ภาคสองบทที่162 เผชิญหน้าเจ้าตำหนักเทวะรุ่นแรก

ณ ตำหนักเทวะผู้ปกครองสูงสุดแห่งโลกหมิงหลง

ตำหนักสีขาวขนาดใหญ่ที่มีความสูงประมาณห้าสิบเมตร ตั้งอยู่บนยอดเขาที่เป็นจุดศูนย์กลางของโลกใบนี้ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งยุทธภพ ที่ผู้ฝึกตนทุกคนต่างให้ความเคารพบูชา

สถานที่แห่งนี้จะมีการแบ่งชนชั้นกันอย่างชัดเจน ผู้ที่มีสายเลือดเข้มข้นที่สุดอันได้แต่ตระกูลหลัก จะได้พักอาศัยบนชั้นที่สูงที่สุด ได้แก่ชั้นที่เจ็ดถึงเก้า ส่วนตระกูลรองและเหล่าผู้รับใช้จะได้อาศัยอยู่ในชั้นที่หกลงมา

แต่แท้จริงแล้ว ชั้นที่เก้าซึ่งเป็นของเจ้าตำหนักรุ่นปัจจุบัน ยังไม่ใช่ชั้นที่สูงที่สุด เพราะยังมีชั้นที่สิบซึ่งเป็นพระราชวังลอยฟ้า เขตหวงห้ามที่พำนักกายของบรรพชนรุ่นแรกแห่งตระกูลหยวนอยู่เหนือขึ้นไปอีก

ซึ่งหลังจากที่ร่างกายของหยวนอวี้ถงได้ถูกเคลื่อนย้ายหายไป มันก็ได้มาปรากฏในห้องหินสีขาวที่เต็มไปด้วยโรงศพมากมาย สถานที่สำหรับให้เจ้าตำหนักรุ่นก่อนปิดผนึกขั้นพลังของตนเองและหลับใหลจำศีล

“ หืม…อวี้ถงถูกสังหารแล้วงั้นรึ ” ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ดูมีอายุประมาณยี่สิบปลายๆ พูดขึ้นด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ เขาสวมชุดสีน้ำเงินเข้มหรูหรา แตกต่างจากชุดเครื่องแบบของเจ้าตำหนักเทวะที่เป็นสีขาวบริสุทธิ์

ตอนนี้เขากำลังนั่งอยู่ด้านข้างโรงศพสีทองซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุด โดยร่างนอนสงบอยู่ภายในโรงศพนี้ ก็คือบรรพชนตระกูลหยวนเทพโลกาผู้สร้างโลกหมิงหลงแห่งนี้

ครืนนนน!

ซากศพของหยวนอวี้ถงได้ถูกดึงดูดให้ลอยมาหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่มคนนี้อย่างช้าๆ เขาใช้สายตาอันเฉียบคมตรวจสอบร่างไร้วิญญาณตรงหน้าอย่างละเอียด

“ หึ…เพียงแค่ดวงวิญญาณถูกทำลาย แต่ไม่กระทบกับขั้นพลังฝึกตน แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ฉันจะได้ไม่ต้องลงมือเอง ”

ชายหนุ่มคนนี้ก็คือหยวนเทียนหลง เจ้าตำหนักเทวะรุ่นแรก บุตรชายเพียงคนเดียวของบรรพชนตระกูลหยวน ผู้ที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในตำหนักเทวะตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

วิ้งง!

กระบี่มังกรสวรรค์เมฆา ได้บินออกมาจากมือของหยวนอวี้ถงด้วยตัวของมันเอง แล้วสลายตัวเป็นละอองแสง เข้าไปในร่างหยวนเทียนหลงซึ่งเป็นเจ้าของที่แท้จริง

“ เคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์หลอมกลั่นโลหิต! ”

วูป! ครืนนนน!

ร่างของหยวนอวี้ถงสั่นสะท้านอย่างรุนแรง และเริ่มถูกคลื่นพลังอันมหาศาลบดขยี้จากภายใน ทั้งกระดูกและเลือดเนื้อทั้งหมดของเขาถูกย่อยสลายและบีบอัดให้มีขนาดเล็กลงอย่างรวดเร็ว

จนผ่านไปไม่นาน ก็กลายเป็นหยดเลือดสีทองสามหยดลอยอยู่กลางอากาศ

ถือเป็นโชคดี ที่หยวนอวี้ถงได้ถูกสังหารไปแล้ว จึงไม่ต้องรับรู้ถึงความเจ็บปวดทรมานอย่างแสนสาหัสของขั้นตอนนี้

“ สมกับเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งในรอบหมื่นปีของตระกูล ช่างเป็นพลังชีวิตที่บริสุทธิ์และแข็งแกร่งจริงๆ ”

“ ไม่เสียที ที่ฉันทุ่มเททรัพยากรฝึกตน พร้อมทั้งสอนเคล็ดวิชาระดับสูงให้มากมาย ” หยวนเทียนหลงพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

หลังจากนั้น

วูป!

หยดเลือดสีทองทั้งสามหยดก็ถูกเขาดูดกลืนเข้าไปในร่างกาย พริบตาเดียวขั้นพลังฝีกตนของเขาก็เพิ่มสูงขึ้น จนทะลวงขีดจำกัดที่ติดขัดมานานนับหมื่นปี

ขอบเขตแม่ทัพเทพขั้นสูง!

ขอบเขตขุนพลเทพขั้นต่ำ!

ขอบเขตขุนพลเทพขั้นกลาง!

ขั้นพลังของหยวนเทียนหลงทะลวงถึงสามขอบเขตในคราวเดียว ซึ่งมันเป็นสิ่งที่น่าเหลือเชื่อมาก เพราะก่อนหน้านี้เขาได้ติดอยู่ที่ขอบเขตแม่ทัพเทพขั้นกลางมานานแล้ว ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่สามารถบรรลุขั้นต่อไปได้สักที

จนต้องเลือกผนึกตนเองเอาไว้ถึงเก้าพันเก้าร้อยปี

เหตุผลที่เป็นเช่นนี้ ก็เพราะหยวนเทียนหลงนั้นไม่ใช่คนที่โดดเด่น ตัวเขามีพรสวรรค์ที่ธรรมดาสามัญมากบนแดนสวรรค์

ซึ่งนั่นก็ไม่แปลก เพราะพ่อของเขาก็เป็นเพียงผู้อาวุโสฝ่ายนอกธรรมดาของนิกายจูเซียน แล้วจะให้กำเนิดบุตรชายที่เป็นยอดอัจฉริยะได้อย่างไร

ถึงแม้ว่า หยวนเทียนหลงจะมีพรสวรรค์ที่ธรรมดา แต่สวรรค์ก็ได้ประทานสมองอันชาญฉลาดมาให้เขาเป็นการทดแทน ทำให้เขาสามารถคิดค้นเคล็ดวิชาชั่วร้ายบทหนึ่งขึ้นมาได้

นั่นก็คือเคล็ดวิชาหลอมกลั่นโลหิต ซึ่งสามารถดูดกลืนทั้งพลังฝึกตนและความแข็งแกร่งของบุตรหลานผู้สืบสายเลือดตนเองได้

นี่คือจุดประสงค์ที่แท้จริงที่เขาทิ้งคำสั่งเสียให้กับเจ้าตำนักเทวะแต่ละรุ่น ที่มีความสามารถโดดเด่นผนึกตัวเองไว้ในโลงศพ และให้คลายผนึกออกมาในช่วงเวลาที่เหมาะสม

ซึ่งก็คือช่วงเวลาที่หยวนเทียนหลง ต้องการจะใช้พวกเขาเป็นสารอาหารเพื่อให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้น ชีวิตของพวกเขามีไว้เพื่อจุดประสงค์นี้เท่านั้น

ส่วนแผนการทั้งหมดของตำหนักเทวะในช่วงนี้ ตัวของหยวนเทียนหลงไม่ได้คาดการณ์เอาไว้แม้แต่น้อย นี่เป็นสิ่งที่ลูกหลานของเขาคิดกันขึ้นมาเอง

“ ตอนแรก ฉันก็จะรอให้พวกเขาทำตามแผนการให้สำเร็จ เพื่อให้โลกใบนี้ยกระดับขึ้น แล้วค่อยดูดกลืนชีวิตของพวกเขาภายหลัง ”

“ การทำแบบนี้ นอกจากฉันจะไม่ต้องเสี่ยงอันตรายแล้ว ยังได้ครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างโดยไม่ต้องเปลืองแรงอีกด้วย ”

“ แต่ดูท่า ฉันจะคิดทุกอย่างง่ายเกินไป ศัตรูที่ถูกดึงดูดเข้ามา ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะรับมือกันเองได้ ผลลัพธ์จึงเป็นอย่างที่เห็น บางทีถ้าฉันเปิดเผยตัวออกไปตั้งแต่แรก แผนการนี้อาจจะสำเร็จไปแล้วก็ได้ ”