บทที่6 ขอบเขตผู้เชี่ยวชาญ

ยังไม่ทันที่ชายสองคนจะได้พูดอะไรออกมา จ้าวเทียนก็ได้หายไปจากสายตาของทั้งสองทันที

ตูม! ตูม!

ร่างของชายสองคนถูกอัดกระแทกพื้นอย่างรุนแรง มีเสียงเหมือนกระดูกหักดังซ้อนกันสองครั้ง

“ โอ้ย…แกเป็นใครวะ” ชายวันกลางคนร้องถามด้วยความเจ็บปวด กระดูกชายโครงเขาเหมือนจะหัก

จ้าวเทียนไม่สนใจสิ่งที่ชายคนนั้นถาม เขาจิกผมลากชายทั้งสองไปตามทางเดิน จนออกไปด้านอกอาคาร

บริเวณจุดทิ้งขยะที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่า เขาได้ฟาดสันมือใส่หลังคอของชายหนุ่มให้สลบ แล้วกระชากคอเสื้อชายวัยกลางคน ยกอีกฝ่ายขึ้นจนขาลอยเหนือพื้น

“ บอกมา…ใครใช้ให้แกมาทำร้ายน้องสาวฉัน ”

“ อย่าคิดโกหก เดี๋ยวฉันจะปลุกเพื่อนแกขึ้นมาถามด้วย ถ้าแกตอบไม่เหมือนกันคงรู้นะอะไรจะเกิดขึ้น ”

“ แก…ได้ๆฉันบอกก็ได้แต่แกต้องรับปากจะปล่อยฉันไป ” ชายคนนั้นพยายามต่อรอง

ผัวะ!

จ้าวเทียนต่อยไปที่ใบหน้าชายคนนั้น1ที จนเลือดกำเดาไหลออกมา

“ โอ้ยๆ…ฉันบอกแล้ว ” ชายคนนั้นรีบตอบด้วยความหวาดกลัว ” พี่หม่าจิ้งเป็นคนสั่ง ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆปล่อยฉันไปเถอะ ”

หลังได้รับคำตอบจ้าวเทียนก็ทุบชายคนนี้ให้สลบ แล้วปลุกอีกคนขึ้นมาถามใหม่ ซึ่งอีกฝ่ายก็ตอบเหมือนกัน เป็นหม่าจิ้งแห่งคลับแมวป่าเป็นคนสั่ง

“ พี่ใหญ่เราสองคนก็บอกพี่ไปหมดแล้ว ปล่อยพวกเราไปเถอะ ” ทั้งสองคนคุกเข่าก้มหัวให้จ้าวเทียนไม่หยุด

“ ปล่อยพวกแกไปเพื่อให้ไปฆ่าคนอื่นอีกงั้นเหรอ ” จ้าวเทียนเดินเข้าหาทั้งสองด้วยสายตาอำมหิต เขาไม่มีทางยอมอภัยให้พวกมัน หากเขากลับมาไม่ทันน้องสาวของเขาคงต้องตายไปแล้ว

หรือพูดในอีกแง่หนึ่ง เศษสวะสองตัวนี้มันได้ฆ่าน้องสาวเขาไปแล้วในอดีต เพราะหลังจากที่เขาโดนหลี่ตงซ้อมจนตาย ก็คงไม่มีใครมาช่วยน้องสาวของเขาได้

เพราะฉะนั้นจุดจบของพวกมันมีเพียงความตายเท่านั้น

“ แต่ถ้าพี่ฆ่าพวกเรา ตำรวจไม่ปล่อยพี่แน่ ” ทั้งสองพยายามหาทางรอดให้ตัวเอง

“ หึ…ก็อย่างที่แกบอกไม่ใช่เหรอ แถวนี้มีคนสูญหายเป็นเรื่องปกติ ” สิ้นเสียงของจ้าวเทียน เขาก็ปล่อยหมัดออกไปอย่างแรงสองครั้ง เสียงเหมือนลูกแตงโมที่ถูกทุบละเอียดดังขึ้นสองที

“ พวกคุณออกมาเถอะ! ” จ้าวเทียนพูดขึ้นน้ำเสียงเย็นชา ตอนนี้เขาอารมณ์ไม่ดีเป็นอย่างมาก

“ สวัสดีครับนายน้อยจ้าว พวกเราไม่ได้มีเจตนาร้ายนะครับ” ชายในชุดสูทสีดำสองคนเผยตัวออกมา เขารีบพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงลนลาน พวกเขาหวาดกลัวจริงๆเมื่อเห็นการลงมือของจ้าวเทียน

“ ฉันรู้แล้วล่ะ…พวกคุณเป็นคนของตระกูลลี่ใช่ไหม ฉันรู้สึกว่าพวกคุณตามฉันมาซักพักแล้ว ” จ้าวเทียนพูดขึ้นแบบสบายๆ ตอนนี้อารมณ์ของเขากลับมาสงบนิ่งเหมือนเดิมแล้ว

“ ใช่แล้วครับ นายผู้เฒ่ารู้จากคุณหนูลี่เฟยว่านายน้อยพักอยู่ที่ห้องเช่า เลยยกอพาร์ทเม้นท์ที่ถนนเขต11ให้นายน้อยจ้าวครับ ”

“ พวกผมมีหน้าที่มาช่วยนายน้อยขนย้ายของ ” ชายอีกคนช่วยพูดขึ้นด้วยความนอบน้อม

จ้าวเทียนนิ่งไปซักพักก่อนจะตอบตกลง เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นแล้วโทรไปขอบคุณท่านปู่ลี่ด้วยความสำนึกบุญคุณ

หลังจากเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เขาคงไม่วางใจให้น้องสาวอาศัยอยู่ที่แบบนี้แน่นอน สิ่งที่ตระกูลลี่เสนอให้นับว่าตรงกับความต้องการของเขาพอดี และเพื่อเป็นการตอบแทน เขาจะช่วยให้ตระกูลได้มีผู้เชี่ยวชาญเพิ่มขึ้นอีกซักหลายคนแล้วกัน

สำหรับเขาที่เคยเป็นถึงมหาเทพตี้เทียนนั้น การสร้างผู้เชี่ยวชาญก็ง่ายเหมือนปั้นดินน้ำมัน ขอแค่มีสมุนไพรมากพอ ต้องการกี่คนก็ได้เท่านั้น

“ ฝากจัดการเรื่องศพด้วยนะ” จ้าวเทียนพูดขึ้นก็จะเดินขึ้นห้องไป

“ พวกเราจัดการเองครับ ” ชายในชุดสูทรับคำ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาโทรออกทันที

ภายในห้องจ้าวเทียน

ห้องเล็กๆขนาดเพียง10ตารางเมตร มีเตียงเก่าๆตั้งอยู่ตรงมุมหนึ่งของห้อง ตอนนี้น้องสาวของเขาจ้าวหยูเหมยกำลังนอนหลับสนิทเพราะพิษไข้ หลังจากเอามือไปวางทาบบนหน้าผากของเธอดู พบว่ามันร้อนมาก จ้าวเทียนก็ได้แต่รู้สึกแค้นตัวเอง

“ ในอดีตเพราะฉันมัวแต่เสียใจกับเรื่องของซุยหลิง และการตายของพ่อ ทำให้ละเลยน้องสาวของตัวเองมาโดยตลอด ”

“ น้องสาวของฉันต้องทำงานบ้านทุกอย่าง ทั้งยังออกไปทำงานพิเศษจะเหน็ดเหนื่อย เพื่อหาเงินค่าอาหารมาเลี้ยงครอบครัว ฉันมันใช่ไม่ได้จริงๆ ”

เขาเอื้อมมือไปลูบหัวของน้องสาวด้วยความรัก