บทที่171 เรื่องอลวนที่ไนท์คลับ ต้น

บริษัท Legendary Star Entertainment ต้นสังกัดของลี่เหยาเหยา

ภายในห้องรองประธาน ชายหนุ่มสองคนสวมใส่เครื่องแต่งกายราคาแพง ที่ข้อมือของพวกเขาคาดนาฬิกาหรูราคาหลายล้าน ซึ่งสามารถบ่งบอกฐานะได้เป็นอย่างดี

หลังจากที่พูดคุยหัวเราะอย่างสนุกสนานอยู่ครู่หนึ่ง ก็ได้มีเลขาสาวจากหน้าห้องเดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก

“ เป็นยังไงบ้าง…เธอจะมาถึงตอนไหน นายน้อยฉางมารอนานแล้วนะ ” ซุนอี้เหอพูดขึ้นด้วยท่าทีหงุดหงิด เขาเป็นลูกชายคนเดียวของประธานใหญ่บริษัท Legendary Star ตอนนี้เข้ามาดูแลบริษัทแทนพ่อที่กำลังพักรักษาตัวอยู่

“ ต้องขออภัยอย่างสูงค่ะ…ฉันโทรหาผู้จัดการของคุณลี่เหยาเหยาแล้ว เธอบอกว่าวันนี้คุณลี่เหยาเหยามีนัดแล้ว ไม่สะดวกออกมาพบจริงๆ ” เลขาสาวพูดเสียงอ่อน

“ ว่าไงนะ!...เธอได้บอกรึยังว่านี่เป็นคำสั่งของฉัน ” ซุนอี้เหอพูดขึ้นเสียงด้วยความโมโห ทำแบบนี้เขาก็เสียหน้ากันพอดี อุตส่าห์รับปากเพื่อนสนิทเอาไว้แล้ว

“ ฉันบอกไปแล้วค่ะ…ว่าเป็นความต้องการของนายน้อยซุน แต่ทางนั้นยังคงยืนยันคำเดิม แถมยังบอกอีกว่าหลังจากนี้เป็นต้นไป คุณลี่เหยาเหยาจะพักรับงานทุกอย่างเพราะเหตุผลส่วนตัว ”

ปัง!

ซุ่นอี้เหอทุบโต๊ะเสียงดัง จนเลขาสาวตัวสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

“ ไร้สาระ!...เธอเซ็นต์สัญญากับพวกเราแล้วจะมาทำแบบนี้ได้อย่างไร พวกเราลงทุนปั้นเธอจนโด่งดังเป็นดาราระดับโลก พอถึงตอนนี้จะมาเล่นตัวงั้นเหรอ ”

“ เธอบอกว่ายังไงอีก…จะขอขึ้นค่าตัวหรือขอเปลี่ยนสัญญาใช่ไหม ”

“ เปล่าค่ะ…เธอไม่มีข้อเรียกร้องอะไรเลย แค่ต้องการหยุดพักงานเท่านั้น ” เลขาสาวตอบด้วยสีหน้าอ่อนใจ เธอรู้จักนิสัยของผู้ชายตรงหน้าดี เรื่องนี้ต้องไม่จบง่ายๆแน่นอน

“ บัดซบ!...ฉันไม่อนุญาต บอกให้เธอรีบมาที่บริษัทเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นโดนฟ้องแน่ ”

“ แต่…เมื่อหนึ่งเดือนก่อน ท่านประทานซุนเซ็นต์อนุญาตไปแล้วนะคะ และช่วงเวลาที่ผ่านมาคุณลี่เหยาเหยาก็สะสางงานเก่าๆที่ค้างไว้หมดแล้ว ” เลขาสาวตอบอย่างจริงจัง

เธออยู่ในเหตุการณ์ตอนที่ลี่เหยาเหยากับชายชราคนหนึ่งเดินเข้ามาคุยกับท่านประธานด้วย ซึ่งดูจากท่าทีเคารพนอบน้อมของท่านประธาน ชายชราคนนั้นไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน

“ นี่มัน…ทำไมไม่มีใครบอกฉันเรื่องนี้ ” ซุนอี้เหอพูดขึ้นด้วยความโกรธ จากนั้นเขาก็ไล่ให้เลขาสาวออกไปด้วยความรำคาญ

เมื่อเห็นว่าไม่มีคนนอกอยู่ ชายหนุ่มอีกคนก็ลุกขึ้นเดินมาตบไหล่ของซุนอี้เหอเบาๆ

“ นายใจเย็นๆก่อน…เรื่องนี้ฉันจัดการเอง ดาราที่เล่นตัวแบบนี้ฉันเจอมาเยอะแล้ว สุดท้ายเมื่อเจอกับอำนาจที่แท้จริง พวกเธอก็กลายเป็นอีตัวให้ฉันขี่ทุกคน ” ฉางหยวนปิงพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย

เขาเป็นลูกชายของผู้มีอำนาจระดับสูงในกองทัพ ภายในประเทศนี้นอกจากคนไม่กี่คนที่พ่อของเขาสั่งห้ามเข้าไปยุ่งแล้ว เขาสามารถทำเรื่องชั่วๆได้ทุกอย่าง โดยไม่สนใจกฎหมาย เพราะมีคนช่วยปกปิดให้ตลอด

ช่วงสองสามปีที่ผ่านมา ไม่รู้ว่ามีดารานักร้องสาวสวยกี่คน ต้องกลายเป็นเหยื่อของเขา ซึ่งหลังจากนั้นก็ไม่มีใครกล้ามาฟ้องร้องหรือเปิดเผยเรื่องราวอะไร

ข้อแรกเพราะพวกเธอกลัวเสื่อมเสียชื่อเสียง ข้อสองเพราะเบื้องหลังของฉางหยวนปิงนั้นใหญ่โตจริงๆ สุดท้ายเรื่องราวแบบนี้ก็เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าโดยไม่มีใครกล้ายุ่ง

“ เอ่อ…พี่หยวนปิง อย่าทำอะไรรุนแรงนะพี่ ลี่เหยาเหยาเธอเป็นดาราระดับโลกที่บริษัทของฉันลงทุนไปมากมาย ถ้าพ่อของฉันรู้เข้า เขาตีฉันตายแน่ ” ซุนอี้เหอพูดด้วยสีหน้ากังวล

เมื่อสองเดือนก่อนเขาเคยส่งดาราสาวหน้าใหม่ไปให้อีกฝ่าย ผ่านไปสามวันหญิงสาวคนนั้นดันผูกคอตายขึ้นมา จนเกิดเป็นเรื่องราวใหญ่โต เขาเลยโดนพ่อตีจนเกือบขาหัก

“ เหอะ…นายก็รู้จักฉันดีนี่ ขอฉันเล่นสนุกกับเธอซักสองสามวัน หลังจากนั้นฉันจะส่งเธอคืนให้แบบไม่บุบสลายแน่นอน ”

“ ส่วนเรื่องที่นายขอมารับรองว่าไม่มีปัญหา โครงการใหม่ๆของปีนี้ จะตกเป็นของบริษัทนายทั้งหมด ” ฉางหยวนปิงพูดด้วยสีหน้าจริงจัง จนทำให้ซุนอี้เหอมีสีหน้าดีขึ้น

“ ว่าแต่พี่จะทำยังไงเหรอ…ในเมื่อเธอไม่มาหาพวกเราที่นี่ ”

“ จะไปยากอะไร…เราก็ไปหาเธอสิ ตราบใดที่เธอยังอยู่ในปักกิ่ง ไม่มีทางหนีฉันพ้นหรอก หึหึ ” ฉางหยวนปิงพูดขึ้นด้วยความมั่นใจ จากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วจัดการโทรหาลูกน้องทันที

ดูเหมือนว่าคืนนี้…จะต้องมีบางคนเจ็บตัวแน่นอน

เวลาประมาณสองทุ่ม

รถแลมโบกินีสีขาวคันงามได้ขับเข้ามาจอดที่ด้านหน้าไนต์คลับ เรียกความสนใจจากทุกคนได้เป็นอย่างดี จากนั้นหญิงสาวคนหนึ่งก็ก้าวลงจากรถ เธอส่งกุญแจรถให้กับพนักงานรับรถที่กำลังยืนอ้าปากค้างอยู่ด้วยความตกตะลึง

“ นั่นเธอใช่ไหม! ”

“ กรี๊ดด! นั่นลี่เหยาเหยา ”

“ พระเจ้า…ฉันเจอลี่เหยาเหยาตัวจริง ”

เกิดความปั่นป่วนวุ่นวายขึ้นทันที ฝูงชนวิ่งเฮกันเข้าไปอย่างไม่ลืมหูลืมตา โชคดีที่หลงซูฉีได้จัดผู้คุ้มกันเกือบสิบคนยืนรอไว้แล้ว จึงพอที่จะป้องกันเอาไว้ได้

ที่จริงหลังจากลี่เหยาเหยามาถึง ก็ได้มีรถลีมูซีนคันยาวขับเข้ามาจอดเช่นกัน จากนั้นพวกเฉินจิ้งและหวังซินหยางก็ลงมาจากรถแบบไม่มีคนสนใจนัก

อีกทั้งพวกเขายังต้องเจอกับทะเลฝูงคนอันหนาแน่นที่ปิดกั้นทางเดินอยู่ ทำให้พวกเขามองหน้ากันเองแล้วถอนหายใจยาว

“ ลี่เหยาเหยาสวยจริงๆ…วันนี้เธอดูเปล่งประกายมากเลย ” หลงซูฉีหลุดปากพูดออกมาอย่างลืมตัว แม้แต่เธอที่เป็นผู้หญิงเหมือนกัน ก็ยังรู้สึกหวั่นไหว

“ น้องสะใภ้สุดยอดมาก…ความงามของเธอ ต่อให้เทียบกับเทพธิดาบนแดนสวรรค์ก็ไม่น้อยหน้าแน่นอน ” คังหลินหันไปบอกจ้าวเทียนด้วยความชื่นชม

จ้าวเทียนที่ได้ยิน ไม่ได้ตอบอะไรออกไป เพราะตอนนี้ความสนใจของเขาก็ถูกหญิงสาวที่เพิ่งมาถึงดึงดูดไปจนหมด

ลี่เหยาเหยามาถึงแล้ว แต่วันนี้เธอมาในชุดที่ดูเซ็กซี่เป็นอย่างมาก ทำเอาชายหนุ่มทุกคนที่ได้พบเห็นต่างจ้องมองกันจนตาค้าง

เธอสวมเดรสสั้นสีดำเข้ารูปอวดหุ่นสวย ขาเรียวยาวที่สวยงามของเธอก้าวมาหาจ้าวเทียนดุจนางพญา ยามเมื่อสะโพกของเธอบิดส่ายไปตามจังหวะก้าวเดิน ทำให้จ้าวเทียนเองยังหลงลืมตัวไปครู่หนึ่ง

ใบหน้ารูปไข่ขาวกระจ่างเนียนนุ่ม ริมฝีปากทาลิปสติกสีแดงเข้ม ยิ่งเมื่อรวมกับผมยาวสีน้ำตาลทองที่ปล่อยสยายไปด้านหลัง ทำให้เธอดูสวยคมบาดใจมาก

“ นาย…รอนานไหม ” ลี่เหยาเหยาพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม เมื่อเห็นแววตาเป็นประกายของจ้าวเทียนเวลามองมาที่เธอ ยิ่งทำให้หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความพึงพอใจ

“ ไม่หรอก…พวกเราเข้าไปกันเถอะ ” จ้าวเทียนตอบด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ดวงตาของเขามองสบตาลี่เหยาเหยาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่งมือไปให้เธอ

เอ๊ะ!...

ลี่เหยาเหยาตกใจเล็กน้อย ก่อนที่มุมปากของเธอจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่สวยงาม จากนั้นเธอก็จับมือของจ้าวเทียนเอาไว้ แล้วควงแขนเดินเข้าไปด้านในพร้อมกัน