ตอนที่ 17
บทที่17 ข่าวลือนั้นเลวร้ายที่สุด
October 22, 2026
บทที่17 ข่าวลือนั้นเลวร้ายที่สุด
“คุณว่าอย่างไรนะ！”
บริษัทตระกูลหาน ในการประชุม
คุณย่าหานมีสีหน้านิ่งลง ข้างๆ มีหานหยุนเทา หานหยุนซีและคนหนุ่มสาวนั่งอยู่
“ย่า ฉันไม่มีทางโกหกคุณหรอก ตอนนี้เขารู้กันหมดแล้ว”
หานหยุนเทาเอาโทรศัพท์ออกมา ก่อนจะพูดว่า “คุณย่าดูสิ พวกคนเหล่านั้นกำลังส่งวีแชทมาเพื่อหัวเราะเยาะพวกเราตระกูลหานนะ！”
“คุณย่า คุณลองคิดดู ตระกูลระดับหนึ่งไม่ได้ร่วมงานกัน หานหยู่เยนกลับทำได้ เธอไปมีเงินมาจากไหน นอกจากเรือนร่างของตัวเอง！” หานหยุนซีพูดด้วยความโกรธ
มีคนวัยหนุ่มสาวที่อ้วนเตี้ยพูดขึ้น “คุณย่า มันกระทบเป็นอย่างมากเลยนะ พวกเราตระกูลหานกลายเป็นตัวตลกแล้ว เหมือนกับที่โล่เฉินแต่งเข้ามาอยู่ในบ้านพวกเราตระกูลหานไงล่ะ！”
“ไม่ ที่จริงก็คือ มันกระทบกับพวกเรามากเกินไปแล้ว！” หานหยุนเทาพูดเสริม
คุณย่าหานหนักใจ เธอมองไปทางหานหยุนเทา พลางถามด้วยเสียงจริงจัง “คุณหมายความว่าอย่างไร？”
หานหยุนเทากับหานหยุนซีมองหน้ากัน ก่อนจะนั่งตัวตรง
“คุณย่า ต้องบอกก่อนว่า ฉันไม่ได้เจาะจงหานหยู่เยนนะ ฉันแค่ทำเพื่อชื่อเสียงของตระกูลหานทั้งหมด ดูจากตรงนี้ ต้องเอาหานหยู่เยนออกจากตำแหน่งผู้รับผิดชอบ แล้วให้เธอกลับบ้านไปก่อน คุณคิดว่าไง？”
ในห้องประชุม เงียบลงทันที
หานหยุนซีมองคุณย่าหานที่ลังเลไม่เลิก ก่อนจะเติมเชื้อให้ไป “จริงสิ คุณย่า ยงมีอีกเรื่องหนึ่ง เมื่อวานตอนบ่าย โล่เฉินขับBMW540Liไปรับหานหยู่เยนกลับบ้าน！”
“อะไรนะ BMW540Li คนไร้ประโยชน์อย่างโล่เฉินมีเงินเยอะขนาดนั้นได้ไง” หานหยุนเทาถามด้วยความตกใจอย่างตั้งใจ
“ไม่ต้องพูดแล้ว ก็เพราะหานหยู่เยนเป็นคนควบคุมโปรเจคไง เลยคุมเงินของบริษัทได้ด้วย”
“นั่นมันเกินไปแล้วนะ！”
หานหยุนเทาตบโต๊ะ ก่อนจะรีบลุกขึ้นมา “คุณย่า คุณดุสิ เพิ่งจะไม่กี่วันเอง หานหยู่เยนก็กล้ามากขนาดนี้แล้ว ถ้าเกิดว่าปล่อยผ่านไปอีก อาจจะปีนเกลียวไม่เห็นหัวคุณเลยก็ได้นะ”
เพียงแวบเดียว คุณย่าหานมีสีหน้าเปลี่ยนไป
“โทรหาหานหยู่เยนให้ฉันเดี๋ยวนี้”
“คุณย่า คุณคุยกับเธอดีๆ นะ！”
หานหยุนเทากับหานหยุนซีสบตากัน มุมปากก็มีแต่รอยยิ้ม
ระหว่างทาง
หานหยู่เยนกำลังคุยกับโล่เฉินอยู่ เลยรีบรับโทรศัพท์ “ฮัลโหล คุณย่า”
“หานหยู่เยน ฉันว่าช่วงนี้คุณกดดันมากเลยนะ กลับบ้านมาพักหน่อยเถอะ เรื่องโปรเจคน่ะเดี๋ยวฉันให้หานหยุนเทารับผิดชอบ”
“อะไรนะ！”
“เอาแบบนี้แหละวางล่ะนะ”
ตู๊ดๆ ……
โล่เฉินขมวดคิ้ว พลางถาม： “เกิดอะไรขึ้นเหรอ？”
หานหยู่เยนตาแดง ในใจก็รู้สึกโกรธเป็นอย่างมากแต่ทำอะไรไม่ได้ “คุณย่าให้ฉันกลับบ้านไปพัก โปรเจคจะให้หานหยุนเทารับผิดชอบ ไอสารเลวนั่น ต้องไปพูดให้ร้ายอะไรฉันกับคุณย่าแน่เลย！”
“อือ？”
โล่เฉินมีสีหน้าดูไม่ดี
ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของหานหยู่เยนก็ดังขึ้น
“หานหยุนเทาโทรมา ทำอย่างไรดี？”
“รับสิ กลัวอะไร！เปิดลำโพงด้วย ฉันเองก็อยากจะฟังเหมือนกัน” โล่เฉินพูด
หานหยู่เยนหายใจลึกๆ เพื่อเก็บอารมณ์ ก่อนจะรับโทรศัพท์
“อั้ยหยาๆ ขอโทษจริงๆ นะ โปรเจคนี้ถูกฉันเอามาแทนแล้ว แต่โดยรวมก็ต้องของคุณที่คุณได้โปรเจคมานะ”
การพูดแปลกๆ ของคนร้ายๆ
หานหยู่เยนรู้สึกหงุดหงิดสุดๆ เลยพูดออกไปว่า： “หานหยุนเทา คุณกับคุณย่าพูดอะไรกัน？”
หานหยุนเทาหัวเราะเสียงร้ายกาจ พลางพูดว่า “ฉันไม่ได้พูดอะไร หรือว่าคุณไม่ได้ยินเสียงลมเหรอ？”
“เสียงลมอะไร？”
“ชิชะ ตอนนี้ในแวดวงคนดังของเมืองเจียงกำลังมีข่าวไปทั่ว ว่าคุณสละตัวเองเพื่อให้ได้ทำสัญญากับฟ่านหมิง คุณรู้ไหมว่ามันมีผลกระทบกับตระกูลหานมาก คุณย่าได้ให้คุณออกไป ก็ถือว่ารักคุณมากแล้ว！”
หานหยู่เยนโกรธเป็นอย่างมาก “คุณใส่ร้ายกันนี่！”
“คุณมาตะโกนใส่ฉันทำไม ไม่ใช่ว่าฉันดูถูกใส่ร้ายคุณเสียหน่อย เพราะข่าวมันว่อนไปทั้งเมืองเจียงเลย”
หานหยุนเทาหยุดพูดไป ก่อนจะใช้น้ำเสียงแปลกๆ ถาม “แต่พูดไป คุณทำสัญญาอย่างเหลือเชื่อเลย หรือว่าคุณนอกใจโล่เฉินจริงๆ เหรอ？”
“คุณ ไอสารเลว！”
“ฮ่าๆ หานหยู่เยน ยอมรัยแล้วล่ะสิ คุณไม่ชนะฉันหรอก อยู่ในบ้านอย่างเชื่อฟังเถอะ ดูแลโล่เฉินดีๆ หน่อย เดี๋ยวถ้าเขาได้ยินข่าวนี้ จะต้องปวดใจมากแน่นอน ถึงอย่างไรก็อยู่กันมาสามปีแล้ว จะไร้ประโยชน์อย่างไรก็เป็นสามีคุณอยู่ดี！”
ปัง！