ตอนที่ 18
บทที่18 มาหาเพื่อขอร้อง
October 22, 2026
บทที่18 มาหาเพื่อขอร้อง
“นายท่าน ฟังคำพูดของประธานฟ่านบอกว่า ถ้าคนรับผิดชอบโปรเจคไม่ใช่หานหยู่เยน การร่วมงานครั้งนี้ก็จบลง”
ช่วงที่สำคัญที่สุด กก็คือตอนที่เลขาสาวกดประกาศออกไป
หานหยุนเทาร้อนรนไปหมด ก่อนจะมีสีหน้าเปลี่ยนไป เพราะรู้ว่าเกิดเรื่องใหญ่แล้ว
เขาเพิ่งจะกลับมาที่บริษัท หานหยุนซีก็รีบเข้ามาหา “คุณไม่ได้ไปรับประธานฟ่านเหรอ เขาไม่มางั้นเหรอ？”
“เกิดเรื่องแล้ว”
“หมายความว่าอย่างไร？”
หานหยุนเทาโกรธจนต้องกัดฟัน พลางพูด： “ฟ่านหมิงมาแล้ว แต่บอกว่าอยากเจอหานหยู่เยน ไม่งั้นก็ยกเลิกสัญญา แล้วหาคู่อื่นแทน！”
“จะเป็นไปได้อย่างไร！”
หานหยุนซีเองก็ร้อนใจเช่นกัน พลางถาม “แล้วทำอย่างไรดี？หรือว่าจะต้องให้หานหยู่เยนกลับมาจริงๆ พวกเราไล่เธอไปไม่ได้ง่ายๆ ตอนนี้จะต้องให้กลับมา ฉันทำไม่ได้หรอกนะ！”
“คุณคิดว่าฉันอยากทำเหรอ！” หานหยุนเทาเหงื่อแตกพลั่กด้วยความร้อนใจ
ในตอนนี้เอง คุณย่าหานกลับมาจากด้านนอก “พวกคุณมาอยู่ตรงนี้ทำไม ประธานฟ่านจะมาไม่ใช่เหรอ จะมาถึงเมื่อไหร่？”
“คุณย่า คือว่า……”
คุณย่าหานรู้สึกไม่ค่อยดี เลยพูด： “รีบพูดเร็ว เกิดอะไรขึ้น คุณมีเรื่องกับประธานฟ่านแล้วใช่ไหม！”
หานหยุนเทาตกใจเป็นอย่างมาก เลยรีบพูดด้วยความเศร้าโศก： “คุณย่า หานหยู่เยนเองก็ไม่รู้ว่าไปทำอะไรให้ฟ่านหมิงติดใจ เขาได้ยินว่าเปลี่ยนคนรับผิดชอบไป ไม่ใช่หานหยู่เยนแล้ว เลยบอกว่าจะยกเลิกสัญญา！”
“อะไรนะ！”
คุณย่าหานโกรธจนหน้านิ่งไป “ตามฉันมาที่ห้องประชุม！”
ปัง！
เพิ่งจะถึงห้องประชุม คุณย่าหานก็ตบโต๊ะเข้าอย่างจัง พลางพูดด้วยความโกรธ： “หานหยุนเทา ดูสิว่าคุณทำอะไร！”
“คุณย่า มันเกี่ยวอะไรกับฉัน……”
“หุบปาก！คิดว่าฉันโง่หรือไง ข้างนอกมีข่าวลือว่าหานหยู่เยนสละเรือนร่างให้ฟ่านหมิง คุณกล้าบอกไหมว่าไม่ใช่คุณทำ ไม่ใช่เพื่อตำแหน่งคนรับผิดชอบเหรอ”
หานหยุนเทาหดคอลง เพราะโกรธจนหยุดหายใจไป
“ให้ตำแหน่งคุณแล้ว แล้วคุณล่ะ ทำเรื่องให้เละเทะแบบนี้น่ะ！”
หานเจี้ยนกั๋วเห็นลูกชายตัวเองถูกสั่งสอน ก็รีบลุกขึ้นมา “แม่ ใจเย็นๆ สัญญาก็ทำไปแล้ว แต่ว่าตามฟ่านหมิง ตอนนี้จะมายกเลิกสัญญา ผิดสัญญาต้องจ่ายสามสิบล้านเลยนะ！”
“ยังคิดถึงเรื่องเงินชดเชยผิดสัญญาอีก พวกคุณนี่โง่จริงๆ เลย บริษัทเฉิงหยู่มีเบื้องหลังอย่างไร จะมาตั้งหลักในเมืองเจียงภายในเวลาสั่นๆ ได้เป็นแก่นสำคัญของแหล่งต่างๆ แถมเถ้าแก่ที่สนับสนุนด้านหลังก็ใหญ่โตมาก ถึงฟ่านหมิงจะเอาสามสิบล้านมาวางตรงหน้าคุณ คุณกล้าเอาไปเหรอ ไม่อยากมีชีวิตต่อแล้วหรือไง！”
หานเจี้ยนกั๋วหยุดไปในทันที
ในห้องประชุม ตระกูลหานต่างรู้ถึงความหนักหนาของเรื่องนี้
“หานหยุนเทา ฉันไม่สนใจว่าคุณจะใช้วิธีอะไร รีบให้หานหยู่เยนกลับมารับผิดชอบโปรเจค ไม่อย่างนั้น คุณแล้วก็หานหยุนซี ออกไปจากตระกูลหานเลย！”
ทันใดนั้น หานหยุนเทา หานหยุนซีมีสีหน้าซีดเซียว
คุณย่าหานพูดจบ ก็ออกไปจากห้องประชุมด้วยความโกรธ
“พ่อ ทำอย่างไรดี？”
หานเจี้ยนกั๋วจุดบุหรี่ ก่อนจะขมวดคิ้วพลางพูด： “จะทำอะไรได้อีก โทรหาหานหยู่เยน ให้เธอรีบกลับมา”
“ขัดใจจริงๆ ！” หานหยุนซีหงุดหงิดใจ
“ฟ่านหมิงปกป้องหานหยู่เยนขนาดนี้ ทั้งสองต้องมีอะไรแน่เลย ยัยโสเภณี！” หานหยุนเทาไม่อยากทำเลย
แต่เมื่อคิดถึผลลัพธ์ที่น่ากลัว เขาเลยทำได้เพียงโทรไป
มีเสียงตู้ดๆ ก่อนที่ปลายสายจะมีเสียงลอยมา “ฮัลโหล นั่นใคร？”
“โล่เฉิน ให้หานหยู่เยนรับโทรศัพท์”
“หานหยู่เยนกดดันมากเลย ตอนนี้ไปหาหมอ หมอบอกว่าต้องพักผ่อน เลยจับโทรศัพท์ไม่ได้”
“บ้าหน่า……ฮัลโหล โล่เฉิน！”
หานหยุนเทาโกรธจนปาโทรศัพท์ทิ้ง “ให้ตายเถอะ ไอคนไร้ประโยชน์นี่กล้าวางสายใส่ฉัน เขาไปกล้ามาจากไหน！”
“เหอะๆ หานหยู่เยนอยากให้พวกเราไปเชิญเอง” หานเจี้ยนกั๋วมีสีหน้าเย็นชา
หานหยุนซีพูด： “คุณลุงคุณพูดอะไรเนี่ย พวกเราต้องไปเชิญเธอเอง ใครต้องไว้หน้าเธอ ผู้หญิงคนนั้นมีสิทธิ์อะไร！”
“งั้นคุณอยากจะออกไปจากตระกูลหานงั้นเหรอ？！”
“ฉัน……”
หานหยุนซีขบปาก ก่อนจะรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก
หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง ก็มาถึงเขตซอมซ่อ
“สกปรกจริงๆ เลย เหมือนกับพวกคนจน ถ้าเกิดไม่กลัวโดนลงโทษ ยังไงฉันก็จะไม่มา”
หานหยุนซีถอดใจไป จนบ่นไม่หยุด
เมื่อมาถึงบ้านของหานหยู่เยน โล่เฉินมาเปิดประตู
หานหยุนเทาโกรธเป็นอย่างมาก ก่อนจะต่อยโล่เฉิน พลางพูดเสียงดังว่า： “ไอสวะ กล้ามาวางสายฉัน อยากตายเหรอ！”
โล่เฉินมีสีหน้านิ่งเฉย ก่อนจะเตะไปที่ท้องของหานหยุนเทา
“โอ้ย！”
หานหยุนเทากุมท้องแล้วร้องด้วยความเจ็บปวด
หานหยุนซีด่า “โล่เฉิน คุณกล้าทำร้ายคนอื่นเหรอ ไม่อยากมีชีวิตแล้วสินะ！”
“มาขอร้องคนอื่นแบบนี้ก็ต้องขอดีๆ ไม่งั้นก็รีบออกไปจากที่นี่ ถ้าเป็นแบบนั้น พวกคุณก็น่าจะโดนลงโทษไม่เบาเลยใช่ไหมล่ะ！”
“คุณ！” หานหยุนซีบ่นเสียงเย็นชา