าไปและโยนชิป 10,000 เหรียญลงไปอย่างส่งๆ

"พนันต่ำ"

ทันใดนั้น สายตาของสาธารณชนก็พุ่งมาทันที

เจ้ามือหัวเราะ "พี่ชาย เพิ่งมาที่บ่อนเป็นครั้งแรกใช่ไหม ผมยังไม่ทันได้ทอยลูกเต๋าเลย คุณกลับลงต่ำแล้ว การกระทำแบบนี้ผมเพิ่มเห็นเป็นครั้งแรก"

"นายยังไม่เคยเห็นขั้นเทพไง ฉันบอกว่าต่ำก็คือต่ำ”

"ดี มีไฟ"

เจ้ามือไม่พูดพร่ำและเริ่มทอยลูกเต๋าจากนั้นจึงครอบมันลงบนโต๊ะแล้วตะโกนว่า "ทุกท่านเดิมพัน ซื้อสูงซื้อต่ำ"

ในตอนนั้นเอง เจ้ามือก็มองไปที่โล่เฉิน เขายิ้มมุมปาก: "พี่ชาย มองให้ชัด"

ถ้วยลูกเต๋าเปิดออก

หนึ่งสองสาม หกต่ำ

"ต่ำ ฉันเดิมพันถูก"

โล่เฉินยักไหล่

ดวงตาของเจ้ามือส่องประกาย ท่าทางสับสนเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยยิ้ม "พี่ชายโชคดีจริงๆ ขอแสดงความยินดีๆ ยังอยากเดิมพันหรือไม่? "

"แน่นอน"

"วางเดิมพันสูงหรือต่ำ? "

“ก็วางอยู่ตรงนั้นไม่ใช่หรือไง วางต่ำตลอด ไม่เปลี่ยน”

ว้าว

คนรอบๆ ตะลึงตาค้างไป นี่มันเดิมพันแบบไหนกัน?

ครั้งแรกโชคดี ก็ใช่ว่าทุกๆ ครั้งจะโชคดีไปด้วย

สมกับเป็นคนหนุ่มจริงๆ ไม่เข้าใจอะไรเอาซะเลย

"ฮ่าฮ่าฮ่า พี่ชายคนนี้ช่างมีบุคลิกของตัวเอง ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็เริ่มกันเถอะ"

"เชิญ"

เมื่อถ้วยลูกเต๋าตกลง เจ้ามือก็แอบเลื่อนปุ่มในกระเป๋าอย่างเงียบ ๆ ไม่มีใครรู้ว่าลูกเต๋าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

แน่นอนว่า ทั้งหมดนี้อยู่ในสายตาของโล่เฉิน

ฟิ้ว

พลังทิพย์สายหนึ่งพุ่งเข้าไปในถ้วยลูกเต๋าอย่างเงียบ ๆ

"เปิด!”

"รีบเปิดเร็วเข้า! "

เจ้ามือยิ้มอย่างเย็นชา เขาเปิดถ้วยลูกเต๋าและพูดอย่างสะใจ “สี่หกหก สิบหกสูง"

"สูงบ้าอะไรของนาย หนึ่งสามสาม เจ็ดต่ำ"

"เจ้ามือคนนี้โง่หรือไง! "

“ตาถั่วไปแล้ว!”

อะไรนะ?

เจ้ามือก้มลงไปมอง จากนั้นสีหน้าของเขาก็แข็งชะงัก เป็นไปได้ยังไงกัน เห็นอยู่ชัดๆ ว่าฉัน...

หรือว่า ใช้งานไม่ได้แล้ว?

“อย่ามัวแต่งงอยู่เลย รีบต่อเร็วเข้า”

โล่เฉินนั่งอยู่บนโซฟาไม่ไกล ในมือถือแก้วเหล้า และตะโกนขึ้นมา

เจ้ามือกัดฟัน แล้วเปิดอีกครั้ง

แต่มันก็ยังเป็นต่ำอยู่

จากนั้น ก็ยังคงเป็นต่ำไปอีกสามครั้งติดๆ

ทันใดนั้นบรรยากาศราวกับกำลังระเบิดออก เขาเจอผีเข้าแล้วจริงๆ

ทุกครั้งที่เปิด เป็นต่ำทุกครั้ง

ไม่เคยได้ยินและไม่เคยได้เห็นอะไรแบบนี้มาก่อน

“นายเล่นตุกติก!” เจ้ามือโกรธจัดและชี้นิ้วตะคอกใส่โล่เฉิน

เขาเป็นเจ้ามือ ต้องหาเงินให้กับบ่อน มาตอนนี้กลับเสียเงินไปมากขนาดนี้ ดูท่าเจ้านายจะต้องไล่เขาออกแน่

ทั้งบ่อนเงียบกริบ

โล่เฉินหัวเราะเยาะและเอ่ย "ฉันนั่งอยู่ที่นี่มาตั้งแต่ต้นจนจบ จะไปตุกติกได้ยังไง นายมาใส่ร้ายคนแบบนี้ไม่ดีมั้ง”

"นาย!”