บทที่94 สาวเสน่ห์

บทที่94 สาวเสน่ห์

"ขอโทษที่ทำให้ทุกคนรอนาน"

ชายคนหนึ่งในวัยประมาณ30 เต็มไปด้วยกลิ่นอายอันสูงส่ง เดินออกมาโดยมีนักบู๊สองคนอยู่เคียงข้างเขา ทั้งสองได้ฝึกฝนกำลังภายในแล้ว

เห็นได้ชัดว่า มีพื้นหลังไม่น้อย

พวกนี้ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด สิ่งที่ทำให้ทุกคนที่มุงดูร้อนใจคือ มีกรงเหล็กอยู่ข้างๆผู้ชาย และมีผู้หญิงนอนอยู่ในกรง

ใบหน้าของหญิงสาวซีดเซียว แต่ไม่สามารถปกปิดใบหน้าที่สวยงามของเธอได้ เธออายุประมาณสิบแปดปี งดงามและมีเสน่ห์

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดูเหมือนหญิงสาวจะมีพลังเวทย์มนต์ชนิดหนึ่ง ซึ่งทำให้หัวใจของคนร้อนรุ่ม ไม่ต้องพูดถึงผู้ชาย แม้แต่ผู้หญิงก็สั่นเมื่อมองไปที่มัน

"สวยหยาดเยิ้มด้วยเสน่ห์โดยกำเนิด!"

ไม่รู้ว่าใครตะโกน และทันใดนั้นมันก็ระเบิด

เมื่อได้ยินเสียงโห่ร้อง ผู้คนก็มารวมตัวกันมากขึ้น

สังคมชั้นสูงรู้ดีว่า ผู้หญิงที่สวยหยาดเยิ้มด้วยเสน่ห์โดยกำเนิดนั้นเป็นคนที่ไม่มีใครเหมือน หายากที่สุด และเป็นสมบัติชิ้นใหญ่อย่างแน่นอน

แต่ว่า ก็มีข่าวลือ

หญิงสาวที่สวยหยาดเยิ้มด้วยเสน่ห์นั้นไม่สามารถเป็นภรรยาได้ มิฉะนั้นจะนำมาซึ่งหายนะ ดังนั้นตราบใดที่มีผู้หญิงที่สวยหยาดเยิ้มด้วยเสน่ห์ ส่วนใหญ่จะเล่นๆ

นี่ ก็คือชะตากรรมของหญิงสาวในกรงด้วย

ชายสูงส่งหัวเราะและพูดว่า:"เพื่อน แววตาดีนี่ ใช่ ผู้หญิงคนนี้สวยหยาดเยิ้มด้วยเสน่ห์โดยกำเนิดจริงๆ มีค่าเท่าไหร่คงไม่ต้องพูด ทำให้พวกคุณมีความสุขอย่างแน่นอน แม้ว่าจะอายุมาก ก็จะมีฤดูใบไม้ผลิครั้งที่สอง"

"มีชีวิตอยู่ ไม่เกินร้อยปี ก็ต้องหาความสุขบ้าง"

"เด็กสาวที่มีเสน่ห์คนนี้อายุสิบแปดปี ยังมีพื้นที่พัฒนาอีกมาก ทุกคนคงเห็นคุณค่า ฉันจะไม่พูดเรื่องไร้สาระมาก ไม่ว่าจะซื้อในราคาที่สูงเสียดฟ้า หรือแลกเปลี่ยนกับสมบัติ"

ทันทีที่สิ้นเสียง ก็มีการพูดคุยกันมากมาย

ในไม่ช้าคนรวยก็ตะโกนว่า:"ฉันให้สามสิบล้าน"

"นายเป็นขอทานรึไง กล้าประมูลสามสิบล้าน ฉันให้ห้าสิบล้าน"

"80 ล้าน"

"หนึ่งพันล้าน!"

"ที่ฉันมีสมบัติ ไม่ทราบว่าจะเข้าตารึเปล่า"

"ฉันก็มีเหมือนกัน"

…...

เสียงร้องดังเป็นคลื่น และบางคนถึงกับหน้าแดง

คนเหล่านี้

ไม่รู้สึกถึงความสกปรกของตัวเองกันเลย

"พี่โล่ อย่าวู่วาม"

เสี้ยงฉ่ายเอ่อจับแขนของโล่เฉินไว้แน่น แม้แต่เสี้ยงเหยาเหยาก็รู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตและความโกรธของโล่เฉิน และจับตัวเขาเช่นกัน

"ในเขตมืดมนก็เป็นแบบนี้แหละ มีธุรกรรมที่ลับลมคมในมากมาย แม้ว่านายจะช่วยคนหนึ่งคนได้ แต่ก็ยังมีคนอื่นๆ มีสำนักผานหลงในทุกจังหวัด นายช่วยไม่ได้หรอก"

"พี่โล่ ถ้านายสนใจผู้หญิงคนนั้น เราสามารถซื้อได้"

เสี้ยงฉ่ายเอ่อกังวลจริงๆว่า โล่เฉินจะหนีไป

เบื้องหลังอย่างเป็นทางการของสำนักผานหลงนั้นน่ากลัวมากจริงๆ เมื่อพูดถึงผู้ที่มีอำนาจที่สุดในเมืองหลวง มีข่าวลือว่ามีปรมาจารย์ มากกว่าหนึ่งคนอยู่เบื้องหลัง

หากโล่เฉินสร้างปัญหา ผลที่ตามมาจะเป็นหายนะ

แต่เสี้ยงฉ่ายเอ่อทั้งสองไม่ได้สังเกตว่า ดวงตาของโล่เฉินเป็นสีแดง ท้องของเขาปั่นป่วน คอของเขาอุดตันและเศร้าเสียใจ

หัวใจของเขา กำลังรู้สึกเจ็บปวด

มันเหมือนถูกเข็มเหล็กแทงอย่างรุนแรง เจ็บปวดจนหายใจไม่ออก

น้ำตาวนในดวงตาของเขา

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา โล่เฉินได้หลั่งน้ำตาเพียงไม่กี่ครั้ง แม้ในคืนที่เมืองหลวงเมื่อสิบปีก่อน เขาเกือบจะเสียชีวิต ก็ยังไม่เคยหลั่งน้ำตา

ตอนนี้……

ห้ามลงมือ อดกลั้น กลั้นไว้

โล่เฉินพูดในใจอย่างเงียบๆ และกำหมัดแน่น:เนื่องจากสำนักผานหลงมีภูมิหลังในเมืองหลวง ถ้ากลายเป็นเรื่องใหญ่ อาจไปถึงหูของคน ๆ นั้นได้

เธอรู้ว่าตนยังไม่ตาย จะวางกับดักมาไล่ฆ่าแน่

โล่เฉินรู้ดี ว่านิสัยของศิษย์ของเขาเป็นยังไง

โหดร้ายเด็ดเดี่ยว เลือดเย็นและไร้ความปราณี

เมื่อมองไปที่หญิงสาวในกรง โล่เฉินก็รู้สึกผิด

"ช่วยฉัน…...ซื้อมัน"

"พี่โล่ นายเป็นอะไรไป?"

พี่น้องเสี้ยงฉ่ายเอ่อตกตะลึง ท่าทางของโล่เฉิน มีบางอย่างที่น่าเศร้าเกิดขึ้นกับเขา เขารู้จักผู้หญิงที่อยู่ในกรงงั้นหรือ?