บทที่100 บุกไปหลิงสุ่ยชั่วข้ามคืน

บทที่100 บุกไปหลิงสุ่ยชั่วข้ามคืน

ฟ่านหงชางรู้สึกตกใจ ผ่านทางโทรศัพท์

ชายวัยหกสิบปีดูเหมือนจะเป็นเด็กที่ทำอะไรผิดพลาดในตอนนี้ เขาพูดอย่างกระตุก:"อาจารย์ ยังหาไม่เจอ"

"นายทำบ้าอะไร ครึ่งชั่วโมงแล้วยังไม่เจอ นี่คือเจียงโจวที่นายจัดการ เรียกกันว่าคนที่ร่ำรวยที่สุดในเจียงโจว!"

โล่เฉินตะคอก

ฟ่านหงชางเหงื่อตก และรีบพูดว่า:"อาจารย์ใจเย็นๆ ผมเชื่อว่าจะมีผลลัพธ์ในเร็วๆนี้ คุณหยู่ถิงเป็นคนดีผีคุ้ม ไม่เป็นอะไรหรอก"

"อย่ามาพูดไร้สาระ"

โล่เฉินถามอย่างเข้มงวด:"ชายชุดดำลักพาหยู่ถิงไป เขาขับรถอะไร ติดต่อตี๋เทียนหนัน ใช้กองกำลังตำรวจเมืองเจียงทั้งหมด และตรวจสอบให้ฉัน"

"อาจารย์ ชายทั้งสองคนในชุดดำมีวิธีการต่อต้านการลาดตระเวนที่ดีมาก พวกเขาเปลี่ยนรถลายคัน หลบการจับตา และหลบหนี"

"นายก็รู้ นี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันอยากได้ยิน"

โล่เฉินโกรธมากจริงๆ

ปลายอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์เงียบเป็นเวลาสามวินาที จากนั้นก็มีเสียงสะอื้นเล็กน้อยจากฟ่านหงชาง:"อาจารย์ขอโทษครับ ผมทำให้คุณผิดหวัง ไม่ต้องกังวล ผมจะพยายามอย่างเต็มที่ในการตรวจสอบ"

ทันใดนั้น โล่เฉินก็มีสติ

คลื่นแห่งความรู้สึกผิดพลุ่งพล่าน

เขาหายใจเข้าลึกๆและเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะพูดขอโทษ:"ขอโทษนะหงชาง ตอนนี้ฉันใจร้อนเกินไป"

"อาจารย์ ผมไม่ได้โทษคุณ คุณไม่ต้องโทษตัวเอง"ฟ่านหงชางตื่นเต้นมาก ที่ครูอยากจะขอโทษตัวเอง และเขารู้สึกว่ามันคุ้มค่ากับการตายของเขา

"ดีมากเน้นการสืบอีกกี่คน หานหยุนเทา หานหยุนซี หานเจี้ยนกั๋ว โล่ซิงเฉิน โจวไท่จากตระกูลโจว หลี่ชิงจากตระกูลหลี่ และคนอื่นๆ เริ่มจากพวกเขา"

ฟ่านหงชางตอบว่า:"เข้าใจแล้วครับอาจารย์ ไม่ต้องกังวล กังวลไปก็ ไม่มีประโยชน์รอข่าวจากผม"

"ดี"

ปัง

ทันทีที่วางสาย ประตูก็เปิดออก

หลิวเซียงหลันรีบเข้ามาตื่นตระหนกและตะโกน:"หยู่ถิง หยู่ถิง โล่เฉินกำลังนอนอยู่ที่บ้านหรือเปล่า"

"แม่ใจเย็น ๆ นะ"

"นายจะทำให้ฉันใจเย็นได้ไง!"

หลิวเซียงหลันนั่งลงที่พื้น ตบต้นขาของเธอและร้องว่า:"ลูกรักของฉัน สวยขนาดนั้น จะเกิดอะไรขึ้น หากถูกคนเลวลักพาตัวไป!"

"ฮือฮือฮือ มันเป็นเวรกรรมอะไรของฉัน ชีวิตเพิ่งจะดีขึ้น ตอนนี้ก็เกิดเรื่องขึ้นอีก พระเจ้าบ้า คุณจงใจแกล้งครอบครัวของฉัน"

"หยู่ถิง ลูกรักของฉัน ถ้าเธอเป็นอะไรไป แม่จะอยู่ได้ยังไง"

ดวงตาของหานเจี้ยนเย่แดง และแอบเช็ดน้ำตา

หานหยู่เยนพึมพำกับตัวเอง:"ก่อนหน้านี้มีข่าวบนอินเทอร์เน็ตว่าผู้หญิงถูกแท็กซี่ฆ่าในตอนดึก และผู้คนที่เดินบนถนนถูกแทงตายโดยผู้ที่ถูกตอบโต้จากสังคมโดยไม่มีเหตุผล…..สังคมไม่เคยขาดแคลนคนเลวในสังคม หยู่ถิงเธอ…... "

"โอเคโอเค ไม่ต้องคิดแล้ว หยู่ถิงจะไม่เป็นไร"

โล่เฉินไม่สามารถทนได้อีกต่อไป

หานหยู่เยนดูเหมือนจะมองเห็นความหวัง จับโล่เฉิน และถามคำถามของ:"โล่เฉิน นายต้องรู้ข่าวใช่มั้ย หยู่ถิงล่ะ?"

พ่อตาและแม่ยายอยู่ที่นี่ โล่เฉินพูดยาก

ด้วยนิสัยของหลิวเซียงหลัน ถ้าเธอรู้จักตัวตนของโล่เฉิน ปากของเธอคงเก็บไม่อยู่ บางทีในวันเดียว ก็จะแพร่กระจายในเมืองเจียง

นี่มันไม่ได้เด็ดขาด

ในตอนนี้ ถ่อมตัวได้ถ่อมตัวไป เพราะยังไงก็มีมีดห้อยลงมาจากหัวของเขา

"คิดไปทางที่ดี มือถือของหยู่ถิงอาจจะเล่นจนแบตหมดก็ได้?หยู่ถิงไม่ใช่เด็กแล้ว เรียนที่ต่างประเทศคนเดียวก็ไม่เป็นไร นับประสาอะไรกับในประเทศ"

โล่เฉินฝืนยิ้ม:"คุณต้องรู้ว่ากฎหมายและระเบียบในต่างประเทศไม่ดีเท่าที่จีน เราจะกลัวอะไร"

"ใช่ เราคงจะกังวลมากเกินไป"หานเจี้ยนเย่ต่อ

หลิวเซียงหลันหยุดร้องไห้ และขยี้ตา:"จริงเหรอ? แต่ยัยนั้นไปไหนได้ มันเริ่มมืดแล้วเธอยังไม่กลับบ้าน"

หานหยู่เยนรู้ดีว่าเธอไม่สามารถทำวิกฤตต่อไปได้ และเธอก็เชื่อใจโล่เฉินมากดังนั้น เธอจึงพูดปลอบ:"แม่ หยูถิงเป็นสาวแล้ว บางทีเธออาจจะไปเดท แล้วปิดเครื่อง เธอไม่อยากถูกรบกวน"

"ออกเดทเหรอ?ไม่เคยได้ยินว่าถิงถิงมีคนที่ชอบ"

"เธอมีคนที่ชอบจะบอกแม่เหรอ คนเค้าก็อยากมีความลับเล็กๆน้อยๆ เอาล่ะ เลิกคิดได้แล้ว ถ้าตกใจจนร่างกายพังจะแย่"

หลังจากที่หานหยู่เยนปลอบเสร็จ เธอก็ดึงโล่เฉินเข้าไปในห้อง

ทันใดนั้นเธอก็เปลี่ยนสีหน้าและถามอย่างกังวล:"นายต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ใช่มั้ย?"

โล่เฉินเงียบไปครู่หนึ่งและพยักหน้า

"หยู่ถิงถูกจับ?"

"ใช่ ถูกชายชุดดำสองคนพาตัวไปใกล้ถนนเจี่ยฟ่าง"

ใบหน้าของหานหยู่เยนซีด น้ำตาไหล และร่างของเธอก็แหลกสลาย:"มันจบแล้ว จะทำยังไงดี แม่พูดถูก หยู่ถิงสวยขนาดนั้น ถูกจับตัวไปมันไม่ดีแน่"

"ฮือฮือฮือ โล่เฉิน จะทำยังไงดี?"