บทที่172 เรื่องอลวนที่ไนท์คลับ จบ

จ้าวเทียนกับลี่เหยาเหยาตอนนี้ เริ่มรู้สึกอายขึ้นมาบ้างเล็กน้อย เพราะถึงแม้ศิษย์พี่รองจะไม่ได้เมาเหล้า แต่เขาก็ได้มัวเมาไปกับบรรยากาศเรียบร้อย

อาจเป็นเพราะวงดนตรีที่ขึ้นแสดงอยู่ เห็นว่าศิษย์พี่รองเป็นตัวดึงดูดความสนใจของผู้ชม จึงปล่อยให้เขาทำตามใจได้อย่างเต็มที่

เพลงที่สอง

เพลงที่สาม

และอีกหลายเพลงต่อมา ศิษย์พี่รองก็ยังคงเต้นอยู่บนเวที ตามเสียงเชียร์ของแฟนๆที่ดูอยู่ด้านล่าง ตัวเขาสามารถตอบสนองทุกคนได้อย่างสบาย

พวกนายอยากให้ฉันเต้นแบบไหน…

ส่งตัวอย่างมาให้ดูรอบเดียว…ฉันจัดได้ทันที

“ เราควร…ไปพาเขากลับขึ้นมาไหม ” ลี่เหยาเหยาถามแบบไม่แน่ใจนัก แต่มือของเธอยังคงถ่ายคลิปใหม่เอาไว้อยู่

ส่วนที่ถ่ายจบแล้วสามคลิปแรก เธอได้ส่งไปให้หลินซิงเสวียนเรียบร้อย ป่านนี้ศิษย์พี่หญิงและท่านอาจารย์คงได้ดูแล้วแน่นอน

“ ไม่เป็นไร…ให้เขาสนุกให้เต็มที่เถอะ ตอนอยู่บนแดนสวรรค์เขาไม่ค่อยมีโอกาสแบบนี้ซักเท่าไหร่ ” จ้าวเทียนตอบอย่างเข้าใจ ตอนนี้เขากับลี่เหยาเหยาเปลี่ยนมานั่งคุยกันที่โซฟาด้านในแทน เพราะอยู่ที่เดิมจะเริ่มตกเป้าสายตาอีกครั้ง

มีแฟนคลับของลี่เหยาเหยาบางคน มโนไปว่าศิษย์พี่รองเป็นเด็กปั้นใหม่ของทางต้นสังกัด วันนี้ลี่เหยาเหยาเลยพามาเปิดตัวให้ทุกคนได้รู้จัก

แต่ในขณะที่จ้าวเทียนกำลังนั่งจิบไวน์กับลี่เหยาเหยาอยู่นั่นเอง บอดี้การ์ดคนหนึ่งก็วิ่งนำโทรศัพท์มือถือมาส่งให้ บอกว่ามีคนต้องการคุยกับเขา

“ คุณเห็นหน้าเขาไหม ” จ้าวเทียนถามขึ้นอย่างสงสัย

“ เป็นพนักงานจอดรถฝากมาให้ครับ…อีกฝ่ายคงจะรออยู่ที่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน ”

เมื่อได้ยินแบบนี้จ้าวเทียนก็มีสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู

“ สวัสดี…คุณเป็นใครเหรอ ”

“ ฉันเอง…ไม่เจอกันนานเลยนะจ้าวเทียน

ไม่สิ ตอนนี้คงต้องเรียกว่าพลเอกจ้าวแล้ว ”

“ แก…จ้าวหยุนปิง ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป ทำให้ลี่เหยาเหยาหันมามองทันที จ้าวเทียนจึงส่ายหน้าเล็กน้อยให้เธอไม่ต้องเป็นกังวล

จากนั้นเขาจึงกวาดสัมผัสวิญญาณลงไปที่ลานจอดรถด้านล่าง

วูป!

ภาพบางอย่างก็ปรากฏขึ้นในความคิด รถหรูคันหนึ่งที่สตาร์ทรถทิ้งเอาไว้ ด้านในมีคนนั่งอยู่หนึ่งคน สวมหูฟังโทรศัพท์เอาไว้อยู่

เมื่อรู้สถานที่แล้วจ้าวเทียนก็ลุกขึ้นเดินออกไปทันที โดยได้บอกกับลี่เหยาเหยาไว้ว่าไม่ต้องเป็นห่วง

“ นายอยู่ที่ไหน…ฉันมีความลับบางอย่างต้องบอกกับนาย เรามาคุยกันดีกว่า ” จ้าวเทียนพูดขึ้นอย่างจริงจัง

“ ฉันจะอยู่ไหน…นายไม่จำเป็นต้องสนใจหรอก

ฉันเองก็มีเรื่องอยากคุยกับนายเหมือนกัน ”

“ จ้าวเทียน พวกเราพี่น้องมาร่วมมือกันไหม

ขอเพียงคืนตระกูลจ้าวให้ฉัน ฉันจะช่วยให้นายได้เป็นผู้นำของประเทศนี้เอง

ด้วยความช่วยเหลือของสำนักโบราณ มันต้องสำเร็จแน่นอน ”

“ พี่น้อง…นี่หมายความว่านายรู้เรื่องนั้น ” จ้าวเทียนไม่ได้สนใจข้อเสนอของอีกฝ่ายแม้แต่น้อย มีเพียงคำว่าพี่น้องเท่านั้น ที่ทำให้เขาสนใจ

“ ฮ่าฮา แม้แต่นายยังรู้เลย แล้วคิดว่าฉันจะไม่รู้ได้ยังไง

ผลการตรวจดีเอ็นเอ ที่นายได้ไปจากโรงพยาบาล

ก็เป็นสิ่งที่ฉันจงใจเหลือไว้เอง ”

“ นายรู้เรื่องนี้มานานแค่ไหน ” จ้าวเทียนถามเสียงเครียด ตอนนี้เขาเดินมาถึงลานจอดรถชั้นใต้ดินแล้ว

“ นายจะสนใจเรื่องนั้นทำไม…มาร่วมมือกับฉันดีกว่า

นายกับฉันเรามีสายเลือดเดียวกันนะ ไอ้จ้าวเย่ซงมันเป็นเพียงคนอื่นเท่านั้น

ขอแค่นายยกตระกูลจ้าวคืนให้ฉัน รับรองว่าหลังจากนี้ฉันจะกลับตัวเป็นคนใหม่ ”

“ จ้าวหยุนปิง…ตอบฉันมาเดี๋ยวนี้ แกรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ” จ้าวเทียนพูดเสียงเย็นชา ตอนนี้เขายืนอยู่หลังรถที่อีกฝ่ายนั่งอยู่แล้ว แต่ยังไม่ได้เข้าไป

“ ก็ได้ๆ…ฉันบอกก็ได้ เรื่องนี้ฉันรู้ตั้งแต่เมื่อแปดปีก่อนแล้ว

แม่ฉันเป็นคนบอกเอง นายพอใจรึยัง ”

“ ไอ้สารเลวเอ้ย…แกรู้ว่าเรามีพ่อคนเดียวกัน แต่ก็ยังวางแผนทำเรื่องชั่วๆแบบนั้นกับครอบครัวของฉัน แกยังมีความเป็นมนุษย์อยู่ไหม ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยความโกรธ

“ หืม…เพราะแบบนี้แหละฉันเลยไม่อยากบอก

ถ้าให้เดาตอนนี้นายคงเจอตัวฉันแล้วสินะ แต่อย่าทำอะไรโง่ๆดีกว่า

ที่ตัวฉันมีระเบิดอะตอมขนาดใหญ่อยู่ ขอเพียงฉันกดปุ่ม ทุกคนที่อยู่ที่นี่จะต้องตาย ”

“ ฉันรู้ว่าของพวกนี้ คงทำอะไรนายไม่ได้

แต่พวกพ้องของนาย และคนบริสุทธิ์อีกจำนวนมาก

จะต้องลงนรกไปเป็นเพื่อนฉันด้วย ”

“ เหอะ…แกขู่ฉันเหรอ ” จ้าวเทียนถามแค่นเสียงอย่างเย็นชา เขาก้าวไปทางรถคันนั้นอย่างช้าๆ

“ ฉันพูดเรื่องจริงนะ ถ้านายเข้ามามันได้ระเบิดจริงๆแน่

จริงสิ ดูเหมือนแม่ของนายจะอยู่สำนักคุนหลุนใช่ไหม

ไม่รู้ว่าป่านนี้เธอเป็นยังไงบ้าง แต่ฉันช่วยนายติดต่อกับเธอได้นะ ”

“ ขอแค่นายมาร่วมมือกับฉัน ด้วยขุมกำลังของนายตอนนี้

สามารถขึ้นแทนตำแหน่งต้วนมู่เฉียนได้สบาย

เราพี่น้องมาครองประเทศจีนไปด้วยกันดีกว่า ”

“ ตอนนี้ฉันต้องการรู้มาก…ว่าร่างหยางบริสุทธิ์ของแกจะทนเปลวเพลิงของฉันได้ไหม ” จ้าวเทียนพูดขึ้นอย่างดุดัน

วูป!

แหวนที่สวมอยู่บนนิ้วของเขาเปล่งแสงสีทองออกมา จากนั้นเขตแดนป้องกันขนาดเล็กก็ได้ปกคลุมรถคันนี้ไว้ทั้งหมด

นี่เป็นแหวนเขตแดนที่เขาได้มาจากการทดสอบนิกายจูเซียน มันป้องกันการโจมตีที่ต่ำกว่าเซียนนภาได้ทั้งหมด เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง

แอ้ดด!

จ้าวเทียนเปิดประตูรถออกทันที สายตาเขากวาดมองไปยังชายคนหนึ่งที่ใส่หมวก กับแว่นกันแดด และผ้าปิดปากเอาไว้ ร่างกายของเขาสกัดจุดเอาไว้ให้อยู่ในท่าเดิมตลอด

‘ หลงกลแล้ว…นี่ไม่ใช่จ้าวหยุนปิง ’

หลังจากปล่อยชายคนนั้นเป็นอิสระ เขาก็มองจ้าวเทียนด้วยแววตาขอบคุณแล้วรีบวิ่งออกไปทันที

“ เฮ้อ…ดูเหมือนนายจะทำไปแล้วสินะ

ฉันละสงสารพวกพ้องของนายจริงๆที่ต้องมาตายแบบนี้ ”

“ แกหมายความว่ายังไง ” จ้าวเทียนถามขึ้นเสียงดัง จากนั้นเหมือนว่าเขาจะนึกอะไรได้ ร่างของจ้าวเทียนหายไปโผล่ตรงหน้าชายคนนั้น ที่กำลังจะวิ่งออกจากลานจอดรถไปแล้ว

วิ้งง!

ดวงตาของจ้าวเทียนเปล่งแสงสีทองออกมา เขามองเห็นวัตถุบางอย่างอยู่ในกระเพาะอาหารของชายคนนั้น

มันคือระเบิดอะตอมสามลูก…

“ ฉันคงต้องกล่าวคำว่าลาก่อนแล้วสินะ…น้องชาย ”

สิ้นเสียงของจ้าวหยุนปิง เขาก็กดวางสายทันที หลังจากนั้นระเบิดที่อยู่ในร่างของชายคนนั้นก็ทำงานขึ้นมาพร้อมกัน ทำให้เขาถูกเผาไหม้ไปในพริบตา

ตูมมม!

“ อาคมผนึก!”

จ้าวเทียนรีบใช้พลังของตัวเองป้องกันเอาไว้อย่างเต็มกำลัง ตอนนี้เขาไม่สามารถใช้แหวนเขตแดนได้เพราะได้ใช้ไปกับรถคันนั้นแล้ว จำเป็นต้องพึ่งตัวเองเท่านั้น

ครืนนนนน!

แรงระเบิดอันมหาศาลฉีกขาดม่านพลังของอาคมผนึกอย่างรวดเร็ว ตอนนี้จ้าวเทียนได้อาศัยร่างกายอันแข็งแกร่งต้านรับเอาไว้ แล้วทุ่มพลังทั้งหมดไปกับการผนึกพลังงานความร้อนที่เกิดจากแรงระเบิด