บทที่173 ต่างเตรียมการ

มณฑลเหอเป่ย ประเทศจีน

เมืองแห่งนี้อยู่ห่างจากปักกิ่งประมาณสองร้อยกิโลเมตร มีประชากรมากเป็นอันดับหกของประเทศจีน ซึ่งประกอบไปด้วยชนกลุ่มใหญ่ที่เป็นชาวฮั่นร้อยละเก้าสิบหก จัดเป็นเมืองที่มีประวัติเก่าแก่ตั้งแต่ยุคสามก๊ก

และสถานที่แห่งนี้เอง ที่มีการเชื่อมต่อกับโลกใบเล็กของสำนักโบราณ โดยในทุกๆแปดถึงสิบปีประตูมิติจะเปิดขึ้นหนึ่งครั้ง

และจะมีระยะเวลาครั้งละประมาณหนึ่งปีก่อนที่ประตูมิติจะปิดลง ดังนั้นสำนักโบราณต่างๆจึงมีการวางกำลังส่วนตัวเอาไว้ที่เหอเป่ย เพื่ออำนวยความสะดวกและติดต่อสื่อสารกับโลกภายนอก

ภายในตัวตึกแห่งหนึ่งที่สร้างขึ้นอย่างโอ่อ่ากว้างขวาง ด้วยการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมสมัยเก่าและสมัยใหม่ บนเนื้อที่ประมาณสามร้อยตารางเมตร เป็นตึกสูงสามชั้น สามารถรองรับผู้อยู่อาศัยได้หลายร้อยคน

มันถูกใช้เป็นสำนักงานขนส่งและแลกเปลี่ยนสินค้ากับเมืองข้างเคียง ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของสภาบริหารท้องถิ่น นี่เป็นสิ่งที่ชาวบ้านละแวกนี้รับรู้

แต่โดยแท้จริงแล้ว สถานที่แห่งนี้คือเครือข่ายของสำนักง้อไบ๊ในโลกภายนอก อีกทั้งตึกแห่งนี้ยังมีชั้นใต้ดินไว้เป็นที่ซ่องสุมกำลังพลอีกด้วย

ภายในห้องสังเกตการณ์ที่มีจอภาพหลายจอ จ้าวหยุนปิงถือโทรศัพท์เอาไว้ด้วยสีหน้าเหม่อลอย

“ กำลังนึกเสียใจ…ในสิ่งที่ทำลงไปงั้นเหรอ ยังไงเขากับคุณก็เป็นพี่น้องกันนี่นะ ” แม่ชีชุดเทาพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง เธอเป็นคนพาจ้าวหยุนปิงมาหลบซ่อนตัวที่นี่ เพราะมีเขตอาคมปกปิดของสำนักง้อไบ๊อยู่ ทำให้หลบซ่อนจากสัมผัสวิญญาณของเซียนได้

“ เหอะ…เสียใจงั้นเหรอ ผมกลัวว่าจ้าวเทียนจะไม่ตายมากกว่า ” จ้าวหยุนปิงแค่นเสียงอย่างเย็นชา

“ ดี…ถ้าคุณสามารถคิดได้แบบนั้นก็ดีแล้ว เพราะยังไงซะจ้าวเทียนก็ต้องตาย ไม่อย่างนั้นแผนการของพวกเราไม่มีทางสำเร็จ ” แม่ชีชุดเทาพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

ตอนนี้ภาพบนจอ จ้าวเทียนกำลังใช้ร่างกายและพลังของตัวเองเพื่อหยุดแรงระเบิดอยู่ แต่ดูท่าทางแล้วคงจะไม่สามารถทำได้ ซึ่งถ้าเขาทำพลาดนอกจากพรรคพวกจะต้องตายแล้ว ตัวเองก็ต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสแน่นอน

ซึ่งแม่ชีชุดเทาเชื่อว่า ย่อมมีคนฉวยโอกาสลอบสังหารจ้าวเทียนแน่นอน ในเมืองปักกิ่งตอนนี้มีคนอยากให้จ้าวเทียนตายอยู่เยอะมาก

เพราะไม่มีใครต้องการให้มีต้วนมู่เฉียนคนที่สองขึ้นมาอีก…

ที่พวกเธอทำก็เพียงแค่รอดูเท่านั้น นี่เป็นแผนยืมดาบสังหาร ที่ตัวเองไม่จำเป็นต้องลงมือเอง เพียงแค่สร้างโอกาสให้คนอื่นลงมือ แล้วรอเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ทีหลัง

!!

“ นี่มัน…ชายคนนี้เป็นใครกัน ” แม่ชีชุดเทาพูดขึ้นอย่างตกใจ

เหตุการณ์บนจอภาพ ได้มีชายคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาช่วยจ้าวเทียนจัดการกับแรงระเบิด ซึ่งสามารถทำได้สำเร็จเสียด้วย

“ ผมไม่เคยเห็นชายคนนี้มาก่อน…ผู้อาวุโสคุณมองขอบเขตพลังของเขาออกไหม ” จ้าวหยุนปิงถามขึ้นด้วยท่าทางกังวล

ตลอดเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เขาศึกษาข้อมูลของจ้าวเทียนอย่างละเอียด ไม่ว่าจะเป็นนิสัยใจคอ ความแข็งแกร่ง ความชอบส่วนตัว แม้กระทั่งอุปนิสัยของคนรอบๆตัวของจ้าวเทียนเขาก็ยังรู้

เหมือนดังคำกล่าวที่ว่า…คนที่รู้จักตัวคุณดีที่สุด ไม่ใช่ครอบครัว เพื่อน หรือคนรัก แต่คือศัตรู เพราะพวกเขาสามารถใช้เวลาทุ่มเทศึกษาทุกเรื่องราวของคุณ เพื่อหาจุดอ่อนแล้วใช้เล่นงานตัวคุณเอง

“ ชายคนนี้…อาจจะมีขอบเขตครึ่งก้าวเซียนนภา ” แม่ชีชุดเทาพูดเสียงเครียด

“ นี่มัน…แล้วแบบนี้พวกเราจะทำยังไง หากชายคนนี้ติดตามเขาไปทุกที่ พวกเราก็แทบจะไม่มีโอกาสเลย ” จ้าวหยุนปิงพูดขึ้นด้วยท่าทีร้อนรน

หลังจากเหตุการณ์ในวันนี้ เขาเชื่อว่าจ้าวเทียนคงไม่เห็นแก่ความเป็นพี่น้องแน่นอน หากอีกฝ่ายเจอตัวเขาคงต้องสังหารทิ้งทันที

“ เรื่องนี้…คงเหลือแค่ทางเดียวเท่านั้น มีแต่ต้องล่อจ้าวเทียนให้มาพื้นที่ของเรา แล้ววางแผนสังหารเขาซะ ซึ่งต้องได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าสำนักด้วย ”

“ ตอนนี้เรายังสามารถใช้เขตอาคมส่งตัวของสำนักได้อีกหนึ่งครั้ง คุณไปเตรียมตัวเข้าสู่โลกใบเล็กเถอะ ที่เหลือฉันจะจัดการเอง ” แม่ชีชุดเทาพูดทิ้งท้ายไว้ ก่อนจะหายตัวไปทันที ทิ้งให้จ้าวหยุนปิงยืนมองจอภาพด้วยแววตาที่สั่นไหว

บริเวณไนท์คลับเซอร์ทีน เมืองปักกิ่ง

ผ่านไปยี่สิบนาที หลังจากที่เจ้าหน้าที่ตำรวจห้าสิบนายถูกกักตัวไว้ด้านใน ตอนนี้บรรดาแขกที่มาเที่ยวกับพนักงานในร้านได้ถูกส่งตัวออกมาจนหมดแล้ว รวมทั้งผู้พักอาศัยบริเวณรอบๆด้วย

บริเวณลานจอดรถด้านหน้า มีรถฮัมวี่ของทหารจอดอยู่เกือบสามสิบคัน อีกทั้งยังมีกองกำลังจู่โจมพิเศษหกสิบนายเข้าแถวรอรับคำสั่งอย่างเป็นระเบียบ